สามี(ตัวดี)บันทึกท้ายหย่า | คมชัดลึก

 ในช่วงแรกเราพยายามที่จะอยู่ด้วยกันให้ได้เพื่อลูก แต่ลองดูแล้วก็ยังไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ เพราะดิฉันเองทำใจไม่ได้คิดอยู่ตลอดว่าสามีมีผู้หญิงคนอื่น ซึ่งสามีเองก็ไม่ได้พัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น หรือให้ดิฉันรู้สึกว่าความพยายามของเราที่จะอยู่ด้วยกันจะไปได้ตลอดรอดทาง เพราะตัวเขาเองก็ยังไม่ยอมเลิกราเด็ดขาดกับผู้หญิงคนนั้นด้วย
 ถ้ายังอยู่ด้วยกันก็มีแต่จะทำให้ดิฉันเครียดและทุกข์มากกว่ามีความสุข จึงคิดว่าตัดใจเสียใจขณะนี้ดีกว่าปล่อยให้คาราคาซังอยู่อย่างนี้
 อยากทราบว่าถ้าต้องเลิกกันจะแบ่งสินสมรสกันอย่างไร แล้วเรื่องลูกใครจะต้องเป็นคนส่งเสียเลี้ยงดู เพราะทุกวันนี้ดิฉันเป็นแม่บ้านอย่างเดียว ถ้าเลิกกันดิฉันก็คงต้องหางานทำใหม่ เพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูตัวเองและลูก ถ้าจะให้สามีส่งเสียลูกไปจนเรียนจบจะได้ไหม
 ปิ่น
 ตอบ  
 ศูนย์ปรึกษากฎหมายชุมชน อาจารย์ชลธิชา สมสอาด คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต แนะนำว่า ในทางกฎหมายนั้น ระบุไว้ว่าพ่อและแม่มีหน้าที่ที่จะต้องส่งเสียเลี้ยงดูบุตร ผู้เยาว์ ซึ่งหมายถึงว่าจะต้องดูแลลูกจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ คืออายุ 20 ปี
 ในกรณีอย่างนี้คุณและสามีถ้าอยู่ด้วยกันไม่ได้ก็ควรจะตกลงกันด้วยดี หรือพูดกันให้เข้าใจว่า คุณอยากให้สามีส่งเสียเลี้ยงดูลูกไปจนเรียนจบ หรืออะไรก็ว่ากันไป เพราะเป็นเรื่องที่คุณและสามีคุยกันได้ ขณะเดียวกันก็ต้องอยู่บนพื้นฐานที่สามีสามารถส่งเสียได้ด้วย เพราะถ้าขอให้ส่งเสียมากเกินไปแล้วสามีไม่สามารถทำได้ก็คงจะมีปัญหา
 ส่วนในเรื่องของสินสมรสนั้น ก็ควรจะคุยกับอีกเหมือนกันว่า มีอะไรบ้างแล้วก็แบ่งกันไป ว่าใครควรจะได้อะไรไปบ้าง เพราะถ้าตกลงที่จะหย่ากันเองอย่างนี้คาดว่าน่าจะตกลงกันได้ โดยอาจจะเขียนรายละเอียดเป็นข้อๆ ไว้ว่ามีอะไรบ้าง แล้วหลังจากนั้นก็แบ่งกัน แล้วก็เขียนไว้ในบันทึกท้ายหย่า ทั้งในเรื่องของสินสมรสและเรื่องที่ใครจะต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูลูกอย่างไร
 ซึ่งบันทึกท้ายหย่านี้จะมีผลทางกฎหมาย เพราะถ้าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดไม่ปฏิบัติตาม อีกฝ่ายสามารถใช้บังคับตามกฎหมายได้

ลุงแจ่ม