ทากเปลือย | คมชัดลึก

               ช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมา ต้องเดินทางรวมแล้วกว่า 6,000 กิโลเมตร กับภารกิจเก็บภาพปะการังเทียมในพื้นที่ จ.นราธิวาส ที่มีทั้งรถถัง รถขยะ โบกี้รถไฟ แท่งคอนกรีต ที่ล้วนแล้วแต่เป็นเกราะกำบังชั้นดีของบรรดาสัตว์น้ำทั้งหลาย ทำให้มีสัตว์น้ำนานาชนิดมาอาศัยอยู่รวมกันบริเวณนี้ ตั้งแต่สัตว์ในตระกูลนักล่าอย่างปลาฉลาม จนถึงสัตว์ขนาดเล็กที่มีสีสันชวนให้ค้นหาอย่าง "ทากเปลือย"

             ตามปกติอยู่บนบกก็ยังไม่ค่อยได้ตามหาเจ้าแมลงตัวเล็กๆ เท่าไหร่นัก แต่ก็พอเข้าใจได้ว่า มันยากที่จะเก็บภาพได้คมชัด จากปัจจัยหลายอย่าง ยิ่งโดดลงไปในโลกสีครามด้วยแล้ว ข้อจำกัดต่างๆ ยิ่งมากขึ้นไปอีก ทั้งเรื่องของเวลาที่มีอยู่จำกัด แปรผันตามสัดส่วนของออกซิเจนที่ผสมอยู่ในถังอากาศหายใจ รวมทั้งกระแสน้ำที่สามารถไหลตามได้ตลอดเวลา ส่งผลถึงการทรงตัวให้นิ่งลำบากมากขึ้นไปด้วย

             แต่ที่ยากมากกว่านั้นคือการเดินทางไปตามหาเจ้าตัวเล็ก เพราะเหมือนกับว่ามันอยู่ในอีกดินแดนหนึ่งที่ต้องใช้สายตาและการสังเกตที่ดี จึงจะแยกพวกมันออกจากสิ่งแวดล้อมได้ แม้จะมีสีสันสะดุดตาแต่ด้วยขนาดของมันพอๆ กับปลายตะเกียบ ทำให้ต้องใช้ เลนส์ขยายขนาด 5 เท่า เพื่อเพิ่มอัตราขยายของเลนส์มาโครที่ถ่ายได้ 1:1 จึงจะได้ภาพที่สามารถมองเห็นรายละเอียดได้ดีมากขึ้น

            สิ่งสำคัญมากๆ อีกอย่างหนึ่งของการถ่ายภาพนั่นคือ แสง ที่จะสะท้อนสีสันความเป็นจริงออกมา แต่เมื่อลงลึกจากผิวน้ำไปเรื่อยๆ สีแดงจะค่อยๆ หายไปจากการกรองของน้ำ แฟลช หรือ Strobe จึงจำเป็นอย่างยิ่งในการเรียกสีต่างๆ กลับมา และทำให้สามารถใช้ช่องรับแสงแคบๆ อย่าง 22-32 เพื่อคุมช่วงความชัดลึกได้ เพราะในบางมุมถ้าชัดตื้นเกินไปอาจทำให้ยากมากที่จะดูรู้เรื่องในครั้งเดียว

           อย่างไรก็ตาม ความปลอดภัยของตัวเองต้องมาก่อน การรักษาเวลาดำน้ำไม่ให้มากเกินระดับความปลอดภัยและหมั่นตรวจสอบปริมาณอากาศอย่างสม่ำเสมอเป็นสิ่งพึงระวัง เพราะคนที่ถ่ายภาพใต้น้ำมักเพลิดเพลินกับการเก็บภาพนั่นเอง

......................................
(ทากเปลือย : คอลัมน์จุดโฟกัส : โดย...สามจอ [email protected] http://samjaw.blogspot.com)