พอแล้วรวย:ยุทธการล่าทรัพยากรแห่งศตวรรษ(3) | คมชัดลึก

          เมื่อมนุษย์พัฒนาเครื่องจักรกลต่างๆ มาเพื่อความมั่งมีศรีสุขของตนเอง เกิดการพัฒนาเทคโนโลยีด้านต่างๆ ความต้องการทรัพยากรธรรมชาติจึงเพิ่มขึ้นทบเท่าทวีคูณ การล่าอาณานิคมจึงมีเป้าหมายสำคัญๆ หลักๆ ก็คือ ทรัพย์ในดิน สินในน้ำของประเทศนั้นๆ นั่นเอง อาจารย์ยักษ์เล่าถึงอิรัก ที่ต้องประสบกับวิบากกรรม และหายนะเพราะทรัพย์ใต้ทะเลทรายคือน้ำมัน ซึ่งก็ไม่ได้แตกต่างกับประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีทรัพยากรสำคัญ คือความอุดมสมบูรณ์ของผืนดิน ป่าไม้ แหล่งอาหาร แร่ธาตุต่างๆ วันนี้หลังจากที่อเมริกากดดันพม่าจนยอมเปิดประเทศเสรีแล้ว ทุกคนก็กระเหี้ยนกระหือรือจะเข้าไปช่วยพม่าตัดป่าไม้ เปลี่ยนป่าไม้ให้กลายเป็นความเจริญ เปลี่ยนทุ่งนาให้กลายเป็นเมือง ป่าคอนกรีตกำลังเกิดขึ้นมาแทนที่ป่าไม้

 

          เชื่อมั่นว่าในเวลาเพียง 5 ปี ทั้งจีน ไทย อเมริกา ทั่วโลก จะเฮละโลไปช่วยคนพม่าเปลี่ยนป่าให้กลายเป็นป่าคอนกรีตได้อย่างเบ็ดเสร็จ ขณะที่บ้านเราถูกทำลายไปก่อนนานแล้ว และเพราะพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงมองเห็นสิ่งเหล่านี้ จึงได้พระราชทานแนวทางให้ปลูกป่า ทำแหล่งน้ำ ทำฝาย สร้างต้นไม้ขึ้นมา ปลูกเป็นป่า 3 อย่าง ที่จะให้ประโยชน์ได้ถึง 4 อย่าง เป็น “ของจริง” ที่มนุษย์ต้องใช้จริง เป็นป่าที่มีอาหารไว้กิน มีไม้ทำของใช้ ทำที่อยู่อาศัย

 

          ที่แน่ๆ โลกกำลังขาดแคลนอากาศบริสุทธิ์ไว้หายใจอย่างหนัก ทุกที่เต็มไปด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ ดังนั้น ป่าที่ปลูกขึ้นไว้ตามไร่ นา ตามบ้านเรือนนี้แหละ จะผลิตอากาศทดแทนป่าจริงที่โดนฮุบทำลายภายใต้คำว่า “การลงทุน” “ความช่วยเหลือ” “ความร่วมมือ” ลึกๆ แล้วทุกกลุ่มที่เฮละโลลงไปในประเทศที่อุดมด้วยทรัพยากร ก็หวังที่จะเอาทรัพยากรกลับมาแปลงเป็นเงินเก็บสะสมไว้ในประเทศตนทั้งนั้น

 

          อาจารย์ยักษ์เห็นว่า “เงินทองเป็นของมายา” มานานแล้ว แต่พอจะมาซึ้งใจจริงๆ เมื่อคราวน้ำท่วมที่ผ่านมา ที่ผู้คนเฮละโลหนีน้ำไปแย่งกันกิน แย่งกันอยู่ที่ จ.ชลบุรี ทำให้คนเมืองชลที่ไม่ได้ประสบอุทกภัย แม้มีเงินก็หาซื้อของกินในตลาดไม่ได้ 

 

          ทว่า โลกทั้งโลกก็พยายามอย่างเหลือเกินที่จะระดมทุกอย่างเพื่อหาเงิน พยายามเอาป่าคอนกรีตไปปลูกไว้ เริ่มจากอังกฤษ อเมริกา ญี่ปุ่น จีน เสร็จแล้วก็ไปปลูกที่อิรัก เป้าหมายต่อไปก็คือป่าที่อุดมสมบูรณ์ติดอันดับโลกอย่างพม่า มองๆ ดูแล้วรู้สึกว่ามนุษย์นี้ช่างมุ่งมั่นจริงจังที่จะทำลายตัวเอง ทำลายโลกของตัวเอง ทั้งที่ก็รู้ว่าโลกที่อาศัยอยู่นี้มีเพียงใบเดียว คนที่รอบรู้ มีความสามารถ ต่างพยายามจะสร้างศาสตร์ขึ้นมาทำลายตนเอง ยกย่องว่าเป็นศาสตร์ของโลกยุคใหม่ ในสาขาต่างๆ

 

          ทั้งสถาปัตยกรรม วิศวกรรม บัญชี การเงิน วิศวกรรมปิโตรเลียม สารพันที่จะคิดสร้างศาสตร์ขึ้นมา แล้วสร้างกระบวนการยกย่องคนที่ศึกษาหาความรู้จากศาสตร์เหล่านี้ เอากระดาษไปแปะให้ สร้างภาพโก้เก๋ ว่าเป็นผู้มีหน้ามีตาของสังคม แต่ถ้าพิจารณาลงไปให้ลึกแล้วจะเห็นว่า สิ่งที่เราทำนั้นเป็นหายนะที่กำลังเข้ามาเยือนโลก โลกที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มุ่งหน้าจะทำลายตัวเอง หรือจะเรียกว่า “กลียุค” ก็เป็นได้ 

 

          อาจารย์ยักษ์เล่ายาวมาถึง 3 ตอน ก็อยากให้ทุกคนช่วยกันคิดว่า ที่อาจารย์ยักษ์คิดมานี้ ดูจะคิดมากไปไหม หากจะมองว่าป่าคอนกรีตหรือแม้แต่ ป่ายาง ป่าอุตสาหกรรม ที่มาทำลาย มาเปลี่ยนป่าไม้โลกให้กลายเป็นอะไรก็ตามเพื่อบำรุงบำเรอความสุขนั้น สุดท้ายแล้วก็จะเป็นหนทางทำให้มนุษย์ไม่เหลืออะไร อาหารก็ไม่เหลือ อากาศก็ไม่เหลือ น้ำก็ไม่มี ซึ่งนั่นก็คือจุดจบของมนุษย์แน่นอน 

 

          ทำยังไงหนอ คนบนโลกถึงจะเข้าใจสิ่งเหล่านี้ หรือนอกจากจะรณรงค์ปั่นจักรยาน ใช้พลังงานน่องลดพลังงานน้ำมัน ปั่นไปปลูก (ต้นไม้) ปั่นไปปลุก (ใจ) แล้ว ยังต้องจัดขบวนขึ้นเรียกร้องสิทธิให้ต้นไม้ ให้ต้นไม้มีสิทธิ์เหมือนคน สัตว์ เป็นปากเป็นเสียงให้ต้นไม้ว่า "ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะอยู่บนโลกนี้เหมือนกัน อยู่เพื่อผลิตอาหาร อากาศ ให้กับทุกชีวิตบนโลก และอยู่เพื่อทำบ้านเรือน ของกิน ของใช้ให้กับพวกเอ็งนั่นแหละ พวกมนุษย์หน้าโง่เอ๋ย" 

 

          "เราต้นไม้ให้กิ่งใบกับคนเขา ให้ร่มเงาเยือกเย็น เป็นกุศล ให้ดอกสวยรวยรื่นชื่นกมล ท่านเป็นคนท่านให้อะไรเรา"

 

 

----------

(หมายเหตุ : ยุทธการล่าทรัพยากรแห่งศตวรรษ (3) : คอลัมน์ พอแล้วรวย : โดย ... อาจารย์ยักษ์ มหาลัยคอกหมู)

----------