ดาวในอ้อมเรียวแห่งเสี้ยวจันทร์ | คมชัดลึก

                เดินร้านหนังสือวันนี้ จะเห็นหนังสือที่มีเนื้อหาว่าด้วย “อาเซียน” วางอวดโฉมอยู่มากมายหลากหลาย แน่นอนว่าต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ครูบาอาจารย์และนักเรียนโดยเฉพาะระดับประถม-มัธยม นั่นแหละคือผู้ “บริโภค” ตัวจริง วันนี้ใครๆ ก็แห่แหน “อาเซียน” กันฝุ่นตลบ

                ผมเองก็เข้าขบวนแห่กับเขาเหมือนกัน ตอนนี้แต่งเพลง “บรูไน” คำร้อง : ทำนอง เสร็จแล้ว เรียบเรียงดนตรีอย่างง่ายๆ ไว้ เก็บรวบรวมไว้เป็นชุด “สบตาอาเซียน 1” รวมกับเพลง “พม่า” 3 เพลง “ลาว” 2 เพลง “กัมพูชา” 1 เพลง “เวียดนาม” 1 เพลง “มาเลเซีย” อีก 1 เพลง ใกล้จะเต็มชุดแล้วครับ (เข้าไปฟังกันได้ ที่ ศักดิ์สิริ มีสมสืบ คนสอยดาว (แฟนเพจ)

                เนการาบรูไนดารุสซาลาม คือชื่อเต็มของประเทศบรูไน (ภาษามาเลย์) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะบอร์เนียวครับ ทางเหนือจดทะเลจีนใต้ ส่วนทางบกนั้น แวดล้อมด้วย ดินแดนรัฐซาราวัก ของมาเลเซีย

                เมืองหลวงบันดาร์เสรีเบกาวัน เป็นเมืองเล็กๆ สงบเงียบ อยู่ในเขตปกครอง บรูไน-เมารา มีประชากรประมาณ 60,000 (กว่า)คน เป็นทั้งเมืองหลวง และเมืองท่า ประชากรทั้งประเทศ มี 300,000 (กว่า)คน ปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มีองค์สุลต่านทรงเป็นองค์ “อธิปัตย์” เป็นทั้งประมุข นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม สุลต่านองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชาธิบดีอัจญี ฮัสซานัล โบลเกียห์ มูอิซซัดดิน วัดเดาละห์ เป็นสมเด็จพระราชาฯ องค์ที่ 29 ทรงเป็นประมุขของประเทศตั้งแต่ 5 ตุลาคม 2510 ปีนี้ทรงมีพระชนมายุ 66 พรรษา

                ผมมีโอกาสได้เดินทางไป “ดม” บันดาร์เสรีเบกาวันแค่ดมๆ ดู + ชม ด้วยเวลาอันแสนสั้น ไม่มีเวลาพอจะ “ละเลียด” บรูไนแบ่งเขตการปกครองเป็น 4 เขต 

                1.บรูไน และเมารา 2.เบเลต 3.ตูตง 4.เตมบุรง โดยแผ่นดินบรูไน ถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน คือด้านตะวันตก และตะวันออก ประชากรร้อยละ 97 อาศัยอยู่ด้านตะวันตก อีกประมาณ 10,000 คน อาศัยอยู่ในเขตตะวันออก “เตมบุรง” ซึ่งเป็นเขตภูเขาสูงและป่าไม้อุดมสมบูรณ์ เป็นถิ่นที่อยู่ของสัตว์ป่านานาชนิด

                บรูไน เคยอยู่ใต้อารักขาของอังกฤษ (พ.ศ.2431) เพื่อไม่ให้ต้องเผชิญกับสเปน และฮอลันดา

                ปี 2472 บรูไนสำรวจพบน้ำมัน และแก๊สธรรมชาติที่เมืองเซรีอา ยังความร่ำรวยมั่งคั่งมหาศาล เมืองที่ “น้ำดื่ม แพงกว่าน้ำมัน”

                บรูไนอยู่ในอารักขาของอังกฤษ 95 ปี ได้รับเอกราชเมื่อ 2527

                บินจากกัวลาลัมเปอร์ไปบูรไน ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงเศษ การเดินทางเข้าเมืองไม่ค่อยสะดวก เพราะรถประจำทางนานๆ จะมีมา ด้วยว่าประชาชนส่วนใหญ่มีรถส่วนตัวใช้ หากใช้บริการแท็กซี่ ราคาก็สูงเอาการสำหรับคนไทย (จนๆ อย่างเรา) ดีที่การติดต่อประสานได้ผล มีคนและรถมารับเรา (ผมและเพื่อนขอส่งคำขอบคุณอย่างสูง ข้ามฟ้าไปบรูไน ไปถึงพี่อารีวรรณ คุณธวัช คุณซู และโซบรี สารถีผู้มีน้ำใจ)

                โซบรี ขับรถพาผมและเพื่อน ตระเวนชม สถานที่สำคัญทั่วบันดาร์เสรี เบกาวัน ถึงช่วงกลางวันขอตัวไปประกอบพิธีศาสนา

                ผมเดินชม “มัสยิดทองคำ” ท่ามกลางแสงแดดจ้า อากาศอบอ้าวร้อนระอุ รู้สึกเหนื่อย เพลีย แต่ครั้นหลบเข้าร่มเงาไม้ ได้ลมเย็น มองจากไกลๆ เห็น “ดาวในอ้อมเรียวแห่งเสี้ยวจันทร์” พลันก็หลั่งไหลถ้อยคำพร้อมทำนองออกมา เป็นเพลงหนึ่ง (ในชุด “สบตาอาเซียน”) ที่แต่งจบในเวลาอันสั้น ต่อหน้ามัสยิดทองคำนั่นเอง

                “เมื่อเรามองดวงดาวร้อยพันในค่ำคืน ฟ้าพราวดาวดังไกลแสนไกล หากมีดาวดวงใดสักดวง โชติช่วงชัชวาลบันดาลใจผู้คน อาจเป็นดาวดวงนั้นในอ้อมเรียวแห่งเสี้ยวจันทร์ งามดั่งความฝัน ดาวแห่งสวรรค์ เหนือโดมมัสยิดทองคำ แห่งบันดาร์เสรีเบกาวัน บรูไน ดารุส ซาลาม”

 

 

-------------------

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : ดาวในอ้อมเรียวแห่งเสี้ยวจันทร์ : โดย...ศักดิ์สิริ มีสมสืบ)