ใจแกว่งที่'เกาะฟูกว๊อก' | คมชัดลึก

                 "เวียดนาม" มีหลายโหมด โหมดเศร้า โหมดบู๊ โหมดสวย โหมดสงบ เที่ยวนี้ของเวียดนาม ขอเปลี่ยนไปหาโหมดชิลกันบ้าง

                  แน่นอน ฉันไม่ไปลอดอุโมงค์กูจีแน่ อันนั้นชิลไม่ลง และไม่ไปพิพิธภัณฑ์อาวุธฯ กลางเมืองลุงโฮแน่ อันนั้นเศร้าเกิน

                  เปลี่ยนมาโหมดชิลต้องพาตัวเองไปหย่อนอารมณ์บนเกาะสถานเดียว สแกนบนแผนที่รูปตัวเอสของเวียดนามดูแล้วเกาะที่ฮอตฮิตในหมู่คนเดินทางไม่มีที่ไหนล้ำหน้าเกาะฟูกว๊อก (Phu Quoc) อีกแล้ว 

                  จะไป ฟูกว๊อก บินไปตั้งหลักที่โฮจิมินห์เหมาะสุด ราคาตั๋วไม่ทำร้ายจิตใจก็ต้องยกให้แอร์เอเชีย (www.airasia.com) เขามีเที่ยวบินไปกลับวันละ 2 เที่ยว เช้ากับเย็น บินตรงไปโฮจิมินห์เลย ใช้เวลาแค่ประมาณชั่วโมงครึ่งก็ถึงแล้ว ยิ่งเดี๋ยวนี้ใครใช้สมาร์ทโฟนดาวน์โหลดแอพลิเคชั่น แอร์เอเชีย แล้วจองตั๋วได้สบายๆ

                  เพราะอยากประหยัดเวลา จากโฮจิมินห์เลยบินต่ออีกประมาณหนึ่งชั่วโมง ไปลงที่เกาะฟูกว๊อกเลย แต่ถ้าใครอยากประหยัดเงินด่อง ก็นั่งรถจากโฮจิมินห์ไปเมืองราชเกีย แล้วนั่งเรือต่อไปอีกราวๆ 2 ชั่วโมง ก็เห็นโค้งเว้าของเกาะฟูกว๊อก

                  พูดถึงสมาร์ทโฟนทำให้ชีวิตสะดวกขึ้นเยอะ นอกจากจะใช้จองตั๋วเครื่องบินได้แล้ว ยังใช้จองที่พักได้อีกต่างหาก เที่ยวนี้ลองดาวน์โหลดแอพลิเคชั่นของอโกด้า (www.agoda.co.th) มาใช้ดูบ้าง ปรากฏว่าเวิร์กมาก สะดวกเหมือนจองจากหน้าคอมพิวเตอร์เลย 

                  ที่พักบนเกาะฟูกว๊อกมีให้เลือกเยอะมาก แต่มาลงเอยที่ Saigon Phu Quoc Resort&Spa (www.sgphuquocresort.com.vn) เรือนพักติดทะเลที่แต่ละห้องเป็นบังกะโลแสนสะดวกสบาย นอนเอกเขนกบนเตียงก็มองเห็นทะเลได้ทุกห้อง เรียกว่า ถ้าตั้งใจมาพักผ่อนที่นี่เนี่ย บริโภควิวทิวทัศน์กันพุงกางไปเลย ที่จริงในโรงแรมนี้เขามีกิจกรรมให้ทำเยอะเลย แต่ส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวก็พากันไปนอนเกลือกกลิ้งปิ้งตัวกันบนชายหาดได้เป็นวัน แดดยิ่งมาคนยิ่งเยอะ

                  เจ้าหน้าที่ของเรือนพักบอกฉันว่า ตอนกลางคืนแถวตัวเมืองเขามี ไนท์มาร์เก็ต ขายของกินด้วย พอได้ยินคำว่าตลาด มีหรือจะนั่งนิ่งเป็นนางเอกเรื่องห้องหุ่น เลยปั่นจักรยานฝ่าความวิกาลไปหาอะไรกินที่ตลาด ตลาดนี้เขาเปิดทุกวันตั้งแต่ 5 โมงเย็น ไปจนเกือบเที่ยงคืน

 แล้วก็ต้องบอกว่า ตื่นตาตื่นใจจริงๆ เมื่อมองไปรอบด้านเจอแต่อาหารการกินที่หน้าตาดีทั้งสิ้น ส่วนใหญ่ร้านในตลาดเขาขายอาหารทะเล จะกินอะไรมีหมด กุ้งหอยปูปลาสดๆ สมกับอยู่เกาะจริงๆ ใครอยากกินอะไรสั่งแล้วเขาจะปิ้งแล้วไปเสิร์ฟถึงโต๊ะ มีน้ำจิ้มเปรี้ยวจี๊ดแบบบ้านเราด้วย

                  ระดมสั่งมาทั้งปลาหมึก กุ้ง ปลา มาสังเวยกระเพาะแบบเต็มคราบ มื้อนั้นจ่ายไป 3 แสน ไม่ใช่ 3 แสนบาทนะ แต่ 3 แสนด่อง อิ่มพุงกางแต่จ่ายไม่ถึง 500 บาท แต่ใครจะกินพวกอาหารเวียดนามก็สั่งได้ เขามีอาหารเวียดนามทุกอย่าง แต่ส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวมาถึงที่นี่เห็นสั่งอาหารทะเลกันทั้งนั้น

                  ตอนเช้าเรี่ยวแรงยังเต็มร้อย เลยปั่นสองล้อไปสำรวจเกาะ ได้ข่าวว่ารัฐบาลเวียดนามกำลังเร่งรัดพัฒนาปลุกปั้นให้ฟูกว๊อกโตวันโตคืน เลยอยากเห็นว่า ฟูกว๊อกเป็นสาวเต็มตัวหรือยัง 

                  กลายเป็นว่า ปั่นไปเจอมุมที่เป็นแหล่งที่อยู่ของชาวบ้านและชาวประมง ที่ดูเหมือนจะถูกอนุรักษ์เอาไว้เหมือนเดิม ชาวประมงที่นี่เขาก็ยังออกทะเลเพื่อหาปลามาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เรียกว่าฝากท้องไว้กับทะเลมาแต่ไหนแต่ไร บางคนก็ไม่ออกไปไหนไกล ใช้วิธีดำน้ำจับปูเอาใกล้ๆ ฝั่งนี่เอง เขาว่าได้มากหน่อยก็เอาไปขายที่ตลาด ได้น้อยก็กินเอง

                  เรือบางลำพอพวกพ่อบ้านออกทะเลได้ปลากลับมาเยอะ พวกแม่บ้านก็จะไปช่วยกันลำเลียงออกจากแหและอวน ใกล้ๆ หมู่บ้านมีวัดเล็กๆ ริมทะเลที่ชาวบ้านขึ้นไปไหว้พระขอพรกัน เป็นวิถีชีวิตเรียบง่ายแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร 

                  พอละจากแถบชายฝั่ง ปั่นจักรยานลึกเข้าไปเป็นชุมชนเก่าแก่ แต่จุดหมายของเราอยู่ที่ ตลาดประจำเมือง แต่ก่อนจะไปถึงตลาดต้องข้ามสะพาน สะพานที่นี่เขาเปิดปิดได้ เวลาเรือใหญ่วิ่งผ่านก็เก็บสะพาน คนจะข้ามต้องรอประมาณ 20 นาที พอเรือใหญ่ผ่านคลองไปก็ยืดสะพานออกมาให้ผู้คนได้สัญจรไปมาตามปกติ 

                  ยังไม่ทันถึงตัวตลาดเราก็ถูกต้อนรับด้วยความชุลมุนเข้าแล้ว ทั้งจักรยาน มอเตอร์ไซค์ และผู้คนแน่นถนนไปหมด

                  ตลาดก็เป็นตลาดอยู่วันยันค่ำ ถ้าไม่ชุลมุนคงไม่ใช่ตลาด ทั้งสีสันและชีวิตชีวามากันเป็นแพ็กเกจเลย แค่ดูแม่ค้าและข้าวของก็สนุก 

                  แม่ค้าที่นี่ใครจะขายอะไรก็ช่าง แต่ที่เหมือนกันคือ จะใส่หมวกแหลมๆ ที่ทำจากใบจาก ที่เรียกว่า น้องล้า นี่ถ้าแม่ค้าพากันใส่ชุดอ๋าวใหญ่มาขายของด้วย คงจะสวยแบบเต็มยศ ตลาดคงน่าดูกว่านี้อีก

                   ตลาดนี้ขายทุกอย่าง ตั้งแต่ของสดของแห้ง ของใช้ภายในบ้าน ผัก ผลไม้ ถ้วยถังกะละมังหม้อ และที่ไม่เคยขาดตลาดคืออาหารทะเล นั่นทำให้รู้ว่า คนเวียดนามกับคนไทยเนี่ยวิถีการกินการอยู่ใกล้กันมาก แม้กระทั่งขนมหวานยังหน้าตาคล้ายกัน

                  ไม่น่าเลย ฟูกว๊อก ไม่น่าส่งทั้งตลาดเช้าและตลาดค่ำมาป่วนให้ใจแกว่ง ยังไม่ทันได้ซอกแซกดูทุกเหลี่ยมมุมของเกาะ ก็ดูเหมือนจะเผลอชอบฟูกว๊อกเข้าแล้ว   เหมือนจะรู้ว่าจุดอ่อนของฉันเป็นพวก ”แพ้ตลาด”

...................................
(คอลัมน์เที่ยวนี้ขอเล่า : ใจแกว่งที่'เกาะฟูกว๊อก' โดย...กาญจนา หงษ์ทอง)