พระพิฆเนศ ศรัทธา และกำลังใจ | คมชัดลึก

     ถึงแม้ชื่อจะเท่ "หวัดเม็กซิโก" ก็คงไม่มีใครอยากจะเป็น เพราะจะว่ากันจริงๆ แล้วเอาแค่หวัดไทยๆ บ้านเราก็จะแย่อยู่แล้ว และตอนนี้เข้าเดือนหกเป็นฤดูฝน โดยปกติก็จะมีไข้หวัดจากการโดนละอองฝนให้พี่น้องชาวไทยได้เป็นกันโดยส่วนใหญ่ เพราะฉะนั้นพวกเราก็ต้องระวังตัวอย่าโดนฝนโดยไม่จำเป็น
 ส่วนหวัดเม็กซิโก มันยังมาไม่ถึงเราก็อย่าเพิ่งไปตกอกตกใจอะไรกับมันมาก หรือถ้ามันเข้ามาจริงๆ ก็ขอให้คิดว่า อะไรมันจะเกิด มันก็ต้องเกิด คนมันจะไม่ตายทำยังไงก็ไม่ตาย อย่างน้อยที่สุดเราออกกำลังกายเป็นประจำ กินอาหารถูกคุณลักษณะมันก็อาจจะเป็นแรงต้านทานโรคร้ายได้ทุกชนิด และที่สำคัญก็คือกำลังใจ ทำจิตใจให้สบายโรคร้ายไม่สามารถทำอะไรเราได้เหมือนกัน

 อันที่จริงโลกของเราก็มิได้มีอะไรโหดร้ายไปทุกอย่าง สรรพสิ่งหรือเรื่องราวต่างๆ ที่ดีก็มีอยู่มากมาย อย่างเรื่องราวของ พระพิฆเนศ ก็เป็นส่วนที่ดีส่วนหนึ่งของโลกมนุษย์ ซึ่งใครได้บูชาพระพิฆเนศ ก็จะทำให้ประสบความสำเร็จในทุกๆ เรื่อง และจะมีโชคอยู่ตลอดไป และเรื่องนี้อาจจะเป็นจริงหรือไม่ มันก็แล้วแต่ความศรัทธาของตัวเรา และตัวของเราเองนั่นแหละที่จะสัมผัสกับสิ่งที่มองไม่เห็นเหล่านี้ได้ด้วยตัวเอง อย่างเช่นตัวผมเองก็ประสบมาด้วยตัวเองซึ่งจะจริงหรือไม่ก็แล้วแต่ ผมก็จะเขียนให้ท่านผู้อ่านได้ลองพิจารณากันเอาเอง ก็แล้วกันนะครับ

 โดยส่วนตัวของผมที่ได้พบและได้เห็นเหล่าบรรดานักแสดงหรือศิลปินสาย โขน ละคร ลิเก และพวกดนตรีไทย อย่างพวกผมนั้นจะนับถือครูบาอาจารย์ที่เป็นเทพ เช่น พระวิษณุกรรม พระปรคนธรรพ พระปัจจสีขร และอื่นๆ อีกมากมายหลายองค์ แต่จะมีบรมเทพอยู่ 2 องค์ ที่ศิลปินแขนงต่างๆ จะนับถือมากที่สุด ก็คือ พ่อแก่ (ฤาษีกไลโกฏ) และ พระพิฆเนศ ส่วนใหญ่ก็จะนับถือองค์ใดองค์หนึ่งมากเป็นพิเศษ ซึ่งหมายความว่าศิลปินทุกๆ คนจะนับถือบรมครูที่เป็นเทพทุกๆ องค์ แต่ก็มีอยู่ 1 องค์ ที่จะนับถือมากกว่าองค์อื่นเป็นพิเศษ และจะห้อยเอาไว้บนคอหนึ่งองค์ ก็คือองค์ที่นับถือมากที่สุด และมันก็จะน้อยคนที่จะห้อยพระพิฆเนศ พ่อแก่ และองค์อื่นๆ พร้อมๆ กันหลายองค์บนคอ

 ส่วนตัวผมเอง บนคอจะมี พ่อแก่วัดพระพิเรนทร์ รุ่น 13 เพียงองค์เดียว นั่นก็หมายถึงว่าผมจะนับถือพ่อแก่มากที่สุด หรือจะบอกว่ามากเป็นชีวิตจิตใจก็ถูกต้อง และก็มีประสบการณ์กับพ่อแก่บนคอองค์นี้มาอย่างมากมาย แต่ก็มิได้หมายถึงว่าผมจะไม่นับถือพระปรคนธรรพ พระพิฆเนศ หรือองค์อื่น โดยผมจะต้องจุดธูปบูชาครูทุกๆ องค์ในตอนเช้าของทุกๆ วัน และจะต้องถวายมาลัยดอกไม้ และเครื่องไหว้ต่างๆ ทุกวันพฤหัสฯ และวันอาทิตย์อยู่เป็นประจำนานกว่าสิบปี

 ส่วนพระพิฆเนศ ผมก็จะกราบไหว้เป็นปกติแต่ก็ยอมรับว่ามิได้มีอะไรพิเศษกว่าพ่อแก่ และจนกระทั่งผมได้มาเขียนคอลัมน์ "โลกใบนี้ดนตรีไทย" ที่ท่านกำลังอ่านอยู่ในขณะนี้ โดยเป็นการตอบคำถามของคุณจตุพล ซึ่งลงฉบับวันที่ 21 เมษายน ที่ผ่านมาเป็นฉบับแรก ซึ่งในฉบับแรกก่อนที่จะเขียน ผมได้จุดธูปขออนุญาตต่อองค์ท่าน และอธิษฐานว่า ถ้าในการเขียนในลักษณะที่เป็นการเผยแพร่ในครั้งนี้เป็นสิ่งที่ดีแล้ว ก็ขอให้ตัวของผมประสบความโชคดี

 และเมื่อวันที่ 31 เมษายน ที่ผ่านมา ผมได้ไปทำธุระที่ จ.นครปฐม และได้เลยเข้าไปเที่ยวที่องค์พระปฐมเจดีย์ และผมผ่านไปที่แผง สลากกินแบ่งรัฐบาล และเดินเข้าไปเห็นเลข 945111 ก็เลยซื้อเหมามาทั้งหมด 15 คู่ ซึ่งโดยปกติตัวผมเองก็ไม่ได้ซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมานานหลายงวด เพราะซื้อแล้วไม่เคยถูกกับเขามานาน ก็เลยไม่อยากซื้อ แต่วันนั้นเหมือนกับมีอะไรดลใจให้ผมต้องซื้อ และในที่สุดผมก็ถูกรางวัลเลขท้าย 2 ตัว ทั้งหมด 15 คู่ โดยไม่ได้ซื้อเลขอื่นใดๆ ทั้งสิ้น

 จะว่ากันจริงๆ แล้ว ถึงมันจะไม่ได้ทำให้ผมร่ำรวยมากเท่าไหร่ แต่ผมกำลังคิดว่าผมโชคดี หรือมีโชคจากการเขียนเรื่องของพระพิฆเนศอย่างแน่นอน และต่อไปนี้คงจะต้องบูชาท่านให้มากเป็นพิเศษกว่าเดิม ส่วนท่านผู้อ่านเองก็มีโอกาสที่จะโชคดีจากการบูชาองค์พระพิฆเนศได้เหมือนกัน ถ้าท่านมีจิตศรัทธาอย่างจริงจัง และอาจจะบอกได้ว่านี่คือวัคซีนป้องกันไข้หวัดได้ทุกชนิดเป็นอย่างดี เพราะนี่คือศรัทธาที่สร้างกำลังใจ ให้แก่พวกเรานั่นเองครับคอ ส่วนตัวผมเอง บนคอจะมีพ่อแก่วัดพระพิเรนทร์ รุ่น

"ขุนอิน"