ขุดทองเมืองนอก'รุ่ง'ต้องมีวินัย-รู้จักเก็บเงิน | คมชัดลึก

                  “ผมจบแค่ป.6 แต่สามารถทำงานหาเงินส่งกลับบ้านได้เดือนละเกือบ 3 หมื่นบาท มีบ้าน มีรถ เป็นของตัวเอง ถ้าอยู่เมืองไทยวุฒิการศึกษาแค่นี้ ผมคงไม่มีโอกาสกับเขาหรอก” ปองพล แสงแก้ว อายุ 35 ปี ชาว อ.หนองหาร จ.อุดรธานี กล่าว

                   ปองพล เป็นลูกชาวนาธรรมดาจากแดนอีสาน ได้ไปทำงานเกษตรที่ประเทศอิสราเอลตั้งแต่อายุ 18 ปี รวมระยะเวลาทำงาน 12 ปี จนสามารถเก็บเงินใช้หนี้ ซื้อบ้าน รถยนต์ และที่นาได้ด้วยตัวเอง ตอนนี้มีลูก 2 คน คนโต 6 ขวบกว่า และทำงานขายประกัน มีรายได้เลี้ยงตัวแบบไม่ลำบาก แต่ถ้าหากมีโอกาส เขาก็จะขอไปทำงานต่างประเทศอีก

                   ปองพล เล่าว่า ปัญหาของแรงงานไทยที่เกิดขึ้นบ่อยๆ คือ การดื่มเหล้าแล้วทะเลาะวิวาท จึงอยากฝากคนงานไทยว่า หากตั้งใจทำงาน ไม่ดื่มเหล้า ไม่เล่นการพนัน จะทำให้สามารถเก็บเงินส่งกลับบ้านได้มากขึ้น และจะไม่มีปัญหาในการทำงาน เมื่อเดินทางไปถึงขอให้ติดต่อกับทูตแรงงาน และเก็บแผ่นพับ หรือเบอร์โทรศัพท์ที่เจ้าหน้าที่แจกให้ตั้งแต่ที่สนามบิน หากมีปัญหาอะไรจะได้ขอความช่วยเหลือได้ทันที

                   เช่นเดียวกับ อภิสิทธิ์ บุญถ่าน หนุ่มวัย 28 ปี จาก อ.เกษตรวิสัย จ.ร้อยเอ็ด ที่ไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่าจะได้ทำงานเป็นล่ามแปลภาษาญี่ปุ่น แต่ที่มีวันนี้ได้ เพราะความอดทน และพยายามจนฟันฝ่ามาได้ อภิสิทธิ์ เรียนจบ ปวช.ช่างไฟฟ้า จากนั้นเข้าทำงานที่กรุงเทพฯ จนกระทั่งได้รู้ว่ามีโครงการกรมการจัดหางาน ร่วมกับมูลนิธิเพื่อสาธารณประโยชน์ องค์กรพัฒนาแรงงานระดับนานาชาติประเทศญี่ปุ่น หรือเรียกย่อว่า IM ประเทศญี่ปุ่น ส่งผู้ฝึกงานไปฝึกงานที่ญี่ปุ่น โดยจะต้องสอบข้อเขียน สัมภาษณ์ และทดสอบร่างกาย ผ่านแล้วอบรมภาษาญี่ปุ่นกับกรมการจัดหางาน 4 เดือน เมื่อเดินทางไปถึงญี่ปุ่นแล้ว จะต้องฝึกอบรมด้านภาษา วัฒนธรรม การกินการอยู่แบบญี่ปุ่นอีก 1 เดือน ซึ่งการอบรมทั้ง 2 อย่างนี้ จะมีการทดสอบ ถ้าไม่ผ่านจะต้องออกจากโครงการทันที

                   “เป็นเรื่องยากมากครับ ที่เด็กช่างอย่างผมต้องไปนับหนึ่งกับภาษาญี่ปุ่น มันทั้งยาก ทั้งท้อ จนเป็นไมเกรนไปเลย แต่ตอนนั้นคิดว่าเราจะต้องทำให้ได้ เพื่อพ่อแม่ และอนาคตที่ดีของเรา จึงตั้งใจเรียนและสอบผ่านจนได้” อภิสิทธิ์เล่าถึงความหลัง

                   อภิสิทธิ์ ได้ทำงานในโรงงานหล่อโลหะ ต่างจากงานอิเล็กทรอนิกส์ที่เคยทำในห้องแอร์เย็นๆ อาทิตย์แรกเครียดมาก ทั้งตื่นเต้นกับสภาพแวดล้อมใหม่ ทั้งภาษาก็ยังอยู่ในระดับแค่พื้นฐาน ซึ่งคนญี่ปุ่นมองคนงานไทยว่าเป็นคนใจดี มีน้ำใจ แม้จะหมดเวลางานแล้ว แต่ก็จะเข้าไปช่วยเพื่อนที่ยังทำงานไม่เสร็จ ไปไหนมาไหนก็จะมีของฝากมาให้กัน เป็นสิ่งที่คนญี่ปุ่นที่ทำงานด้วยกันบอกว่าชอบมาก และเป็นเอกลักษณ์ของคนงานไทย ที่สำคัญคือมีความตั้งใจในการทำงาน จึงอยากให้รุ่นน้องตั้งใจเรียนภาษาให้มากที่สุด เพราะถ้าฟังไม่เข้าใจก็จะไม่สามารถปฏิบัติงานได้

                   อภิสิทธิ์ กลับจากญี่ปุ่นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2555 หลังครบกำหนดเวลาฝึกงาน 3 ปี เขาได้งานชั่วคราว เป็นล่ามภาษาญี่ปุ่นให้กับผู้บริหารชาวญี่ปุ่นที่มาดูกิจการในเมืองไทย 2 เดือน ค่าจ้างเดือนละ 6.5 หมื่นบาท จากนั้นได้เป็นพนักงานประจำในตำแหน่งล่าม ด้วยค่าจ้างเดือนละ 3.5 หมื่นบาท เขามีเงินให้พ่อแม่ ซื้อบ้านและรถยนต์ได้ด้วยตัวเอง ว่ากันว่าวันที่กลับมาจากญี่ปุ่น ญาติๆ ไปรับที่สนามบินมากโข

                   ประวิทย์ เคียงผล อธิบดีกรมการจัดหางาน บอกว่า ปี 2554 สถิติสำนักบริหารแรงงานไทยไปต่างประเทศ ระบุว่า มีจำนวน 90,237 คน ทำงานในประเทศแถบเอเชียจำนวน 60,649 คน ไต้หวันมากที่สุด จำนวน 39,274 คน รองลงมาคือ ญี่ปุ่น 8,191 คน และเกาหลี 4,512 คน ส่วนกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง มีทั้งสิ้น 16,089 คน อยู่ที่อิสราเอลมากที่สุด 6,531 คน รองลงมาคือสหรัฐอาหรับเอมิเรสต์ (ยูเออี) 6,065 คน

                   ธนาคารแห่งประเทศไทยรายงานว่า แรงงานไทยเหล่านี้ ส่งเงินกลับประเทศปีละไม่น้อยกว่า 5 หมื่นล้านบาท ส่วนใหญ่ทำงานเป็นผู้ปฏิบัติงานควบคุมเครื่องจักร และประกอบชิ้นส่วน คิดเป็นร้อยละ 45.99 รองลงมาคือผู้ปฏิบัติงานโดยใช้ฝีมือ เช่น ช่างต่างๆ ร้อยละ 22.59 และอันดับ 3 คือ ผู้ปฏิบัติงานฝีมือด้านการเกษตร และประมง ร้อยละ 13.48

                   ว่ากันว่า แรงงานไทยที่กลับมาแล้วร่ำรวยมีฐานะ ต้องมีวินัยในการทำงาน ขยันและอดทน ที่สำคัญต้องรู้จักเก็บเงินด้วย ถึงจะเรียกว่าไป "ขุดทองเมืองนอก" ได้ ไม่ใช่ไปเสียนากลับมาแล้วยังเสียเมียอย่างที่มีคนกล่าวไว้ก็ใช่ที ...

....................................
(ขุดทองเมืองนอก'รุ่ง'ต้องมีวินัย-รู้จักเก็บเงิน : คอลัมน์ท่องโลกการเรียนรู้ : โดย...หทัยรัตน์ ดีประเสริฐ)