ขอมาตรฐานไปรษณีย์ | คมชัดลึก

 เมื่อไปถึงไปรษณีย์บึงทองหลาง เจ้าหน้าที่ถามว่า เป็นอะไร ดิฉันบอกว่า ไม่ทราบ เพราะเขาฝากมาส่ง เจ้าหน้าที่ทำท่าจะไม่รับฝาก บอกว่า "ถ้าไม่รู้ว่าเป็นอะไร...ส่งไม่ได้ ต้องรู้ด้วยว่า ราคาเท่าไหร่ ถ้าราคาต่ำ จะส่งรับประกันสูงกว่าของก็ไม่ได้"
 ดิฉันไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องเป็นเช่นนั้น ในเมื่อไปรษณีย์มีหน้าที่รักษาพัสดุไม่ให้ตกหายอยู่แล้ว ของราคาเท่าไหร่ก็ย่อมใช้สิทธิ์ขอรับประกันได้ ดังนั้น การที่ของมีมูลค่าต่ำกว่าวงเงินประกันจึงไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่รับส่ง ในเมื่อไปรษณีย์มั่นใจแล้ว่าจะไม่ทำให้พัสดุหาย ของมูลค่ากี่บาทก็ต้องรับประกันให้
พรรณิภา 
ตอบ
 นายสันติ วรกุลรังสรรค์ หัวหน้าที่ทำการไปรษณีย์บึงทองหลาง แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กทม. ชี้แจงว่า ไปรษณีย์จะรับประกันตามมูลค่าของสิ่งที่บรรจุภายใน ไม่ต้องมีหลักฐานหรือเอกสารยืนยันราคาของก็ได้ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ด้วย เพราะสิ่งที่บรรจุภายในเจ้าหน้าที่ไม่เห็น พิสูจน์ราคายาก และไม่ตรงตามแจ้งก็เคยมี ตรวจสอบลำบาก
 ผู้ฝากส่งห่อพัสดุมาเอง แล้วนำมาส่งโดยขอรับประกัน 2 หมื่นบาท แต่เนื่องจากเจ้าหน้าที่ไม่เห็นสิ่งที่บรรจุภายในจึงจำเป็นต้องสอบถามรายละเอียดสิ่งบรรจุภายในว่าเป็นสิ่งใด เพื่อพิจารณาวงเงินรับประกันว่าเหมาะสมกับราคาของหรือไม่ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่าย เพราะค่าธรรมเนียมในการฝากส่งคิดตามมูลค่าจริงของสิ่งของ เช่น ฝากส่งโน้ตบุ๊กราคา 1.5 หมื่นบาท ค่าธรรมเนียมรับประกันร้อยละ 1 บาท ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมรับประกัน 150 บาท
 หัวหน้าที่ทำการไปรษณีย์บึงทองหลาง บอกว่า การรับประกันพัสดุฝากส่ง นอกจากจะรับประกันหายแล้วยังรวมถึงพัสดุที่เกิดความเสียหาย แต่ขึ้นอยู่กับสภาพการหุ้มห่อของสิ่งบรรจุภายในว่าตรงตามหลักเกณฑ์ มั่นคงและแข็งแรงหรือไม่ด้วย
ลุงแจ่ม

 ดิฉันได้อ่านเรื่อง "ไปรษณีย์รับประกันหาย" ที่คุณพรรณิภาสอบถามมานั้น คำตอบของไปรษณีย์บึงทองหลางไม่ชัดเจน เพราะแต่ละไปรษณีย์สร้างหลักเกณฑ์ของตัวเองโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
 ดิฉันไปส่งพัสดุอีเอ็มเอสรับประกันที่ไปรษณีย์คลองจั่น ปรากฏว่า เจอร้ายยิ่งกว่า เพราะเจ้าหน้าที่ไม่ยอมรับฝากส่ง บอกให้ดิฉันแกะสิ่งของที่ห่อมาอย่างดีออกมาให้ดูก่อนว่าข้างในมีอะไร แล้วต้องห่อใหม่โดยต้องจ่ายค่าห่อพัสดุด้วยถึงจะยอมรับฝากส่งแบบรับประกัน
 เหตุผลคือเคยส่งไปถึงผู้รับ แล้วแกะออกมาไม่มีของ ผู้รับมาทวงให้ไปรษณีย์คลองจั่นรับผิดชอบ ดิฉันคิดว่าเหตุการณ์นี้ "ของต้องหายระหว่างการขนส่ง" เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ส่งซึ่งรู้จักกับผู้รับเป็นอย่างดี จะส่งกล่องเปล่าไปให้ ยกเว้นทั้งผู้รับและผู้ส่งร่วมมือกันโกง
 วิธีการปฏิบัติที่ถูกต้องเป็นอย่างไร ขอให้ไปรษณีย์สำนักงานใหญ่ชี้แจงด้วย และแจ้งให้ไปรษณีย์ทุกสาขายึดหลักเกณฑ์เดียวกัน เพราะวิธีการปฏิบัติของไปรษณีย์คลองจั่น ดิฉันรับไม่ได้ สุดท้ายดิฉันต้องแบกของไปส่งไปรษณีย์บึงทองหลาง เจ้าหน้าที่ถามว่าสิ่งของที่ส่งคืออะไร ดิฉันตอบว่าเป็นพระ เจ้าหน้าที่ก็ไม่ว่าอะไร รับฝากส่งปกติ แสดงว่าแม้แต่ไปรษณีย์เดียวกัน วิธีการปฏิบัติยังแตกต่างกัน
 ส่วนเจ้าหน้าที่คนที่คุณพรรณิภาเจอ สงสัยวันนี้ไม่ได้มาทำงาน
วัลลภา