นกนางแอ่นแปซิฟิก | คมชัดลึก

                ยามออกไปดูนกตามชายฝั่งทะเล จะมีนกบางชนิดที่เราพบเห็นได้เสมอๆ ส่วนใหญ่เป็นนกที่จับปลากินเป็นอาหาร เช่น นกยางทะเล (Pacific Reef Egret) เหยี่ยวแดง (Brahminy Kite) และนกออก (White-bellied Sea Eagle) แต่ก็มีขาประจำที่อาศัยตามชายฝั่งทะเลที่ไม่ได้กินปลา เช่น นกนางแอ่นแปซิฟิก (Pacific Swallow) โดยเฉพาะตามท่าเรือ ซึ่งเรามักจะเห็นมันเกาะตามหัวเสาและสายไฟฟ้าได้บ่อยๆ

                แม้ตามปกตินกนางแอ่นแปซิฟิกจะพบมากบริเวณใกล้ทะเลและตามเกาะนอกชายฝั่ง ทางภาคใต้ก็มีหลายแห่งที่พบหากินเข้ามาลึกถึงป่าใจกลางแผ่นดิน ในขณะที่ภาคตะวันออกและภาคใต้ตอนบนส่วนใหญ่ยังคงจำกัดอยู่กับทะเลเป็นหลัก

                นกนางแอ่นแปซิฟิกมีลำตัวด้านบนสีน้ำเงินเข้มเหลือบสะท้อนแสง หน้าผากและคอสีส้ม ดูเผินๆ คล้ายนกนางแอ่นบ้าน (Barn Swallow) ต่างกันตรงที่นกนางแอ่นแปซิฟิกมีสีส้มที่หน้าผากลึกเข้าไปเกือบถึงกลางกระหม่อม ไม่มีแถบสีดำคาดอก ท้องสีเทาอมน้ำตาลไม่ขาวโพลน บริเวณข้างลำตัวมีสีคล้ำ หางสั้นกว่าและมีลายเกล็ดสีดำที่ก้น นกวัยเด็กมีสีตุ่นกว่าตัวเต็มวัย ชนิดย่อย abottii ที่พบในเมืองไทยมีสีส้มจางกว่านกนางแอ่นบ้านอย่างเห็นได้ชัด บางตำราจัดชนิดย่อยนี้เป็นชื่อพ้องกับชนิดย่อย javanica

                แม้จะชื่อ “นกนางแอ่นแปซิฟิก” แต่ขอบเขตการกระจายพันธุ์ก็ไม่ได้จำกัดอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกเท่านั้น มันยังพบได้ในมหาสมุทรอินเดียด้วย บางตำราแยกออกเป็นสองชนิด โดยชนิดย่อยในเมืองไทยจัดอยู่ใน “กลุ่มตะวันตก” มีสีส้มอ่อนกว่าชนิดย่อยหลัก (tahitica) ใน “กลุ่มตะวันออก” ที่พบในทวีปโอเชียเนีย (Oceania)

                ตามปกตินกนางแอ่นแปซิฟิกจะหากินและส่งเสียงร้องในยามบ่ายมากกว่าช่วงเวลาอื่น มันบินฉวัดเฉวียนหากินไม่สูงเท่านกนางแอ่นชนิดอื่นๆ มักจับแมลงในระดับไม่สูงไปกว่ายอดไม้มากนัก

                 นกนางแอ่นแปซิฟิกทำรังวางไข่ตามหน้าผา อาคาร และสิ่งก่อสร้าง โดยใช้โคลนเป็นวัสดุหลัก บางครั้งใช้รังเก่าของนกนางแอ่นท้องแดง (Rufous-bellied Swallow) ในหลายๆ พื้นที่มีแนวโน้มว่ามันเพิ่มจำนวนมากขึ้น ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะมันสามารถทำรังวางไข่ตามสิ่งก่อสร้างตามอาคารบ้านเรือนได้ และพื้นที่ป่าที่ลดลงอาจเอื้อประโยชน์ให้มันสามารถบินโฉบกินแมลงได้มากขึ้น

............................................
(นกนางแอ่นแปซิฟิก  : คอลัมน์นกป่าสัปดาห์ละตัว )