ไลฟ์สไตล์

หอมกลิ่นกล้วยไม้:การเรียนรู้ให้ถึงความจริง(5)

หอมกลิ่นกล้วยไม้:การเรียนรู้ให้ถึงความจริง(5)

10 พ.ค. 2555

คอลัมน์ หอมกลิ่นกล้วยไม้ : การเรียนรู้ให้ถึงความจริง (5) ต้องกล้าสู้ทั้งสองด้าน : โดย ... ศ.ระพี สาคริก

          นี่แหละคือแรงบันดาลใจที่ทำให้ตัวฉันเองลุกขึ้นมาต่อสู้จนสำเร็จ และวิญญาณการต่อสู้แบบนี้ก็กลายเป็นปณิธานที่ฉันไม่เคยคิดเลิกล้มความตั้งใจ แม้ด้านนอกอาจไม่มีใครเข้าใจแต่ด้านในยังมั่นคงไปตลอด

          ฉันอยากพูดว่า “ฉันไม่ได้จับงานกล้วยไม้เพราะความไม่ชอบธรรม แต่ฉันเริ่มต้นจับงานกล้วยไม้เป็นจุดแรกของความไม่ชอบธรรมเท่านั้น” ประกอบกับรากฐานจิตใจตนเองมีความลึกซึ้งและมั่นคงตลอด ดังนั้นเพราะฉันทำอย่างดีที่สุดโดยไม่ยึดติดกับกล้วยไม้ จึงขยายผลกว้างออกไปกลายเป็นการต่อสู้เกี่ยวกับทุกๆ เรื่อง ฉันสร้างศัตรูเอาไว้ใช้ต่อสู้กับตัวเอง 

          เนื่องจากรากฐานจิตใจของฉันมีอิสรภาพมาตั้งแต่เด็กทำให้รู้สึกว่า ถ้าเราสามารถรักษาอิสรภาพใจเราเองเอาไว้ ในอนาคตคงมีความสุข ต่อมาฉันจึงก้าวไปสู่การค้าขายกล้วยไม้ เพราะรู้สึกว่าการเรียนรู้จากภายนอกยังขาดความสมบูรณ์ ยิ่งขาดความรู้สิ่งที่มันอยู่ภายในด้วยแล้ว ฉันถือว่ามันไม่ได้สร้างความเจริญเติบโตให้กับรากฐานตัวเอง กับอีกส่วนคือถ้าเราทำการค้ากล้วยไม้เราจะได้ทุนมาใช้จ่ายในการส่งเสริมเผยแพร่ความรู้ 

          พอเริ่มต้นค้าขายก็เกิดศัตรู โดยเฉพาะผู้ที่ทำการค้าอยู่ก่อนมีแนวโน้มรู้สึกว่า ฉันเป็นคู่แข่งในด้านผลประโยชน์ของพวกเขาจึงมักแอบทำร้ายฉันด้านหลังอยู่เสมอ ฉันจึงมักเอาชนะด้วยความดี ไม่ว่าจะประชุมวางแผนอะไรฉันจะบอกให้อีกด้านหนึ่งมาร่วมประชุมด้วย ครั้นเสร็จประชุมแล้วแทบทุกเรื่องถูกแอบนำไปเผยแพร่ในด้านตรงข้ามกับความจริง ซึ่งการทำแบบนี้มันสะท้อนผลให้ฉันถูกคนอื่นมองในแง่ร้าย

          แถมด้านราชการก็มองในแง่ร้ายอยู่แล้วเพราะเข้าใจผิดคิดว่ากล้วยไม้เป็นพืชทำลายเศรษฐกิจ ซึ่งคนพวกนี้ไม่ได้มองผ่านลงไปให้ถึงมนุษย์ ถ้ามองถึงมนุษย์ก็ควรรู้ว่ากล้วยไม้ไม่ได้ทำลายเศรษฐกิจแต่คนเป็นผู้ทำลาย ถ้าสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมคนได้ก็จะก้าวเข้าไปสู่เป้าหมายที่ต้องการได้ไม่ยาก

          เป็นอันว่า ตัวฉันเองกำลังตกอยู่ในสภาพที่ยืนอยู่ท่ามกลางศัตรูรอบด้าน ไหนจะราชการ ไหนจะกลุ่มพ่อค้าหาผลประโยชน์ ไหนจะถูกคนขาดความเชื่อถือเพราะถูกกล่าวหาว่าฉันทำเพื่อตัวเอง ซึ่งถ้าไม่แข็งจริงก็คงไม่อาจพิสูจน์ความจริงให้ทุกคนเห็นได้ยาก ยังมีปัญหาห้อยท้ายอีก เพราะครอบครัวก็มองว่าฉันขายกล้วยไม้ได้แต่ทำไมไม่ส่งเงินให้เขา เพราะไม่รู้ว่าความจริงแล้วฉันไม่ได้หาเงินเพื่อการค้าแต่ทำเพื่อการเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสิ่งสมมติเท่านั้น

          ครั้นเมื่อกำลังกอบกู้สิ่งต่างๆ ให้ชาติบ้านเมือง ซึ่งตัวฉันเองมองเห็นช่องทางในการผสมพันธุ์กล้วยไม้เพื่อสร้างพลังต่อดอกให้กับประเทศ โดยฉันต้องใช้พันธุ์กล้วยไม้ข้ามทวีปคือนำเอาหวายลูกผสมของฮาวายมาผสมกับหวายพันธุ์ผสมของหวายยุโรป ไม่เช่นนั้นแล้วคงเอาชนะข้อต่อรองของต่างประเทศไม่สำเร็จ

 

 

----------

(หมายเหตุ : คอลัมน์ หอมกลิ่นกล้วยไม้ : การเรียนรู้ให้ถึงความจริง (5) ต้องกล้าสู้ทั้งสองด้าน : โดย ... ศ.ระพี สาคริก <[email protected]>)

----------