ปักหลักผลิต'เครื่องหนัง' | คมชัดลึก

                    เสน่ห์ ของผลิตภัณฑ์เครื่องหนังปัจจุบันยังสร้างรายได้ให้แก่ผู้ประกอบอาชีพนี้ไม่น้อย ทั้งกระเป๋า พวงกุญแจ รองเท้า ซองโทรศัพท์ รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ชิ้นใหญ่อย่างโซฟา ม้านั่ง ผลงานความคิดสร้างสรรค์ของ เฉลิม ปัญณา วัย 38 ปี ชาวเมืองสงขลาที่มาปักหลักเปิดร้านขายและออกแบบเครื่องหนังใช้ชื่อร้าน ณ.ที่หนึ่ง เลขที่ 91/3 อ.เมือง จ.ขอนแก่น ได้รับการตอบรับจากคนอีสานดียิ่ง ส่งให้บรรยากาศเครื่องหนังถิ่นนี้ไม่หยุดนิ่ง

                    "ผมเป็นชาวสงขลา แต่มาเรียนที่กรุงเทพฯ อยู่ที่นี่ได้สักพักรู้สึกอิ่มตัว จึงเดินทางไปตามต่างจังหวัด ช่วงนั้นมีเงินไม่มากนัก อาศัยความสามารถในการทำเครื่องหนังที่ใช้อุปกรณ์ไม่กี่ชิ้นสร้างสรรค์ผลงานขายระหว่างเดินทาง จนมาถึงขอนแก่นเห็นบรรยากาศตลาดเครื่องหนังได้รับการยอมรับจากกลุ่มลูกค้า ผลิตอะไรออกมาก็ขายได้ จึงตัดสินใจอยู่ที่นี่" เฉลิมเล่าถึงที่มา

                    ประสบการณ์ที่อยู่กับเครื่องหนังมานานกว่า 20 ปี ทั้งฝีมือและการออกแบบผลิตภัณฑ์จึงมีจุดเด่นไม่ซ้ำใคร นอกจากคิดออกแบบรวมถึงผลิตเองแล้ว ยังรับทำตามออเดอร์ที่ลูกค้าออกแบบมาให้ด้วย คุณภาพและฝีมือจึงบอกกันแบบปากต่อปาก ทำให้มีกลุ่มลูกค้าที่หลากหลายตั้งแต่วัยรุ่น ไปจนถึงวัยทำงานทั้งใน จ.ขอนแก่น และใกล้เคียง

                     "ตลอด 2 ปีที่อยู่ที่นี่ ได้รู้จักกับกลุ่มเพื่อนๆ ที่ทำงานเพื่อเด็กและเยาวชนกลุ่มเสี่ยงในเขตเทศบาลนครขอนแก่นชักชวนให้ไปสอนให้เด็กกลุ่มนี้ ซึ่งผมมองว่าเป็นการสร้างมิติใหม่กับงานเครื่องหนังที่ไม่ใช่ทำเชิงธุรกิจอย่างเดียว แต่ยังเป็นการแบ่งปันความรู้เพื่อให้เด็กเหล่านี้ได้ไปต่อยอดประกอบอาชีพเลี้ยงดูตัวเองและครอบครัว ที่สำคัญเขาจะห่างไกลจากยาเสพติดด้วย"

                    ส่วนที่คิดว่างานเครื่องหนังเป็นเรื่องที่ทำยาก และต้องเป็นคนมีเงินเท่านั้นจึงจะซื้อได้ ผมย้ำเสมอกับเด็กๆ ว่างานเครื่องหนังทุกคนทำได้ เพียงขอให้มีใจรัก อดทน สนใจเรียนรู้ ซึ่งการไปถ่ายทอดให้แก่เด็กกลุ่มนี้ ผมจะใช้อุปกรณ์ไม่กี่ชิ้น ลงทุนไม่กี่บาท เพื่อให้ทราบว่าจะสร้างงานให้แก่พวกเขาได้ เป็นงานไอเดียราคาประหยัดที่รายได้ดี

                    ด้านการออกแบบเครื่องหนังของเฉลิมนั้นมาจากความคิดที่ไม่เน้นทำตามแฟชั่น เพราะมองว่าการออกแบบที่มาจากการคิดเองนั้น จะให้รูปแบบผลิตภัณฑ์ไม่ซ้ำใคร และเป็นที่นิยมของตลาดด้วย

                    "อย่างรองเท้าผ้าใบที่ยังอยู่ในสภาพดีพอใช้ พื้นรองยังแข็งแรง เราอาจจะเบื่อ ผมจะตัดหนังมาเย็บปะเพิ่มลูกเล่นไปตามรูปทรงเดิม เมื่อเสร็จก็จะกลายเป็นคู่ใหม่ที่ไม่เหมือนใคร เท่านี้ก็สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสิ่งของเหลือใช้ได้แล้ว"

                     สำหรับวัตถุดิบอย่างหนังวัว จะเน้นคุณภาพดี ทนทาน ส่วนอุปกรณ์ที่ต้องมีในการทำเครื่องหนังหลักๆ คือ ค้อน เข็มสำหรับเย็บหนัง ด้ายเทียน เครื่องเจาะนำร่องก่อนเย็บขนาดต่างๆ กรรไกร เป็นต้น

                    โดยขั้นตอนการทำ เริ่มจากการออกแบบ ซึ่งส่วนใหญ่จะร่างคร่าวๆ ไว้เป็นแพทเทิร์นลงกระดาษ บางชิ้นงานก็ทำขึ้นจากความคิดทันที เมื่อได้แบบแล้วก็นำไปทาบกับหนังแล้วตัดให้ได้ขนาดตามต้องการ บางชิ้นงานต้องทากาวยึดหรือเย็บแผ่นหนังให้เรียบร้อย แล้วตกแต่งเก็บรายละเอียดในส่วนของภายนอก สุดท้ายคือการใช้สีทาขอบหนัง ส่วนราคาเริ่มตั้งแต่ 100 บาทจนถึงหลักหมื่นบาทเลยทีเดียว

                    "ส่วนใหญ่งานเครื่องหนังของผมมีรูปแบบไม่ตายตัว หลักๆ ที่ใช้สอนเด็กๆ ไม่มีอะไรมาก ถ้าออกแบบมาแล้ว วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้มีเครื่องมือเจาะหนัง เข็มเย็บหนังและด้าย เท่านี้ก็ทำเครื่องหนังขายได้" เฉลิมบอก

                    สำหรับใครที่อยากจะเรียนรู้การทำเครื่องหนัง เฉลิมบอกว่ารับสอนให้ทุกคนฟรี หรืออยากทราบรายละเอียด อยากชมเสน่ห์ของเครื่องหนังก็แวะไปได้ที่ร้าน ณ.ที่หนึ่ง ซึ่งมีสินค้าให้ชมหลากหลายสไตล์

..........................................
(ปักหลักผลิต'เครื่องหนัง'งานขายไอเดีย-สู่อาชีพมั่นคง  โดย...กวินทรา ใจซื่อ)