สายน้ำ ลมหนาว ที่เขาแหลม
ชวนเที่ยว : สายน้ำ ลมหนาว ที่เขาแหลม : เรื่อง//ภาพ โดย รัลย์ ผีเสื้อพเนจร
ทางหลวงหมายเลข 323 ทองผาภูมิ-สังขละบุรี เป็นเส้นทางที่นักท่องเที่ยวส่วนมากจะขับรถมุ่งหน้าสู่ปลายทาง อ.สังขละบุรี เพื่อกราบนมัสการ หลวงพ่ออุตะมะ ที่วัดวังก์วิเวการาม และเดินเล่นบนสะพานไม้ หรือไปยังด่านเจดีย์สามองค์ แต่ทว่าเส้นทางยาวไกลเส้นนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวเป็นอุทยานแห่งชาติอีกแห่งหนึ่ง นั่นคือ อุทยานแห่งชาติเขาแหลม นักท่องเที่ยวส่วนมากมักจะไม่ค่อยได้สนใจท่องเที่ยวที่นี่มากนัก ทั้งๆ ที่ ที่นี่มีความสวยงามและน่าสนใจซ่อนตัวอยู่เกินกว่าที่จะขับรถผ่านเลยไป
32 กิโลเมตรจาก อ.ทองผาภูมิ สถานที่ที่ผมแวะเป็นสถานที่แรก คือ น้ำตกเกริงกระเวีย ไม่น่าเชื่อว่าจะมีน้ำตกที่สวยงามอยู่ติดถนนใหญ่แบบนี้ไม่จำเป็นที่ต้องเดินเข้าไปในป่าลึกเลย น้ำตกเกริงกระเวียเป็นน้ำตกขนาดเล็ก ตั้งอยู่บริเวณด่านตรวจหมู่ที่ 4 ต.ปรังเผล รอบๆ มีร้านค้าของชาวบ้านขายอาหารและสินค้าที่ระลึกอยู่แม้จะเป็นช่วงกลางฤดูหนาว แต่ที่น้ำตกเกริงกระเวียแห่งนี้ก็ยังคงมีจำนวนปริมาณน้ำอยู่มากพอสมควร แสงแดดยามสายสอดส่องทะลุผืนป่ากระทบผิวน้ำ วันนี้ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเท่าไหร่นัก ผมจึงมีเวลาที่จะหามุมถ่ายภาพของน้ำตกที่สวยงามแห่งนี้ได้อย่างสบาย ห่างไปราว 1 กม.ยังมีน้ำตกอีกแห่งหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ คือ น้ำตกไดช่องถ่อง ซึ่งอยู่คนละฝากถนน นักท่องเที่ยวสามารถจอดรถไว้ทางเข้าแล้วเดินต่อไปอีกประมาณ 500 เมตรแต่เส้นทางอาจจะรกไปสักหน่อยเพราะไม่ค่อยได้มีนักท่องเที่ยวเข้ามาบ่อยนัก ไดช่องถ่องเป็นน้ำตกขนาดเล็ก สายเดียวกันกับน้ำตกเกริงกระเวีย มีความสูงประมาณ 15 เมตร
ระยะทางอีกไม่ไกลนักจากน้ำตกเกริงกระเวียก็จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติเขาแหลม แต่ผมขับรถต่อไปอีกเพียง 400 เมตร ก็จะถึง จุดชมวิวป้อมปี่ ซึ่งตั้งอยู่ที่หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติเขาแหลม(ป้อมปี่) ที่ป้อมปี่แห่งนี้มีพื้นที่ติดกับอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนวชิราลงกรณ์หรือเขื่อนเขาแหลมที่เรารู้จักกันดี เป็นสถานที่ที่สวยงามมากแห่งหนึ่งสามารถกางเต็นท์พักแรมได้และมีร้านสวัสดิการไว้คอยบริการนักท่องเที่ยว แถมที่นี่ยังสามารถติดต่อขอล่องเรือชมธรรมชาติเหนือเขื่อนเขาแหลม และ มีพื้นที่สำหรับเล่นได้ด้วย ลานกางเต็นท์ของที่นี่มีพื้นที่ใหญ่มาก แบ่งเป็นส่วนซ้ายที่รถสามารถขับเข้าไปจอดและกางเต็นท์ได้เลย แต่พี่เจ้าหน้าที่ประจำด่านแนะนำให้ผมว่าไปกางเต็นท์ทางด้านขวาซึ่งจะมีวิวที่สวยงามกว่า แต่รถเข้าไม่ถึงต้องขนของเดินเข้าไปหน่อย ยังดีที่นี่มีรถเข็นเล็กๆ ให้ใช้ขนของ
ในช่วงฤดูหนาวแบบนี้อากาศเย็นสบายถึงแม้ขณะนั้นจะเป็นเวลาเกือบเที่ยงวันแล้วก็ตาม สายลมหนาวยังคงพัดผ่าน ผลของต้นมะกอกป่าตกเกลื่อนลานกางเต็นท์ ดอกหญ้าพลิ้วไหวตามแรงลม ท้องฟ้าสีเข้ม ผมจัดการกางเต็นท์อยู่ริมน้ำหันหน้าออกสู่ผืนน้ำอันกว้างไกลสุดสายตา นานๆ จะได้ยินเสียงคำรามของเรือหางยาวของชาวบ้านจะแล่นผ่านมาสักลำ ภาพของธรรมชาติที่สวยงามและสงบเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้า
“นั่นใช่เขาหัวโล้นไหมครับ?” ผมสอบถามพี่เจ้าหน้าที่อุทยานฯ ท่านหนึ่งพลางชี้มือไปยังยอดเขายอดหนึ่ง ที่เด่นตะหง่านอยู่บนเทือกเขาใหญ่
“ใช่ครับ” พี่เจ้าหน้าที่ตอบมา ยอดเขาที่ผมเห็นนั้น คือยอดเขาหัวโล้นหรือเรียกอีกอย่างว่าจุดชมวิวเขาใหญ่ เมื่อก่อนเปิดเป็นเส้นทางท่องเที่ยวและเดินป่าระยะไกลด้วย ทัศนียภาพข้างบน สามารถมองเห็นเขื่อนวชิราลงกรณ์ได้และเป็นที่เหมาะสำหรับชมพระอาทิตย์ตกดินเป็นอย่างมาก แต่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานีเรดาห์ของทางทหาร การเดินทางขึ้นไปต้องติดต่อเจ้าหน้าที่ของทางอุทยานฯ ให้นำทางและจำเป็นจะต้องใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อด้วย ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวขึ้นไปเอง ด้วยเหตุผลหลายประการ ผมจึงต้องตัดใจไปเที่ยว น้ำตกกระเต็งเจ็ง แทน
ริมลำห้วยกระเต็งเจ็งใกล้ที่ทำการอุทยานแห่งชาติเขาแหลม ผีเสื้อตาลหางแหลมธรรมดาตัวหนึ่งบินผ่านตัดหน้าผมไป ใกล้ๆ กันนั้นมีฝูงผีเสื้อเณรอยู่หลายตัว ผมค่อยๆ ก้าวเท้าอย่างไม่รีบร้อน คืบคลานไปทีละก้าวเมื่อได้ระยะ การเข้าไปถ่ายรูปผีเสื้อใกล้ๆ นั้นไม่ยาก แต่ต้องใจเย็นพอที่จะรอจังหวะดีๆ การถ่ายรูปไม่เพียงแต่ทำให้เราได้ภาพสวยๆ แต่สอนให้เรารู้จักสังเกตและใจเย็นด้วย เมื่อมองดูไปรอบๆ ผมจึงเห็นว่ามีผีเสื้ออีกหลายชนิดบินวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ไม่ว่าจะเป็นผีเสื้อแผนซีเทา ผีเสื้อหนอนพุทราแถบตรง ผีเสื้อหนอนใบกุ่มอินทราและผีเสื้อสีอิฐธรรมดา
ลำห้วยกระเต็งเจ็งตรงนี้เป็นสายน้ำที่ไหลมาจากน้ำตกกระเต็งเจ็งซึ่งมีทั้งหมด 23 ชั้น และจะต้องเดินเข้าไปในป่าอีกประมาณ 4 กม. การเดินทางเข้าไปต้องติดต่อให้เจ้าหน้าที่อุทยานเป็นผู้นำทางไปด้วย แต่ช่วงเวลาที่ผมไปถึงที่ทำการฯนั้น มาช้าเกินไป เลยใช้เวลาไปกับการเดินสำรวจรอบๆ ที่ทำการอุทยานแทน
ผมกลับมาที่พักที่ลานกางเต็นท์ป้อมปี่ ดวงตะวันค่อยๆ ลอยต่ำเรื่อยๆ ผมรอจนกระทั่งแสงแดดเริ่มอ่อนแรงลงจึงหยิบอุปกรณ์ถ่ายภาพไปยังจุดชมวิวเบื้องล่าง ที่ป้อมปี่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสถานที่ที่สามารถชมพระอาทิตย์อัสดงได้สวยมากที่สุดแห่งหนึ่ง ผมเริ่มต้นถ่ายรูปได้ไม่นานนักท่องเที่ยวหลายคนเริ่มทยอยมาเรื่อยๆ บางคนไม่ได้เพื่อถ่ายรูปแต่มาเพื่อกระโดดน้ำเล่นตรงบริเวณโป๊ะบริเวณจุดชมวิวตรงนี้เอง
ดวงตะวันกลมโตลับเหลี่ยมเขาไปแล้ว นักท่องเที่ยวหลายคนเดินทางกลับที่พัก แต่ผมยังคงยืนอยู่ที่เดิม รอคอยช่วงเวลาที่ที่เรียกกันว่า twilight ช่วงเวลานี้จะเกิดแสงสีสวยงามขึ้นมาจากขอบฟ้าหลังจากที่ดวงตะวันลับขอบฟ้าไปไม่นาน ความสวยงามที่เกิดขึ้น สวยงามไม่แพ้ตอนเวลาพระอาทิตย์ตกดิน
หลังจากดวงตะวันลับขอบฟ้า ความมืดเข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณ ลมหนาวเริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้น ผมกระชับผ้าพันคอแหงนมองไปยังเบื้องบน ดวงดาวนับหมื่นนับพันอยู่เต็มท้องฟ้าส่องแสงระยิบสวยงาม ผมอดคิดไม่ได้ว่า นานแค่ไหนแล้วที่หลังจากใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่ ผมไม่ได้เห็นดวงดาวจำนวนมากมายมหาศาลเช่นนี้ ค่ำคืนนั้นผมถูกกล่อมให้หลับใหลกับเสียงคลื่นกระทบฝั่งจากสายลมหนาวเหนือทะเลสาบเขื่อนวชิราลงกรณ์ พร้อมกับเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ร้องระงม เป็นเสียงเพลงกล่อมไพร
ก่อนฟ้าสาง เพียงแค่รูดซิปประตูเต็นท์ผมก็พบกับสายลมของความหนาวเย็น อีกเกือบชั่วโมงก่อนที่ท้องฟ้าจะสว่าง ผมนั่งอยู่หน้าเต็นท์เฝ้ารอแสงแรกของวัน อดขำตัวเองไม่ได้ถ้าอยู่ในเมืองในเวลาเดียวกันนี้ เป็นเวลาที่ไม่อยากลุกออกจากเตียงไปทำงาน แต่ถ้าออกมาเดินทางท่องเที่ยวกลายเป็นว่าผมจะตื่นเช้าเพื่อออกมานั่งสูดอากาศบริสุทธิ์เสมอ
แสงตะวันของเช้าวันใหม่ค่อยๆ ทอแสงเหนือยอดเขา อากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น นกกระเต็นอกขาวตัวหนึ่งพุ่งดิ่ง บินลงมาคาบปลาตัวเล็กๆ หลังจากที่เกาะกิ่งไม้เฝ้าดูอยู่นาน ดอกหญ้ายังคงพลิ้วไหวไปตามสายลมหนาว สายน้ำเหนือเขื่อนวชิราลงกรณ์คล้ายจะหยุดนิ่งจนกระทั่งเรือหางยาวหาปลาของชาวบ้านแล่นผ่านจึงเกิดเป็นระลอกคลื่น ผมหันมองไปยังยอดเขาหัวโล้น แม้ยอดเขาจะอยู่ไกล แต่ผมก็ยังพอที่จะมองเห็นสถานีเรดาห์ และทุ่งหญ้าสีทองด้านบนได้
ที่จริงแล้วความตั้งใจอย่างหนึ่งของการเดินทางกว่า 300 กม.ครั้งนี้ ผมตั้งใจจะขึ้นไปยังยอดเขาหัวโล้นให้ได้ และแม้ไม่อาจจะขึ้นไปได้ หากแต่ความสวยงามของสถานที่หลายๆ แห่งของอุทยานแห่งชาติเขาแหลมที่ผมได้เดินทางมาพบเจอ ก็มีเรื่องราวและสวยงามไม่แพ้กัน
เมื่อเราพลาดในบางสิ่งก็ยังมีสิ่งอื่นที่เข้ามาทดแทน และแม้หลายอย่างจะไม่เป็นอย่างที่หวัง แต่การเดินทางและเรื่องราวที่ผ่านเข้ามานั้นอย่างน้อยผมก็รู้ว่า มันคุ้มค่ากับการเดินทาง
...........................................
(ชวนเที่ยว : สายน้ำ ลมหนาว ที่เขาแหลม : เรื่อง//ภาพ โดย รัลย์ ผีเสื้อพเนจร)