ศิลป์แห่งแผ่นดิน:มะละกาที่รัก | คมชัดลึก

               ในที่สุดผมก็ได้ ไป “มะละกา” กับเขาเสียที ฟังเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เล่าให้ฟังถึงเสน่ห์ของมะละกา ก็ฝันว่าสักวันจะได้ไป และแล้วก็ได้เวลาที่รอคอย

               สองวัน สองคืน กำลังพอดี อยู่นานกว่านี้กลัวจะเบื่อมะละกา

               จากกัวลาลัมเปอร์ ไปมะละกาได้สะดวกทั้งรถไฟ รถบัส ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ค่ารถ คนละ 20- 25 ริงกิต (แล้วแต่จะขึ้นจากจุดไหน รถบริษัทใด) จะขึ้นที่กัวลาลัมเปอร์เซ็นทรัล หรือที่ TBS ศูนย์ขนส่งแห่งใหม่สุดยอดอลังการ ชวนให้ตื่นตะลึง ทึ่ง อึ้ง ถึงความทันสมัย วิสัยทัศน์ จัดการระบบขนส่งมวลชนที่ล้ำหน้า ทั้งรถบัส รถไฟฟ้ารางเดี่ยว รางคู่ เรานั่งรถไฟสายสีแดง จากใจเมืองกัวลาลัมเปอร์ไปสถานี TBS ที่ว่าด้วยราคาเพียง 1 ริงกิต (ประมาณ 10 บาท)

               รถบัสจากกัวลาลัมเปอร์ จอดที่ท่ารถมะละกาเซ็นทรัล ต่อรถเมล์ (หรือแท็กซี่) เข้าย่านเมืองเก่า “มรดกโลก” มะละกา

               ความรู้สึกแรกที่เข้าสู่เขตเมืองมรดกโลก คือ นี่มันฉากถ่ายหนังในโรงถ่ายละมั้งหว่า เมืองเก่าทั้งเมืองประดับประดาด้วยเครื่องปรุงแต่งสารพัดจะประเคน อวดโฉมประชันปล่อยมุกกันเต็มที่ พอตกค่ำก็สาดส่องไฟสีเรืองรอง หนักไปทางสีแดงๆ โดยเฉพาะตามเหลี่ยมมุมหลังคา แบบว่าโชว์กระเบื้องโบราณ อาคารเก่ามักมีตัวเลขบอกปี ค.ศ. ดูตัวเลขแล้วพาให้จินตนาการย้อนอดีตตามลำดับ ค.ศ.1936 ค.ศ.1950 ค.ศ.1961

               อันว่าเมืองมะละกานี้มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เป็นเมืองท่าการค้าสำคัญมาแต่เมื่อหลายร้อยปีมาโน่น โดยเริ่มจากพ่อค้าชาวจีน มาตั้งรกราก ก่อนที่พวกอินเดียจะมาร่วมวงไพบูลย์ ต่อมา พวกโปรตุเกสเข้ามาแสวงหาอาณานิคม (พวกนิสัยไม่ได้ ตามด้วยฮอลันดา มาไล่โปรตุเกส สุดท้ายเมื่อฮอลันดาแพ้ฝรั่งเศส มะละกาตกเป็นของอังกฤษ (เอ๊ะยังไง) ก็เพราะฮอลันดายกมะละกาให้อังกฤษด้วย กลัวจะตกเป็นของฝรั่งเศส

               เมื่อมาถึงมะละกาก็เที่ยวตระเวนดูชมตามจุด ตามสถานที่ พิพิธภัณฑ์ สำหรับนักเดินทางแบบไปตามยถากรรมอย่างผม

               พอใจที่ได้ดู ชม ได้ดมดอม พอหอมปากหอมคอ ไม่คิดจะลงลึก ควัก ล้วงถึงตับไตไส้พุง มะละกาหรอกครับ ไปเที่ยวพอให้กลับมาเล่าให้คนที่ยังไม่ได้ไปฟังได้ว่าหน้าตามะละกาเป็นอย่างไร พอเป็นแรงบันดาลใจให้บางคนอยากไป ไปคนเดียว ไปพร้อมคนรัก ไปกับครอบครัว ผมว่า มาเลเซียเป็นประเทศที่พร้อมมากๆ สำหรับการเข้าสู่การเป็น “ประชาคมอาเซียน” เต็มรูปแบบ

               มะละกามีพิพิธภัณฑ์ที่ดีมาก เสียค่าเข้าชมไม่แพง แต่พอออกพ้นประตู Keluar (ทางออก) มาแล้ว สามารถลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของเมืองมะละกาได้เลย มะละกาเป็นเมืองเก่าแก่ และเป็นเมืองสำคัญของมาเลเซีย การประกาศเอกราชจากอาณานิคมอังกฤษ เมื่อ 31 สิงหาคม 1957 (ตรงกับปีเกิดของผมพอดีเลยครับ) ก็ทำขึ้นที่เมืองมะละกานี่แหละครับ

               ผมคงต้องกลับมาเยือนมะละกาอีกครั้ง โดยจะชวนใครบางคนมาด้วยสักสองสามคน โดยเที่ยวทั้งกัวลาลัมเปอร์ มะละกา แล้วไปจบที่สิงคโปร์ครับ

               แต่งเพลงรำลึกถึงมะละกาสักเพลง มีภาพถ่าย ภาพเขียน เมืองมะละกาสักชุด

               สองคืนสองวัน พอแล้วสำหรับการพบกันครั้งแรก พบกันใหม่วันหน้า รักนะมะละกา (MELAKA, Malaca) บ๊ายบาย

 

 

--------------------

(ศิลป์แห่งแผ่นดิน : มะละกาที่รัก : โดย ... พลูโตน้อย)