'ต่อลมหายใจแมว-หมา' ภาระ(เฉพาะ)กิจ | คมชัดลึก

            ได้ใจและความสนใจจากชาวโซเชียลเน็ตเวิร์กกดไลค์กันถล่มทลายสำหรับโครงการ "ศูนย์พักพิงสัตว์แมนศรี" ที่มี "เจ" วรกร จาติกวณิช หลังบ้านคนเก่งของ "หล่อโย่ง" กร จาติกวณิช อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง หนึ่งในหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญผลักดันให้เกิดที่พักชั่วคราวของเหล่าน้องหมาน้องแมว ในภาวะ "น้องน้ำ" สำแดงฤทธิ์อย่างเชี่ยวกราก กระทั่งได้รับพระเมตตาจาก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์ ผ่านท่านผู้หญิงฉัตรแก้ว นันทาภิวัฒน์ ไปมอบให้ นำความปลาบปลื้มใจไม่เฉพาะแต่เพียงคนทำงาน ทว่ายังรวมถึงพสกนิกรทั่วฟ้าเมืองไทย...!!!

แรงบันดาลใจของภารกิจนี้

            ตอนนี้เป็นคนว่างงานทำให้เลือกได้ว่าจะทำอะไร พอเกิดอุทกภัยหนัก ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่คุณกรณ์จะเข้ามาทำงานการเมือง ไม่ได้รับรู้อะไรมากมาย เราคงย้ายครอบครัวไปอยู่ที่อื่น แต่วันนี้การเมืองก็คือการทำงานเพื่อส่วนรวม เราก็เริ่มมีจิตสำนึกว่าไม่ควรอยู่เฉยๆ อะไรเล็กๆ น้อยๆ ที่พอจะช่วยได้ก็ช่วยไป ตอนนั้นน้ำเข้าที่บางบัวทอง ไม่มีใครคาดคิดว่าระดับน้ำจะสูงมาก และในพื้นที่ก็มีการเลี้ยงหมากันเยอะ เราเองก็ได้รับการแจ้งจากหลายๆ ที่ว่าให้ไปช่วยหน่อยหมาติดอยู่ในกรงเยอะมาก เราก็เข้าไปช่วยนะแต่ทำอะไรมากไม่ได้ เพราะไม่มีอุปกรณ์ หลังๆ ก็มีเพื่อนบ้างรุ่นพี่บ้างติดต่อให้ไปช่วยจับหมา เราก็ไปช่วย อย่างที่ปทุมธานีแจ้งเข้ามาว่าขอให้ไปช่วยขนย้ายแมวถึง 200 ตัว

 

ทำไมเลือกที่นี่เป็นที่ตั้งศูนย์พักพิงสัตว์

            ที่ดินตรงนี้เป็นของสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ อยู่ในระหว่างเซ็นสัญญากับกรุงเทพฯ จึงคาบเกี่ยวกันอยู่ระหว่าง 2 หน่วยงาน ดังนั้นเราก็ต้องขออนุญาตสองหน่วยงานซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไร จะห่วงอย่างเดียวคือเสียง เพราะด้านหลังเป็นชุมชน ระยะแรกก็มีโทรศัพท์เข้ามาร้องเรียนบ้าง แต่ทางคุณเจิมมาศ จึงเลิศศิริ  ส.ส.เขตป้องปราบ ได้พาทีมงานเข้าไปชี้แจงกับชาวบ้านว่าศูนย์แห่งนี้ทำชั่วคราวเท่านั้น ปรากฏว่านอกจากชาวบ้านจะเข้าใจแล้ว ยังกลายเป็นว่าหลายๆ ท่านได้นำเงิน นำอาหารสุนัข อาหารแมว มาช่วยบริจาคให้เยอะมาก กลายเป็นดีไป

ในฐานะเรี่ยวแรงสำคัญวางแผนบริหารจัดการอย่างไร

            ที่จริงเจเป็นเพียงคนคอยประสานงานมากกว่า โดยบอกต่อให้คุณกรณ์ทราบอีกที เพราะเขาสามารถประสานได้หลายๆ ทางมากกว่า ขณะเดียวกันเราก็ได้ "หมอปุ้ย" สพ.ญ ทัศวรินทร์ กาญจนฉายาเพื่อนสนิทกันที่มาช่วยแพ็กของใส่ถุงยังชีพ ก็คุยกันว่าจะทำอย่างไร แต่ก่อนหน้านี้อาจจะมีคนไปช่วยอยู่แล้วแต่ก็ยังไม่ได้รวมตัวเป็นกลุ่มก้อน ยังไม่มีสถานที่ชัดเจน พอเราขอสถานที่ได้แล้ว ก็แบ่งงานกันทำ หลักๆ เลย เจจะเน้นเรื่องการติดต่อประสานทั้งหน่วยงาน สถานที่ ต่อน้ำ ต่อไฟ ของบริจาค ขณะเดียวกันคุณหมอก็รับภาระด้านการบริหารจัดการ ตั้งแต่ลงทะเบียน ตรวจร่างกาย รักษาโรค จัดโซนนิ่ง โดยมีน้องๆ นักศึกษาสัตวแพทย์อาสา ซึ่งยังอยู่ในช่วงปิดเทอมมาช่วยดูแล นอกนั้นก็เป็นคนทั่วไป ที่เข้ามาช่วยให้อาหาร ทำความสะอาดกรง และจูงเดินเล่นเพื่อช่วยลดความเครียด

 

นอกจากเป็นที่พักพิงแล้วยังบริการด้านใดอีก

            ต้องยอมรับว่าตัวเองไม่มีประสบการณ์ คิดแค่ว่าไปรับสัตว์พวกนี้ให้พ้นมาจากพื้นที่ประสบภัย เอามาไว้ที่นี่ก่อนแค่นั้น ในกรณีที่สัตว์มีเจ้าของจะไม่มีสัญชาตญาณเอาตัวรอดเท่ากับสัตว์จรจัด ก็ต้องดูแลพิเศษ ต้องรู้จักจิตวิทยาของสัตว์ ว่ามันต้องการความรักความอบอุ่นจากเจ้าของ แล้วเราต้องทดแทนให้มันได้อย่างไรในกรณีถ้าเจ้าของไม่มาเยี่ยม โชคดีที่คุณหมอมีประสบการณ์สามารถมองภาพได้อย่างมีมิติ ตั้งแต่การแยกกรงเพื่อไม่ให้มันกัดกัน ตรวจโรค ทำป้ายแขวนกรง ทำทะเบียนประวัติ ตัวไหนป่วยไม่ป่วย จึงจัดโซนอย่างชัดเจน เช่น โซนหมาป่วย หมาดุ หมามีเจ้าของมาดูแลทุกวัน พอวางระบบดีแล้วการทำงานก็ไม่ค่อยมีอะไรติดขัด

 

ค่าอาหาร ค่าน้ำ ค่าไฟ วัคซีน ได้จากไหน

            ค่าน้ำค่าไฟได้รับความอนุเคราะห์จาก กทม. ส่วนวัคซีนได้รับความช่วยเหลือจากองค์กรระหว่างประเทศ ดังนั้นสัตว์ที่นี่ได้รับวัคซีนหมดทุกตัว สำหรับอาหารมีคนบริจาคเยอะมาก นอกจากนี้ยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระราชทานเงินสด โดยมีท่านผู้หญิงฉัตรแก้ว นันทาภิวัฒน์ เป็นผู้มามอบให้ไว้เป็นค่าอาหาร จำได้แม่นเลยค่ะ วันนั้นท่านผู้หญิงมาแบบมีรถคันเล็กมีคนขับมาด้วยคนหนึ่ง มาถึงท่านก็บอกว่าโทรศัพท์มาแต่ไม่มีคนรับสายเลย กลางคืนก็ไม่มีคนรับสาย ที่มานี่ก็เสี่ยงมาไม่รู้ว่าจะมีคนอยู่หรือเปล่า โชคดีที่วันนี้เจมาแต่เช้า ไม่ได้เตรียมตัว เนื้อตัวก็มอมๆ พื้นก็ยังไม่ได้ทำความสะอาด จะลงกราบท่านผู้หญิงก็รีบห้ามว่าไม่ต้องลงไป ก็ได้แค่ยกมือไหว้ ตอนนั้นทุกคนเงียบอึ้งไปด้วยความปลาบปลื้มเป็นอย่างมาก เพราะสิ่งที่พวกเราทำถือว่าเล็กน้อยมากๆ แต่พระองค์ทรงรับรู้ ทำให้รู้สึกว่ามีกำลังใจที่จะเดินหน้าทำต่อไป

 

ปัญหาหรืออุปสรรคตอนนี้คืออะไร

            แรกๆ คงไม่พ้นเรื่องสุนัขดุ ก็อยากจะขอร้องเจ้าของให้มาช่วยดูแล เพราะไม่มีใครกล้าเข้าไปจับไปจูงมัน ส่งผลให้สุนัขมีอาการเครียดและป่วยได้ นอกนั้นคงเป็นเรื่องของอาสาสมัครจูงสุนัขเดิน เพราะเท่าที่มีทุกวันนี้ถ้าไม่นับวันหยุดเราจะมีน้องๆ อาสาราว 30 คนแต่เกือบทั้งหมดเป็นนักศึกษาสัตวแพทย์ ถ้ามีคนมาช่วยทำหน้าที่อื่น น้องๆ เหล่านั้นน่าจะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองถนัด ส่วนปัญหาที่คาดว่าจะเกิดในวันข้างหน้า เรากำหนดว่าจะปิดศูนย์ประมาณสิ้นเดือนนี้ เนื่องจากน้องๆ เปิดเทอม ดังนั้นตอนนี้เราจะหยุดรับสัตว์แล้ว เพราะคุณหมอเกรงว่าจะดูแลได้ไม่ทั่วถึง ซึ่งเราก็ทราบว่าเมื่อถึงวันนั้นเจ้าของยังมารับสัตว์ไม่หมดอยู่แล้ว ในกรณีน้ำยังไม่ท่วมแต่ด้วยความเป็นห่วงสัตว์เลี้ยงเจ้าของรีบนำมาฝากก่อน ถ้าน้ำมาแล้วแต่ไม่ท่วมบ้านก็อยากให้มารับกลับด้วย

 

ศูนย์ปิดแล้วแต่หมาแมวยังตกค้างเตรียมแผนรองรับไว้อย่างไร

            ตอนนี้ก็มีคนมียื่นความจำนงขอสุนัขไปเลี้ยงบางแล้ว แต่ทางเราก็ต้องตรวจสอบประวัติเพราะไม่อยากให้มันกลายไปเป็นลูกชิ้นอยู่ที่ท่าแร่ และถ้าเหลือจริงๆ ไม่มีใครรับแล้ว เจก็ได้เตรียมพื้นที่สำหรับเลี้ยงสุนัขที่จังหวัดนครนายกซึ่งเป็นบ้านพักของครอบครัวบ้างไว้แล้ว คือคุณแม่ของเจเองก็ชอบเลี้ยงสัตว์ด้วย เจก็พยายามเกลี้ยกล่อมคุณหมอ เสาร์ อาทิตย์ ไปเที่ยวที่บ้านก็อย่าลืมดูแลสุขภาพน้องหมาให้ด้วยนะ กะเอาไว้ว่าน่าจะรับได้ประมาณ 100 ตัว ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนเขียนแปลนอยู่เนื่องจากเขาต้องศึกษาร่วมกับปศุสัตว์ และสัตวแพทย์ด้วยเพื่อความเหมาะสม

 

ดูแลน้องแมวน้องหมา ไม่ลืมดูแลน้องๆ อาสาด้วย

            เคยคุยกับคุณหมอตั้งแต่จะเปิดศูนย์แรกๆ ว่า จริงๆ แล้วต้องมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง เพราะของส่วนใหญ่ก็ได้รับบริจาคไม่เว้นแม้แต่น้ำยาถูพื้น บอกไปเถอะว่าอยากได้อะไรแป๊บเดียว เดี๋ยวก็มาคนรักหมามาก  ค่าน้ำค่าไฟทาง กทม.ก็จ่ายให้ คงมีแค่จ้างคนทำความสะอาด นอกจากนี้ก็มีในส่วนของน้องๆ อาสา ที่ได้อาหารกล่องจากกรมปศุสัตว์ และครัวชาวใต้เข้ามาช่วย หรือบางวันถ้าเจไม่ได้ลงพื้นที่ที่ไหนก็จะหิ้วบะหมี่บ้าง ข้าวมันไก่บ้าง น้ำผลไม้บ้าง ไอศกรีมบ้าง แต่อย่างหลังนี่ดูเหมือนจะขายดีน้องๆ ชอบทานมาก สังเกตได้ว่าหมดเร็วที่สุด ก็พยายามดูแล

 

ข่าวเริ่มออกเยอะ มีเสียงสะท้อนกลับมาบ้างไหม

            คนก็มาสมัครเป็นอาสาเยอะมาก ทั้งมาแบบครอบครัว สื่อก็มากันเยอะมาก ทั้งที่มาคุยกับเราและมาคุยกับน้องอาสาสมัคร เรียกว่า มากันทุกวันเลย บางครั้งก็โดนโจมตีบ้างเหมือนกันว่าเราทำงานเอาหน้าหรือเปล่า หวังผลทางการเมืองหรือเปล่า จริงๆ อยากจะบอกว่าเราใช้อะไรที่เรามีในการเมืองมาช่วยตรงนี้มากกว่า คือถ้าไม่ได้คนการเมืองเราก็ไม่ได้ออกไปช่วยขนาดนี้ สื่อก็ไม่ได้ให้ความสนใจ ในทางตรงข้ามถ้าเราทำอะไรแบบเงียบๆ เราก็ถูกต่อว่าไม่เห็นทำอะไรเลย พอลงมือทำปุ๊บก็สร้างภาพก็มีสองมุมแค่นี้เท่านั้น ซึ่งบอกได้เลยว่า "หน้า" ไม่อยากเอา ตอนที่ทำก็ไม่เคยบอกใครเลย

 

ฝากอะไรถึงผู้อ่านบ้าง

            อยากให้คนที่เลี้ยงสัตว์สนใจสุขภาพของมันรวมถึงสภาพจิตใจของมันด้วย อย่างที่เอามาฝากอย่างนี้ สัตว์มันรักเจ้าของนะ มันอยากให้เจ้าของมาดูแลให้ใจชื้นว่าไม่ถูกทิ้ง เพราะบางทีเจ้าของไม่มาพวกเราก็ต้องไปนั่งคุยกับมันตรงหน้ากรงเพื่อไม่ให้มันเครียด เพราะถ้ามันเครียดมันจะเอาจมูกถูจนถลอกเป็นแผลทำให้ติดโรค เราเป็นคนรักสัตว์นะ หมากัดหมาซนไม่เคยโกรธแต่ถ้าคนกัดเนี่ยโกรธมาก...(ขำ) ไม่รู้ทำไมนะ ก็จะสอนลูกตลอดว่าไม่ให้รังแกสัตว์ ทารุณสัตว์ โดยเฉพาะคนไม่เลี้ยงก็ไม่เลี้ยงไปเลยไม่เป็นไร แต่คนที่เลี้ยงแล้วทอดทิ้งมันทำร้ายจิตใจกันนะ

-----------------------------
(ไฮฮอตวันเสาร์ : 'ต่อลมหายใจแมว-หมา' ภาระ(เฉพาะ)กิจของ 'เจ' วรกร จาติกวณิช)