บอสเกตบอล อีกพื้นที่ของ'กอล์ฟ' | คมชัดลึก

              "หนุ่มสาวสมัยนี้ให้ความสำคัญกับการออกกำลังกายน้อยนะ เพราะมันมีสิ่งให้หันเหไปทำอย่างอื่นเยอะโดยเฉพาะด้านไอที บางคนติดโทรศัพท์จนไม่มีเวลาทำอย่างอื่น..."

                อีเวนท์เปิดตัวสินค้าหรือกิจกรรมใดๆ  ขาดไม่ได้เลยต้องมีเรื่องอาหารการกินไล่ไปจนถึงเครื่องดื่มไว้คอยบริการแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน เคยลองคิดกันเล่นๆ บ้างไหมว่าภาพหน้างานสวยงามสมบูรณ์แบบที่เห็น เบื้องหลังความสำเร็จที่เป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญอย่างอาหารและเครื่องดื่มเขาดูแลกันอย่างไร ถ้าไม่อยากเปลืองสมอง ลองหาโอกาสพูดคุยกับ "กอล์ฟ" จิตต์ภูมิ ภูมิจิตร หนุ่มโซเชียลปาร์ตี้ เจ้าของธุรกิจรับจัดเลี้ยงในยุคอีเวนท์เฟื่องฟู

                ไม่ใช่เรื่องเกินจริง เช็กกันวันต่อวัน (ถ้าไม่ใช่ฤดูม็อบครองเมืองหรือน้ำท่วมกรุง) เป็นได้เห็นงานอีเวนท์จัดกันอย่างเอิกเกริกแทบทุกห้าง คนรับงานก็พลอยฟ้าพลอยฝนร่ำรวยไปตามๆ กัน และนั่นเองเย้ายวนให้อดีตหนุ่มแบงก์ยากจะทำใจปล่อยให้โอกาสลอยนวล หลังจากเสริมเขี้ยวเล็บเรื่องกลยุทธ์การตลาดโดยมีใบปริญญาโทการันตีจากมหาวิทยาลัยกรีนิช กรุงลอนดอน เมืองผู้ดี เขาก็หันหัวเรือไปจับธุรกิจรับจัดเลี้ยงที่เน้นบาร์และเครื่องดื่มอย่างจริงจัง

               "ก็ถือว่าเป็นงานที่ค่อนข้างใหม่ แต่ก่อนหน้านี้ก็ไปลองเรียนรู้กับบริษัทคนอื่นบ้าง บังเอิญว่ามีโอกาสร่วมหุ้นกับเพื่อนๆ พี่ๆ ที่เปิดร้านมิวส์ (Muse Pub) ทองหล่อมาด้วย แล้วประสบการณ์ต่างๆ เหล่านี้ทำให้เรามองเห็นโอกาสทางธุรกิจ ยังไม่มีใครจับทำเกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม แล้วก็ดนตรีครบวงจร ผมเลยเอาทรัพยากรที่เรามีอยู่มารวมกันแล้วสร้างแบรนด์ขึ้นมาแบบวันสต็อปเซอร์วิส คือเมื่อก่อนบ้านเราจะมีแค่เพียงฟู้ดเคเธอริ่งคือจัดเลี้ยงอาหาร ส่วนบาร์เคเธอริ่งตอนนั้นมีอยู่บริษัทเดียวเอง ค่อนข้างแยกกันชัดเจน  ทำมาตอนนี้เข้าปีที่ 3 แล้ว ปีแรกแค่ลองโปรเจกท์แมเนจเม้นท์เพื่อดูผลตอบรับ ไม่ได้ลงทุนอะไรมาก แล้วตอนนั้นหุ้นส่วนก็ต่างมีงานประจำด้วย พอผลตอบรับดีปีที่ 2 ก็เลยเปิดเป็นบริษัท ทุกวันนี้ถือว่าโอเคโตขึ้นเรื่อยๆ เลยมีแผนขยับขยาย" กรรมการผู้จัดการ บริษัท มาเว่น เคเธอริ่ง จำกัด ซึ่งครองส่วนแบ่งตลาดรับจัดเลี้ยงอันดับต้นๆ เล่าถึงหน้าที่การงาน 

              แต่ถึงจะทุ่มสุดแรงกับบทบาทนักธุรกิจหน้าใหม่ กระนั้นก็ใช่ว่างานเต็มเวลาทั้งในออฟฟิศและภาคสนามจะคือคำตอบของการใช้ชีวิต เพราะร่างกายที่โรยราย้อมไม่ใช่ผลดีต่ออนาคตแน่ เจ้าตัวจึงพยายามจัดสรรเวลาเติมเชื้อไฟให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าเสมอ ซึ่งกิจกรรมยามว่างอย่างกีฬาบาสเกตบอลก็เป็นทางเลือกที่ได้ผล

               "ผมเล่นบาสฯ มาตั้งแต่เด็กๆ ตอนเรียนไฮสคูลที่โรงเรียนประจำอยู่ต่างประเทศก็เล่นทุกวัน ทำอะไรได้ไม่มากนอกจากเล่นกีฬา บังเอิญว่าโรงเรียนนี้ค่อนข้างเคร่งกับเรื่องกีฬาด้วย จึงได้เล่นบ่อยมาก แต่หลังจากทำงานแล้วแทบไม่ได้จับเลย น้อยมาก โชคดีที่คุณพ่อสร้างบ้านไว้ที่เขาใหญ่ก็เลยทำสนามบาสฯ ไว้ให้ด้วย เวลาไปพักผ่อนก็ได้เล่น ผมว่าบาสฯ อย่างน้อยๆ สัก 4 คนกำลังสนุกฮาร์ฟคอร์ท เดี๋ยวนี้ช่วงบ่ายๆ ถ้างานไม่ยุ่งมากก็จะชวนเพื่อนๆ ออกมาเล่นบาสกัน หรือเสาร์-อาทิตย์ ขึ้นอยู่กับงานมากกว่า เล่นแต่ละครั้งก็ไม่ต่ำกว่า 1 ชม. ก็น่าจะดีให้หัวใจสูบฉีด" หนุ่มเจ้าของความสูง 182 ซม.มาตรฐานนักกีฬาบาสฯ เผยก่อนจะออกไปอบอุ่นร่างกายเตรียมความพร้อม

               โดยแต่ละครั้งที่มีโอกาสเล่นออกแรงกับเจ้าลูกบอลกลมๆ นี้ถ้าไม่ใช่ที่สนามส่วนตัวที่บ้านเขาใหญ่ สนามบาสฯ ภายในสวนเบญจสิริ ถนนสุขุมวิท ก็เป็นแหล่งประจำสำหรับนัดพบกับเพื่อนๆ ไม่ว่าจะเป็น "เอ" สุรพันธ์ ชาวปากน้ำ "หนึ่ง" รณภรณ์ คณิวิชาถรณ์ และ "อาร์ท" สุวัจน์ จีนะวานิช และวันนี้มีเพื่อนใหม่ที่มาเล่นที่นี่เป็นประจำอยู่แล้วอีก 2 คน ทำให้สามารถแบ่งเป็นทีมละ 3 คนโดยวิธีเป่ายิ้งฉุบ ซึ่งแน่นอนว่าเกมน่าจะสนุกยิ่งขึ้น

               "เพื่อนที่เล่นด้วยกันวันนี้ จริงๆ ไม่ได้เล่นกันประจำ เป็นเพื่อนร่วมงานที่หาเวลาผ่อนคลายกันมากกว่า ถ้าเล่นกันประจำจะเป็นกลุ่มสมัยเรียนที่อังกฤษ เล่นเสร็จถ้ามีเวลาก็ไปทานข้าวกันแล้วกลับบ้าน ตอน

               อยู่ไฮสคูลเล่นเป็นทีมเลยเป็นนักกีฬาโรงเรียนด้วย แข่งในเมืองชนะบ้างแพ้บ้าง ผมว่ากีฬาประเภทนี้มีเสน่ห์นะ ไม่รู้สิ ตอนเด็กๆ ชอบดูเอ็นบีเอด้วยมั้ง มีไอดอลอย่าง 'ไมเคิล จอร์แดน' ทำให้เราอยากเก่งเหมือนเขา จริงๆ บาสฯ สามารถซ้อมคนเดียวได้ง่าย ฝึกเลี้ยงลูก ฝึกชู้ด นอกจากจะเป็นการออกกำลังกายแล้วยังได้เพื่อน เหมือนวันนี้ไม่รู้จักกันก็ชวนมาเล่นด้วยกันได้ เป็นกีฬามิตรภาพ" นักธุรกิจในคราบนักกีฬาทะมัดทะแมง บอกประโยชน์

               จริงอยู่แม้พลังที่ได้จากการเล่นกีฬาจะมากโข ทว่าเจ้าตัวก็รู้ลิมิต ด้วยยอมรับว่าเมื่อก่อนเป็นคนออกกำลังกายอย่างหนัก แต่เดี๋ยวนี้ไม่ว่าทั้งเรื่องงานและวัยที่เพิ่มขึ้นจึงไม่สามารถโหมได้เหมือนเคย ยิ่งธุรกิจที่ทำอยู่เกี่ยวกับเครื่องดื่ม งานปาร์ตี้ ต้องเลิกงานมืดค่ำ ทำให้ร่างกายอ่อนเพลียเกินกว่าจะเล่นกีฬาได้ทุกวัน จึงตั้งเป้าว่าอย่างน้อยถ้าออกกำลังกายได้อาทิตย์ละ 3 วันก็น่าจะเพียงพอ และพยายามเป็นไปอย่างสม่ำเสมอ ไม่อย่างนั้นนานๆ ออกแรงทีเห็นชัดเลยว่าเหนื่อยมาก (ลากเสียงยาว เหนื่อยจริงๆ)

               "ผมว่าหนุ่มสาวสมัยนี้ให้ความสำคัญกับการออกกำลังกายน้อยนะ เพราะมันมีสิ่งให้หันเหไปทำอย่างอื่นเยอะโดยเฉพาะด้านไอที บางคนติดโทรศัพท์จนไม่มีเวลาทำอย่างอื่น ออกกำลังกายกลางแจ้งเป็นเรื่องดีนะ ผมว่าดีกว่ากีฬาที่เล่นในห้องอย่างฟิตเนสเสียอีก แต่ถ้าไม่มีเวลาก็ยืดเส้นสายในที่ทำงานก็ได้" หนุ่มรักสุขภาพ ชี้ชวน

                นั่นเป็นแนวทางการบริหารร่างกายโดยยึดทางสายกลาง ส่วนการบริการธุรกิจนั้นเขายึดหลักที่ว่า ทำอะไรอยู่ก็ต้องโฟกัส หรือทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วพรุ่งนี้จะดีเอง แต่สำคัญต้องมีสมาธิกับสิ่งๆ นั้น

               "เรื่องงานผมได้อะไรจากคุณพ่อคุณแม่มาเยอะ คุณพ่อ (เจษฎา ภูมิจิตร) ทำธุรกิจส่วนตัวนำเข้าสินค้าเกี่ยวกับอุปกรณ์การศึกษา แต่ตอนนี้รีไทน์ตัวเองแล้ว ส่วนคุณแม่ (ดวงรัตน์ ภูมิจิตร) เป็นที่ปรึกษาธุรกิจให้ชาวต่างชาติที่จะเข้ามาทำธุรกิจในประเทศไทย คุณพ่อจะพูดเสมอว่า สมองมีไว้คิด ท่านเป็นคนที่คิดทำอะไรต้องรอบคอบ ต้องวางแผนเป็นสเต็ป การวางแผนและความรอบคอบสำคัญมาก อย่างธุรกิจที่ผมทำอยู่ถือว่าแข่งกันเดือด ถ้าเป็นบาร์อาจจะน้อย แต่ถ้าอาหารแตกไลน์ไปเยอะมาก สำหรับแนวโซเชียลอีเวนท์ถือว่าบูมนะจัดกันเยอะมาก อยู่ที่เราจะเข้าไปจับตลาดส่วนไหน"

                ไลฟ์สไตล์คนรุ่นใหม่ยิ่งหยิบจับอะไรหลายๆ อย่างในเวลาเดียวกันยิ่งต้องการความสมดุล ซึ่งการมีสุขภาพที่ดีย่อมเป็นที่มาของพลังในการสร้างสรรค์ความสมดุลให้เกิดขึ้น และหนุ่มโซเชียลปาร์ตี้รายนี้ก็เชื่ออย่างนั้นเสมอมา....

................................
(บอสเกตบอล อีกพื้นที่ชีวิตของ 'กอล์ฟ' จิตต์ภูมิ : คอลัมน์ขอเวลานอก : โดย...เรื่อง// ชาญยุทธ ปะวะขัง,ภาพ// สุกล เกิดในมงคล)