ศิลปะป๊อปอาร์ต สื่อบันดาลใจ'แพง'
ขอเวลานอก : ศิลปะป๊อปอาร์ต สื่อบันดาลใจ'แพง'ขวัญข้าว เศวตวิมล
"คนที่โชคดีคือคนที่ค้นหาตัวเองเจอคือคนที่จะอยู่กับงานนั้นจนแก่เฒ่าซื่อสัตย์กับสิ่งนั้นเสมอ"
ศิลปินไม่สามารถครอบครองผลงานตัวเองไปได้ตลอดชีวิต แต่ผลงานดีๆ ของแต่ละคนกลับยังคงอยู่และเป็นที่กล่าวขวัญถึงไปอีกหลายร้อยปี นี้คือความจริงของศิลปินชื่อก้องโลกหลายคนที่ยังคงเป็นไอดอล และแรงบันดาลใจให้กับชนรุ่นหลังผ่านผลงานที่โดดเด่น มีความหมาย แม้ร่างกายจะสูญไปตามกาลเวลาแล้วก็ตาม ดั่งราชาศิลปะป๊อปอาร์ต แอนดี้ วอร์ฮอล ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่แม้จะหยุดเดินบนถนนแห่งสีสันไปได้พักใหญ่ แต่ลักษณะการถ่ายทอดเส้นสาย ลวดลายผ่านวิถีชีวิตยุค 60s ก็ยังปลุกความคิดการปลดปล่อยเสรีภาพทางความคิดของอิสระชน มาได้จนถึงยุคปัจจุบัน
นักวาดรูปสมัยใหม่มากมายนำแนวคิดส่วนหนึ่งของราชาป๊อปอาร์ตท่านนี้มาต่อยอดเป็นผลงานชิ้นเอก และสิ้นค้ามากมายที่มีรูปผลงานของเขาประกอบอยู่ก็ยังขายดีเสมอ รวมถึงวงการแฟชั่นที่มักนำสีสันป๊อปอาร์ตฉบับวอร์ฮอลมาสร้างสรรค์สไตล์ใหม่ๆ ให้กับคนในแต่ละยุค รวมถึงยังดีไซเนอร์อย่างสาว "แพง" ขวัญข้าว เศวตวิมล ชื่อที่เราคุ้นเคยของลูกสาว "แม่ช้อยนางรำ" สันติ เศวตวิมล และยังเป็นเจ้าของเสื้อผ้าสตรีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในแบรนด์ "ขวัญข้าว" (Kwankao) ที่เจ้าตัวบอกชัดว่าการอ่านหนังสือและการเสพผลงานจากศิลปินคนดังสามารถสร้างแรงบันดาลใจ ในการสร้างสรรค์คอลเลกชั่นเสื้อผ้าสวยๆ ให้เป็นที่ยอมรับได้ดีเยี่ยม พร้อมขอเปิดโชว์รูมออฟฟิศใน ซอยลาดพร้าว 60 เพื่อพามาดูกรุสมุดภาพและผลงานของแอนดี้ วอร์ฮอล ที่เจ้าตัวสะสมไว้เมื่อเปิดดูเมื่อไหร่ก็ต้องคิดไอเดียเจ๋งๆ ออกมาได้ทุกที
ภายในโชว์รูมสุดหรูนอกจากจะเป็นแหล่งรวมผลงานของสาวแพงแล้ว ยังเป็นที่เก็บสมุดภาพหายากเกี่ยวกับศิลปินคนโปรดทั้งเรื่องราวส่วนตัวที่วอร์ฮอลถ่ายเป็นโพลารอยด์เก็บไว้ หรือภาพผลงานทั้งเลื่องชื่อและไม่ค่อยมีใครได้พบเห็นถูกนำมาวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ บางเล่มมีกระดาษโน้ตแปะขั้นไว้ เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงการพบเจอแนวคิดใหม่ๆ ที่สาวแพงหลงใหล ก่อนเจ้าตัวจะค่อยเปิดให้ดูทีละเล่มพร้อมบอกเล่าถึงเจ้าของผลงานด้วยความอิ่มเอมใจ
"ที่มีอยู่ในนี้เป็นหนังสือค่อนข้างหายาก บางเล่มก็เอามาจากเมืองนอกบ้าง เมืองไทยบ้างและยังมีอยู่ในบ้านอีกเยอะ แพงชอบที่วอร์ฮอลเขามีของเล่นเยอะ หมายถึงตัวเขาและผลงานมีอะไรให้น่าตื่นเต้นน่าค้นหา เขาเป็นไอดอลและไอคอนของใครหลายๆ คน ในยุค 60s แพงมีโอกาสได้ดูชีวประวัติที่หลายคนสร้างให้แอนดี้ วอร์ฮอล และได้ดูหนังเรื่อง แฟคทอรี่ เกิร์ล เลยรู้สึกว่าศิลปะเขาเป็นอาร์ตแบบเสียดสีสังคม สะท้อนสังคมในยุคนั้นเลย เราดูแล้วก็สนุกดี เห็นแล้วมีสีสัน ประกอบกับวิธีการใช้สีของเขาสนุกมาก มีลูกเล่น มีวิธีที่จะทำให้สีตัดกันเก๋ๆ ที่เขาก็ทำออกมาได้น่าสนใจ" สาวแพงกล่าวถึงความชอบ
เมื่อมีความชอบที่ชัดเจนไม่แปลกที่ศิลปะป๊อปอาร์ตจะเป็นแรงบันดาลใจในการคิดงานดีไซน์ ในคอลเลกชั่นแรกเจ้าตัวจึงประดิษฐ์ลายผ้าที่เป็นลายโซ่สื่อถึงความรุ่งเรื่องของยุคอุตสาหกรรม ใช้สีสันป๊อปอาร์ตโดนใจเหล่าแฟชั่นนิสต้าให้พูดถึงกันไม่หยุดปาก แต่นั้นก็เป็นส่วนน้อยๆ จากแรงบันดาลใจมากมายมหาศาลที่มีอยู่ในจินตนาการของสาวแพง เพราะเทคนิคการหาไอเดียของเจ้าตัวนั้นมีอยู่แทบทุกพื้นที่
"ตอนแพงทำคอลเลกชั่นแกรนด์โอเพนนิ่งเมื่อปลายปีที่แล้ว แพงได้เอากิมมิคของการใช้ศิลปะสไตล์ป๊อปอาร์ตมาเป็นลูกเล่นในการทำคอลเลกชั่น ซึ่งตรงนั้นต้องมีแอนดี้มาเกี่ยวอยู่แล้ว อันที่จริง วิธีหาแรงบันดาลใจของแพงมีอยู่รอบตัว ต้องดูว่าอะไรเป็นจุดใหญ่ที่สามารถแตกย่อยมาเป็นจุดเล็กๆ ได้อีก ไม่ใช่จุดเดียวใหญ่ๆ แต่ขยายไปไหนไม่ได้ มันต้องเป็นจุดใหญ่ที่กระจายตัวได้ถึงจะมีความสนุกในการเล่นธีมต่างๆ ถ้าพูดถึงศิลปะเราพูดว่าได้แรงบันดาลใจมาจากยุคหนึ่งมันก็กว้างมาก สมมุติได้มาจากวินเซนต์ แวนโก๊ะ ก็จะเข้าใจในธีมที่เราจะขยายความมากขึ้น" ดีไซเนอร์ หน้าใหม่เล่าที่มาที่ไป
เมื่อมีจุดยืนของการหาแรงบันดาลใจที่ชัดเจน คอลเลกชั่น 2 ที่สาวแพงสร้างสรรค์ขึ้นจึงโดดเด่นในเรื่องของธรรมชาติ ความงามแบบศิลปะโรมัน ที่มีเหล่าเทพเจ้ามาบันดาลให้เกินสิ่งสวยงาม ต่างจากศิลปะป๊อปอาร์ตที่เจ้าตัวชื่นชอบอยู่หน่อยๆ แต่ไอเดียนี้ก็ยังคงความเป็นตัวตนของตัวเธอเองอยู่ดังเดิมคับคล้ายกับวิถีของศิลปินคนโปรดที่ฝากตัวตนไว้ที่ผลงานให้คนที่พบเห็นได้นึกถึงเสมอ และนอกจากงานศิลป์แล้วงานเขียนดีๆ ก็ยังเป็นส่วนสำคัญที่สร้างสรรค์แนวคิดดีๆ ให้เจ้าตัวอยู่เรื่อยๆ ยิ่งพอโตเป็นผู้ใหญ่หนังสือถือเป็นส่วนสำคัญในชีวิตการงานเลยทีเดียว
"ตอนนี้ถ้ามีเวลาว่างจริงๆ จะเข้าห้องสมุดก่อนซึ่งเมื่อก่อนไม่เคยเลย คุณพ่อจะปลูกฝังให้อ่านหนังสือเยอะๆ ตลอด เพื่อเราจะได้เห็นแรงบันดาลใจในการทำงาน ซึ่งตอนเด็กๆ ไม่ค่อยอินเท่าไหร่แต่ซื้อและอ่านหนังสืออยู่เป็นประจำ พอวันหนึ่งมาทำงานเองเลยรู้เองว่าหนังสือมีคุณค่ามาก เป็นสื่อคลาสสิกอย่างหนึ่งที่มีทั้งความทรงจำ เป็นสิ่งที่สามารถเห็นเป็นรูปธรรมเราสามารถกลับไปดูได้เสมอเปิดกี่ครั้งเราก็ยังได้ความทรงจำ ได้ความคิดใหม่ๆ อยู่แต่พอมาเป็นคอมพิวเตอร์ข้อมูลก็เป็นเพียงภาพลอยๆ ในอินเทอร์เน็ต ถ้าไม่มีไฟฟ้าก็จบการเรียนรู้ต่อไม่ได้แต่หนังสือยังจุดเทียนอ่านได้"
เมื่อถามถึงนักเขียนในดวงใจสาวแพงก็ไม่ลังเลใจที่จะตอบว่าเป็นคุณพ่อสันติ เศวตวิมล เพราะถือเป็นบุคคลที่ปลูกฝังให้รักการอ่าน และเป็นจุดเริ่มต้นของการสะสมหนังสือเนื่องจากงานเขียนที่หลากหลายทำให้สาวแพงชื่นชอบการอ่านหนังสือจากปลายปากกาของท่านอยู่ตลอด โดยเฉพาะหนังสือเรื่อง "ฝากไว้ที่ใต้หมอน" กับเนื้อเรื่องทุกอย่างมีความหมายกับสาวแพงทั้งที่มาที่ไปเปิดอ่านทีไรก็ได้ความรู้สึกดีๆ เสมอ
"แพงกับคุณพ่อบางทีเราเข้าใจกันมาก ตอนแพงนำศิลปะป๊อปอาร์ตมาใช้ในงานออกแบบ เราต้องตีโจทย์ที่ต้องการสื่อให้เห็นว่าคนในยุค 60 เขามีชีวิตเป็นยังไงบ้าง อยู่ดีๆ คุณพ่อเขาไปเอาพวงกุญแจรูปกระป๋องซุปแคมเบลล์มาให้เรา แพงก็รู้เลยว่าเขาใส่ใจเราตลอดเวลาในเรื่องศิลปะที่เราชอบมาก กลายเป็นว่าเขารู้ใจเรานะชอบอะไรเหมือนกัน ซึ่งกระป๋องซุปจะสื่อถึงศิลปะของยุคนั้นชัดเจน แพงเลยเอามาใช้เป็นการ์ดงานเปิดตัวแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเองด้วย" เรื่องราวความใส่ใจของนักเขียนในดวงใจที่ลูกสาวคนสวยไม่มีวันลืม
ผลของการหล่อหลอมงานศิลป์และการอ่าน เป็นส่วนสำคัญที่ปูทางให้สาวนักคิดคนนี้ดำเนินชีวิตมาบนถนนสายศิลปะอยู่เสมอ ทั้งการเป็นนักดนตรีที่เราเริ่มรู้จักเธอจากการเล่นเชลโล่ การเล่นภาพยนตร์ เป็นดีเจ และเป็นพิธีกรอีกมากกมาย และจนมาถึงการออกแบบเสื้อผ้า ซึ่งเจ้าตัวบอกว่า
"สำหรับแพงคนที่โชคดีคือคนที่ค้นหาตัวเองเจอคือคนที่จะอยู่กับงานนั้นจนแก่เฒ่าซื่อสัตย์กับสิ่งนั้นเสมอ สำหรับงานที่ทำอยู่ตอนนี้แพงบอกได้ว่าแพงมีความสุขกับสิ่งที่ทำและเราทำด้วยความรัก แม้มีอุปสรรคเราก็อดทนทำในสิ่งที่รักได้ แพงชอบเห็นเวลาคนที่ใส่เสื้อผ้าเราแล้วสวย ชอบตื่นเต้นเวลาที่เห็นเสื้อผ้าเปลี่ยนคนได้จริงๆ" สาวแพง กล่าวทิ้งท้าย
.................................
(ขอเวลานอก : ศิลปะป๊อปอาร์ต สื่อบันดาลใจ'แพง'ขวัญข้าว เศวตวิมล )