ทดสอบอัตตา | คมชัดลึก

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่าน ได้มีกิจนิมนต์ให้ไปเทศน์งานพระราชทานเพลิงศพที่วัดบึงทองหลาง กทม. ตั้งใจว่าจะไปแสดงธรรมตามปกติ

 แต่คราวนี้เจ้าภาพรายงานว่า ทางวัดไม่สะดวกให้ข้าพเจ้าไปเทศน์ ฝ่ายเจ้าภาพจึงขอต่อรองว่า ถ้าเช่นนั้นขอให้ท่านจันทร์กล่าวไว้อาลัยสักครึ่งชั่วโมงจะได้ไหม

 ทางวัดบอกว่า ถ้าไม่มีรูปแบบเป็นการเทศน์ ก็ย่อมได้ ดังนั้น เจ้าภาพจึงเข้ามาปรึกษาหารือกับข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าก็ไม่ขัดข้องที่จะไป “กล่าวคำไว้อาลัย” แทนการเทศน์ ดังกล่าวแล้ว

 ข้าพเจ้าเคยไปเทศน์งานศพ ที่วัดบึงทองหลาง มาแล้วเมื่อหลายปีก่อน ดูเหมือนจะมากกว่าสองครั้ง แต่ในช่วงที่ผ่านมา ไม่ได้รับอนุญาตให้ไปเทศน์ คงเป็นด้วยเหตุแห่งความเป็นไปทางการเมือง ผนวกร่วมไปด้วยคอกกระมัง จึงทำให้เกิดกระแสต้านขึ้นมา

 แม้กระทั่ง วัดบุญศรีมุนีกรณ์ และวัดบางเตย ใกล้สันติอโศก เจ้าอาวาสหนุ่มทั้งสองรูปถึงกับแสดงออกอย่างชัดเจนว่า กลัวผลกระทบจากการไปเทศน์ในวัดทั้งสอง แม้ข้าพเจ้าจะเคยเข้าไปเทศน์ในวัดทั้งสองมาแล้วก็ตาม

 เมื่อเสร็จจากการเทศน์แล้ว ข้าพเจ้าก็เดินไปเยี่ยมชมบรรยากาศของงานศพในศาลาอื่นๆ ของวัดบึงทองหลาง ได้รับท่าทีทักทายเป็นอย่างดีจากประชาชนบางคนในศาลาสวดศพในวัดนั้น

 ข้าพเจ้ามีความรู้สึกในใจว่า ทุกคนล้วนเป็นเพื่อนร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น ควรหาโอกาสแสดงออกซึ่งความเอื้ออาทรกันไว้ก่อนตายจากกันและกัน

 ดังนั้น แม้ไปร่วมงานศพในงานหนึ่งงานใด ข้าพเจ้าก็มักเลยไปร่วมงานศพอื่น ในบริเวณเดียวกันด้วย เช่นเดียวกับการไปเยี่ยมผู้ป่วยที่รู้จักกัน

 ในงานพระราชทานเพลิงศพที่วัดบึงทองหลาง ในวันนั้นข้าพเจ้าได้รับท่าทีทักทายอย่างเอื้ออาทรจากสตรีสามคน ล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีคุณค่าสมควรแก่การพูดคุย โดยไม่รู้สึกเสียดายเวลา เพราะมีคุณค่าสาระจากการสนทนามิใช่น้อย ถ้าจะบอกว่า นี่คือสิ่งที่ได้รับจากการไปร่วมงาน ก็ไม่น่าจะผิดไปจากความจริง

 ส่วนเรื่องการได้เทศน์หรือไม่นั้น เป็นเรื่องรอง ยิ่งไปกว่านั้น ข้าพเจ้าได้บทเรียนแห่งการฝึกฝน เพื่อการลดละอัตตา เพราะโดยปกติแล้ว ข้าพเจ้ามักได้รับการยกย่องอย่างสูงยิ่ง

 ครั้นเมื่อวัดบึงทองหลางไม่ให้การยกย่องเฉกเช่นที่ข้าพเจ้าเคยได้รับ ก็ทำให้ข้าพเจ้าต้องยอมรับความจริง ตามความเป็นจริง
 โดยคำนึงถึงประโยชน์แก่ส่วนรวมเป็นประการสำคัญ ยิ่งกว่าความรู้สึกส่วนตัว

ท่านจันทร์
www.prajan.com