เกษตรยุคใหม่:มะม่วงส่งออก(2) | คมชัดลึก

          มะม่วงไทยเราสามารถส่งออกไปยังประเทศที่ไม่ไกลนัก อย่างเช่นจีน และญี่ปุ่น หรือฮ่องกง เพราะว่าปัญหาเรื่องค่าขนส่งที่ค่อนข้างสูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัจจุบันเรายังไม่มีเทคโนโลยีที่ดีพอที่จะรักษาคุณภาพระหว่างการขนส่งได้ดี ทำให้การขนส่งทางเรือ ซึ่งต้องใช้เวลานานมีความเป็นไปได้น้อย จึงต้องส่งทางอากาศอย่างเดียว ซึ่งแน่นอนว่าค่าใช้จ่ายย่อมสูงตามไปด้วย 

 

          ตลาดมะม่วงที่จีน ก็เป็นอีกตลาดหนึ่งที่น่าสนใจ เพราะว่าเป็นตลาดใหญ่ ถึงแม้ว่าจีนตอนใต้จะสามารถปลูกมะม่วงได้ และบางส่วนก็นำเข้ามาจากฟิลิปปินส์ เพราะว่าอยู่ใกล้กว่า แต่ว่ามะม่วงไทยก็เป็นที่น่าสนใจของจีนเช่นกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของรสชาติ หากเราสามารถขนส่งไปยังจีนได้โดยมีค่าใช้จ่ายไม่แพงนัก ก็น่าจะมีโอกาสในการแข่งขันสูงขึ้น ซึ่งวิธีขนส่งทางหนึ่งที่มีความเป็นไปได้สูงคือ การขนส่งทางรถ ผ่านเส้นทางอาร์ 3 หรืออาร์ 9 ซึ่งเชื่อมต่อไปยังประเทศจีน โดยใช้เวลาเดินทางไม่นาน 

          ข้อดีของการขนส่งมะม่วงทางรถก็คือ ไม่จำเป็นต้องรอสินค้าให้เต็มลำเรือเหมือนการขนส่งทางเรือ ซึ่งใช้เวลานานกว่า แต่ว่าการขนส่งทางรถนั้น เมื่อได้ของเต็มตู้ก็สามารถลากตู้ไปได้เลย แต่ว่าปัญหาของการขนส่งทางรถไปยังจีนก็ยังมีอยู่มากมาย และเป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้เรายังไม่สามารถใช้ประโยชน์จากเส้นทางดังกล่าวได้อย่างเต็มที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของกฎระเบียบและพิธีการต่างๆ ที่กลายมาเป็นอุปสรรคในการส่งออก 

          ตลาดมะม่วงนอกเหนือจากจีนแล้ว ที่น่าสนใจคือ ญี่ปุ่น เพราะว่ามีกำลังซื้อสูง เพียงแต่ว่าต้องการของที่มีคุณภาพสูง แต่ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของผู้ค้าด้วยว่าสามารถจะสร้างความเข้าใจในผลิตภัณฑ์ของเราได้หรือเปล่า เนื่องจากมะม่วงไม่ใช่พืชพื้นเมืองของญี่ปุ่น 

          ดังนั้น สิ่งที่เราต้องทำคือการสอนให้คนญี่ปุ่นรู้จักมะม่วง ทั้งการเลือกหามะม่วงที่มีคุณภาพดี วิธีการกิน เป็นต้น เพราะจากเดิมที่เราเข้าใจว่าการส่งออกมะม่วงไปญี่ปุ่นต้องมีผิวสวยเท่านั้น บางครั้งจึงมีการเก็บมะม่วงที่ไม่แก่จัดไปเสนอขายเพียงเพราะว่าต้องการให้ผิวสวยเท่านั้น แต่เมื่อผู้บริโภคได้เรียนรู้แล้วว่า หากจะเลือกมะม่วงให้อร่อย ผิวอาจมีร่องรอยของความแก่ปรากฏอยู่บ้าง เช่นร่องรอยสีน้ำตาลบนผิวผลที่ไม่ได้เกิดจากโรคหรือแมลง แต่เป็นเหมือนกับจุดน้ำตาลที่บอกความแก่ ตอนนี้ผู้บริโภคชาวญี่ปุ่นหลายรายเริ่มรู้จักและยอมรับ 

          โดย การสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับผลไม้หรือสินค้าที่เราส่งออกไปให้ผู้บริโภคได้ทราบก็น่าจะเป็นทางหนึ่งที่เราจะขยายตลาดออกไปได้กว้างขึ้น ยกตัวอย่างอีกพืชหนึ่งคือมังคุดที่เรามักจะเสนอขายมังคุดผิวมัน และผลโต โดยการตั้งมาตรฐานของเราขึ้นมาเอง แต่ความจริงแล้วหลายตลาดยอมรับมังคุดผิวลาย และผลไม่โตมากนัก ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะมีรสชาติดีกว่าผลโตและผิวมันอย่างที่เราเข้าใจกัน การสร้างความเข้าใจให้ผู้บริโภคได้ทราบและมีทางเลือกที่หลากหลายมากขึ้น จึงน่าจะเป็นวิธีที่ควรทำเป็นอย่างยิ่ง 

          ตลาดมะม่วงที่มีความเป็นไปได้สูงอีกตลาดหนึ่งคือตะวันออกกลาง ซึ่งมีกำลังซื้อสูงมากเช่นกัน และเท่าที่เคยเห็น ในบางแห่งมีมะม่วงดิบหรือมะม่วงมันวางขายแบบเดียวกับในเมืองไทย เพราะว่าเริ่มมีผู้บริโภคกลุ่มหนึ่งบริโภคเป็นและติดใจในรสชาติ 

 

          หากเป็นเช่นนี้ โอกาสในการขยายตลาดเพิ่มเข้าไปอีกส่วนหนึ่งคือตลาดมะม่วงดิบและมะม่วงมัน ก็น่าจะมีความเป็นไปได้สูงเช่นกันครับ !

 

 

--------------------

(เกษตรยุคใหม่ : มะม่วงส่งออก (2) : โดย ... รศ.ดร.พีรเดช ทองอำไพ)