
ตุ๊ก ตุ๊ก
ตุ๊ก ตุ๊ก : คอลัมน์จุดโฟกัส : โดย...สามจอ [email protected] samjaw.blogspot.com
สามล้อเครื่อง หรือ ตุ๊กตุ๊ก ที่เราคุ้นเคยกันมานาน เป็นพาหนะที่มีมิติขนาดไม่ใหญ่มากนัก ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อรองรับ สภาพตรอกซอย คับแคบอย่างในย่านชุมชน ย่านการค้าดั้งเดิมของกรุงเทพฯ อย่างเช่น เยาวราช บางลำพู จะนั่งก็ดี จะขนของก็พอไหว ด้วยสีสันที่สะดุดมีเอกลักษณะเฉพาะ เมื่อรวมกับความสามารถในการขับขี่ของผู้ให้บริการ จึงเป็นที่ถูกอกถูกใจของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ และสามารถส่งออกไปยังประเทศต่างได้ทั้งในยุโรปและเอเชีย มูลค่าหลายสิบล้านบาท แถมมีแนวโน้นโตขึ้นต่อเนื่องอีกด้วย
นับตั้งแต่ปี 2515 ที่ความต้องการรถชนิดนี้ที่เคยน้ำเข้าจากประเทศญี่ปุ่นดันเลิกผลิต จนทำให้ต้องผลิตใช้เองในประเทศ โดยมีคำว่า THAIAND ที่ท้ายรถเป็นสำคัญ ในปัจจุบันประชากรของเจ้ารถตุ๊กตุ๊กรับจ้างทั้งประเทศมีอยู่ราว 3หมื่นกว่าคัน และอยู่ในสถานะห้ามจดทะเบียนรับจ้างเพิ่มอีก ผู้ถือครองสิทธิ์ก็เท่ากับมีขุมทรัพย์อยู่ในมือ
เนื่องจากการกำหนดราคาค่าโดยสาร ขึ้นอยู่กับความพอใจ จนบางครั้งรู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผล ทำให้ตัวเลือกอย่างแท็กซี่กลายเป็นคู่แข่งที่สำคัญ เพราะไม่ต้องเกี่ยงว่าค่าบริการถูกหรือแพง (ถ้าไม่ขับอ้อมนะ) ก็จ่ายไปตามนั้น แต่ก็ยังมีผู้คนไม่น้อยยังใช้บริการอยู่ ความสามารถของรถทั้งสองชนิดที่มีเหมือนกัน คือการจอดขวางช่องทางจราจรเพื่อรอรับผู้โดยสาร
แต่เจ้ารถชนิดเมื่อออกเดินทางสู่จุดหมายไปตามท้องถนนได้ก็เป็นไปอย่างคล่งแคล่ว การใช้ เทคนิคแพนตาม มาใช้ในการเก็บภาพระหว่างที่รถกำลังวิ่งก็ดูจะสะท้อนความเป็นรถที่มีชีวิตชีวาขึ้นได้ดีที่สุดวิธีหนึ่ง หลักการง่ายไม่ยากไม่ง่าย คือการลดความเร็วชัตอร์ลงมา เหลือราว 1/15 สำหรับเลนส์มุมกว้าง 1/60 สำหรับเลนส์เทเล โดยให้สัมพันธ์กับช่องรับแสง (F.stop) โฟกัสให้ชัดเป๊ะ แล้วก็แพนกล้องตามจ้าตุ๊กตุ๊ก คันที่เป็นเป้าหมายด้วยความที่พอดีกันกับการเคลื่อนที่ ฉากหลังที่พลิ้วเหมือนเคลื่อนที่กับตัวรถที่คมชัด ทำให้ดูเหมือนรถกำลังโลดแล่นอยู่จริงๆ...นั่นเอง
.................................
(ตุ๊ก ตุ๊ก : คอลัมน์จุดโฟกัส : โดย...สามจอ [email protected] samjaw.blogspot.com)



