ไลฟ์สไตล์

'แพร'สุขใจ โอกาสวิ่งเข้าใส่จากของสะสม

'แพร'สุขใจ โอกาสวิ่งเข้าใส่จากของสะสม

10 มี.ค. 2555

ขอเวลานอก : 'แพร'สุขใจ โอกาสวิ่งเข้าใส่จากของสะสม โดย...เรื่อง / ชาญยุทธ ปะวะขังภาพ / ธัชดล นามสกุลอะไรก็ไม่รู้

                    "....ผู้หญิงไทยท่อนบนกับท่อนล่างไม่สมดุลกัน บางคนข้างล่างไซส์เอ็ม ข้างบนไซส์เอส หรือสลับกันไปมา ทำให้ใส่ชุดว่ายน้ำแล้วไม่สวย พลอยทำให้หาชุดใส่ยากด้วย เนื่องจากท้องตลาดก็จะผลิตตามมาตรฐานสากล จึงต้องใช้ตัวช่วยอย่างการเสริมฟองน้ำ..."

                     ความสุขและความภาคภูมิใจของสาวบางคนอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับการได้ครอบครองของหญ่ายยย...เสมอไป หากเพียงแค่วัตถุชิ้นเล็กๆ ก็สามารถทำให้สาวเจ้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ได้ อย่างที่ "แพร" พรรษวสุมา ธรรมวัฒนะ ซึมซับความรู้สึกนี้ตั้งแต่วัยแรกแย้ม นับแต่มีโอกาสได้สัมผัสและสวมใส่ชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วชุดแรก จนถึงวันนี้แม้จะเข้าสู่เบญจเพสเต็มตัวก็ไม่มีวันไหนที่จะห่างหายจากอาภรณ์น้อยชิ้นดังกล่าว

                    "ส่วนตัวไม่ชอบว่ายน้ำเลย แต่ชอบช็อปปิ้งโดยเฉพาะชุดชั้นใน ชุดว่ายน้ำ ตอนอายุ 13-14 ปี คุณแม่ก็จะบ่นซื้ออีกแล้ว บางตัวยังไม่ได้ใส่เลย แต่ก็ไม่มั่นใจนะเวลาไปทะเลแล้วใส่ชุดว่ายน้ำ ชอบมีเก็บไว้มากกว่า สมมุติไปทะเลกับเพื่อนก็ใส่เสื้อทับ จะถอดเสื้อก็ต่อเมื่อลงสระเท่านั้น ขณะเดียวกันก็รู้สึกภูมิใจเพราะชุดน่ารักค่ะ" ลูกสาวเทอดชัย ธรรมวัฒนะ อดีตผู้ใหญ่บ้านผู้หายสาบสูญเมื่อ 20 ปีก่อน เผยประโยคแรกที่ถูกถามถึงของสะสมส่วนตัว

                     แม้จะได้ยินเสียงคุณแม่ (จินตนา สมัครการ) พร่ำบ่นเสมอๆ แต่ก็ไม่ทำให้สาวแพรล้มเลิกความตั้งใจ เธอยังคงวิ่งเข้าใส่ของสะสมชิ้นโปรดพร้อมๆ กับการขวนขวายหาความรู้ใส่ตัวเพิ่มหวังค้นพบโอกาสธุรกิจ โดยหลังจากจบปริญญาตรีด้านบริหารธุรกิจที่เอแบค ก็บินตรงไปลงเกาะอังกฤษเพื่อคว้าสองปริญญาโทเสียให้คุ้มกับที่มาไกล ใบแรกด้านการจัดการธุรกิจที่มหาวิทยาลัยคิงส์ตัน ส่วนอีกใบด้านการตลาดแฟชั่น ที่มหาวิทยาลัยลอนดอน คอลเลจ ออฟ แฟชั่น 

                     สาวสามปริญญาบวกพื้นฐานครอบครัวที่ผูกพันกับเรื่องแฟชั่นมาตั้งแต่เกิด จึงไม่ใช่เรื่องเกินคาดเมื่อตักตวงความรู้สมใจปุ๊บก็ข้ามฝั่งไปฝึกงานด้านแฟชั่นที่นิวยอร์กอยู่พักใหญ่ ก่อนจะกลับมาคลุกคลีอย่างเต็มตัวเข้าทำงานด้านการตลาดให้กับแบรนด์แฟชั่น "มิลิน" แล้วผันตัวเองมาเป็นเจ้าของกิจการนำเข้าชุดว่ายน้ำแบรนด์ พีค แอนด์ พายน์ จากญี่ปุ่น ภายใต้บริษัทที่เจ้าตัวสร้างเองกับมือชื่อ ไวส์ลี่ เทรดดิ้งส์ จำกัด นั่นเองดีกรีความชื่นชอบผ้าน้อยชิ้นยิ่งเข้มจนเกือบถึงขีดสุด 

                     "สะสมมาเรื่อยๆ เก่าบ้าง ใหม่บ้าง นับดูตอนนี้ก็เกือบๆ 100 ชุดแล้ว แบบที่แพรชอบส่วนใหญ่จะเป็นทูพีซที่เป็นกระโปรง รู้สึกสบายกว่า และไม่โป๊มาก จะได้ไม่เป็นเป้าสนใจ ไม่ชอบโชว์ ส่วนดีไซน์จะชอบผ้าลูกไม้ อย่างตอนนี้จะมีแบบใส่ได้ทั้งเป็นชุดว่ายน้ำและชุดชั้นใน ถ้าเยินมากๆ ก็จะเอาไปบริจาค หรือให้คนอื่น แพรว่าคนไทยเราซื้อชุดว่ายน้ำมาแล้วไม่ค่อยใส่หรอก เพราะโอกาสไปทะเลคงไม่บ่อย เว้นเสียแต่ว่าเป็นคนว่ายน้ำเป็นประจำก็อาจจะซื้อบ่อยหน่อย จริงๆ ไม่มีโอกาสใส่ทุกตัว บางตัวยังมีป้ายราคาแปะอยู่เลย มีช่วงหนึ่งที่พยายามลดความอ้วน ก็เลยหาการออกกำลังกายที่ไม่เบื่อ นั่นคือการว่ายน้ำ ออกกำลังกายในน้ำช่วยเผาผลาญแคลอรี่ได้ดีกว่า แล้วว่ายน้ำก็แข่งกับเพื่อนได้ด้วย ตอนนี้สระว่ายน้ำที่คอนโด หรือที่บ้านจะได้ใช้ประโยชน์บ่อยมาก" สาวนักสะสม กล่าว   

                      สำหรับวิธีเลือกซื้อส่วนตัวนั้น สาวร่างระหงเผยแบบไม่หมกเม็ดว่าต้องลองสวมก่อน เพราะบางครั้งการเห็นนางแบบใส่แล้วสวยแต่อาจจะไม่เหมาะกับตัวเองก็ได้ ที่เป็นปัญหามากๆ คือผู้หญิงไทยท่อนบนกับท่อนล่างไม่สมดุลกัน บางคนข้างล่างไซส์เอ็ม ข้างบนไซส์เอส หรือสลับกันไปมา ทำให้ใส่ชุดว่ายน้ำแล้วไม่สวย พลอยทำให้หาชุดใส่ยากด้วย เนื่องจากท้องตลาดก็จะผลิตตามมาตรฐานสากล จึงต้องใช้ตัวช่วยอย่างการเสริมฟองน้ำ ทำให้มั่นใจมากขึ้น ขณะที่ราคาไม่เกี่ยง ถ้าเจอแบบที่ชอบก็ซื้อได้ทันที

                       "แพรใส่ไซส์เอ็มก็มาตรฐานของสาวไทยทั่วไป แต่ก็มีปัญหาเหมือนกันบางยี่ห้อทำไซส์เดียวกันทั้งข้างบนข้างล่างก็ต้องหาที่เหมาะกับเรา แพร่ก็จะดูว่าชุดนั้นเขาคัตติ้งมายังไง ถ้าจะใส่ฟองน้ำเพิ่มจะปลอดภัยไหม เคยใส่ปุ๊บว่ายๆ อยู่ฟองน้ำหลุดก็มี จากนั้นก็ต้องเลือกดีๆ ถ้าฟองน้ำเสริมแล้วต้องปลอดภัยกับเราด้วย แนะนำอีกอย่างคือควรซื้อไซส์ที่คับหน่อย พอลงน้ำชุดรั้งขึ้นมาโป๊ได้" สาวแพร เล่าอย่างอารมณ์ดี

                       ในจำนวนของสะสมทั้งหมด มีไม่น้อยที่ได้ชิ้นใหม่จากคนที่รู้ว่าเธอชอบสะสม โดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ เวลาไปเลือกซื้อก็มักไปด้วยกัน ซื้อแต่ละครั้งไม่มีกำหนดว่ากี่ตัว บางครั้งเจอสไตล์ที่ชอบก็ซื้อจำนวนมาก อย่างแบรนด์ที่นำเข้ามา เวลาไปญี่ปุ่นก็จะซื้อครั้งละ 7-8 ชุด ซึ่งนั่นก็เป็นอีกเหตุผลที่ของสะสมกลายมาเป็นธุรกิจ เพราะเธอเห็นลู่ทางจากการสำรวจว่าชุดว่ายน้ำปีที่แล้วมีมูลค่าตลาดสูงถึง 2.5 พันล้านบาท 

                        "แพรนำเข้ามาก็อยากให้ผู้หญิงทุกคนมั่นใจในการใส่ชุดว่ายน้ำ จริงๆ เป็นคนมั่นใจตัวเองในระดับหนึ่ง แต่เรื่องชุดว่ายน้ำไม่ค่อยมั่น (อิอิ) แต่ก็พยายามคิดบวก และต้องเปลี่ยนความคิด มากล้าใส่เมื่อไม่นานมานี้เอง ขั้นแรกต้องกล้าเปลี่ยนความคิด เราใส่เพื่อความสุขของตัวเอง ไม่ได้เพื่อโชว์ใคร เอาใจใคร ดังนั้นถ้าเรามั่นใจแล้วกล้ามันก็จะช่วยเสริมบุคลิก ทำให้รูปร่างเราดูสวยขึ้นเอง

                       จากนั้นจะมองหาชุดว่ายน้ำที่เหมาะกับสรีระ รู้ว่าสามารถรับความโป๊ของชุดได้ระดับไหน สมมุติว่าอยากใส่แต่อีกใจก็รับความโป๊ไม่ได้ ก็มีหลายแบบให้เลือก มีวันพีซแบบสวยๆ ตัดเย็บดูดีก็มีตั้งเยอะ บางชุดอาจจะมีดีไซน์โป๊นิดๆ แต่ก็ไม่เท่าทูพีซ และไม่ใช่ผู้หญิงต้องใส่ทูพีซแล้วเซ็กซี่ ใส่วันพีซก็เซ็กซี่ได้เหมือนกัน หรือใส่ทูพีซแล้วใส่ผ้าบางๆ ปิดยาวก็เซ็กซี่ได้เหมือนกัน แล้วก็ดูสถานที่ด้วยว่าไปที่ไหน ต้องให้เหมาะกับสถานที่ด้วย หรือถ้ายังไม่มั่นใจก็ไปที่ห้างแล้วไปลองก่อน อยากให้ทุกคนมีความสุขมากกว่าอายในการใส่ชุดว่ายน้ำค่ะ วัฒนธรรมไทยปลูกฝังให้ผู้หญิงนุ่งห่มมิดชิด แต่การทำกิจกรรม หรือกีฬาก็ต้องมีข้อยกเว้น แล้วแต่มุมมองค่ะ" แพร แนะสาวๆ ที่ไม่ค่อยมั่นใจในชุดรัดติ้วและเซ็กซี่

                       แน่นอนว่ากล้าโชว์เรือนร่างแล้ว ก็ต้องรู้วิธีดูแลผิวไม่ให้เสียด้วย เคล็ดลับของสาวเก่งคนนี้คือ เธอจะทาครีมกันแดดเสมอ โดยเลือกค่ากันแดด หรือเอสพีเอฟ 100 ซึ่งสามารถออกแดดทั้งวันได้โดยไม่ต้องทาซ้ำอีก และเมื่อกลับกลับถึงบ้านต้องรีบล้างตัวทันที เพราะในครีมกันแดดอาจมีสารที่ทำให้ผิวแพ้ได้ จากนั้นจะทาครีมบำรุงเพื่อคืนความชุ่มชื้นให้ผิว 

                       และที่ใส่ใจไม่น้อยไปกว่าผิว คือการดูแลรักษาชุดว่ายน้ำให้ใช้งานได้ยาวนาน แพรแนะง่ายๆ ว่าไม่ควรเก็บไว้ในที่ร้อน เพราะจะทำให้ยางยืดเสื่อมง่าย ใช้น้ำเปล่าซักและไม่ต้องขยี้มากเพราะอาจทำให้เนื้อผ้าเป็นขุย และไม่ควรซักในเครื่องซักผ้า แต่หากเล่นน้ำทะเลมาจำเป็นต้องซักด้วยผงซักฟอก เพราะเป็นน้ำเค็ม จากนั้นให้ผึ่งลมธรรมชาติก็เพียงพอ แห้งแล้วรีบเก็บใส่ตู้ไว้

                       "ทุกวันนี้ยังซื้อเรื่อยๆ ซัมเมอร์ใกล้มาถึงแล้ว ก็เผื่อไว้ไปเที่ยว ตอนนี้ทำบริษัทอิมพอร์ตด้วยก็พยายามเที่ยวๆ เยอะ หาข้อมูลทำธุรกิจไปเรื่อยๆ เที่ยวไปคิดไป เจออะไรที่น่าสนใจก็จะนำมาขาย และไม่ใช่ขายแพงเว่อร์ไม่อิงต้นทุน ต้องมาจากความเป็นจริง ทำไมไม่คิดออกแบบและขายเอง แพรเคยทำงานกับแบรนด์อื่นมาก่อนแล้วมีปัญหาเรื่องการผลิตเยอะมาก เหนื่อยมาก ซื้อมาขายไปน่าจะสะดวกกว่า มีคุณแม่เป็นที่ปรึกษาและให้กำลังใจ รวมถึงญาติๆ ที่มีความรู้เรื่องธุรกิตเสื้อผ้าอยู่แล้ว แค่โทรไปก็ให้คำปรึกษาได้เลยค่ะ" 

                       ไลฟ์สไตล์ของสาวๆ ทุกวันนี้นอกจากพวกเธอจะก้าวทันแฟชั่นแล้ว ยังรู้จักนำมาใช้ประโยชน์ในทางธุรกิจ จริงไม่จริง...มีโอกาสเจอสาวคนนี้ตัวเป็นๆ ลองสะกิดถามเธอดู...

............................
(ขอเวลานอก : 'แพร'สุขใจ โอกาสวิ่งเข้าใส่จากของสะสม โดย...เรื่อง / ชาญยุทธ ปะวะขังภาพ / ธัชดล นามสกุลอะไรก็ไม่รู้ )