รักแท้คือกรุณา (จบ) ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข | คมชัดลึก

  แม่ขององคุลิมาลนั้น รักเมตตาอารี ตัวจะตายก็ได้ แต่ลูกต้องอยู่
 ส่วนพระบรมครูของเรานั้น รักมีแต่ให้ เพราะมีความกรุณาต่อสรรพสัตว์ เป็นแรงบันดาลใจในการเสด็จไปทรงงาน  แม้จะต้องเอาชีวิตมาวางเป็นเดิมพัน พระองค์ก็ไม่อาจปฏิเสธคนอย่างองคุลิมาลได้ 

 รักแท้ คือ กรุณา เป็นอย่างนี้ เปรียบเสมือนแสงเดือน แสงตะวัน ที่สาดลงมายังโลกให้แสงสว่าง ให้ความนวลเย็น โดยไม่มีการเรียกร้องสิ่งตอบแทนใดๆ

 กระทั่งในคืนสุดท้าย ที่พระองค์จะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานนั้น  มัลละกษัตริย์ กั้นม่านให้ประทับเงียบๆ  เพียงพระองค์เดียว ก็มีนักปรัชญาคนหนึ่ง เดินทางมาหลายร้อยกิโลเมตร มาเข้าเฝ้า พระอานนท์ห้ามไว้

 พระพุทธองค์ได้ยินอยู่ไกลๆ ก็ตรัสว่า อานนท์ ! อย่าห้ามเลย นำเขาเข้ามา การมาของเขาจะเป็นประโยชน์มาก  พระอานนท์ก็แหวกม่านให้นักปรัชญาคนนั้นเข้าไป นักปรัชญาคนนั้นก็คือ สุภัททปริพาชก

 นักปรัชญาคนนี้ พ่อเขาฝากปัญหามาถาม ก็น่าคิดนะว่า อะไร พอไปถึงหน้าพระแท่นที่บรรทม กราบทูลพระพุทธองค์สองสามคำถาม เมื่อพระพุทธองค์ตอบแล้ว ก็ให้นัยทางกรรมฐาน ออกมาแล้ว คณะสงฆ์บวชให้ท่าน แล้วหลีกไปเจริญวิปัสสนากรรมฐานในสวนสาละ ก่อนพระพุทธองค์จะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน

 ปัจฉิมสาวกคนนี้ กลายเป็นพระอรหันต์ สำเร็จอรหัตผล  เป็นพระอริยบุคคลรูปสุดท้าย
 จากนั้น พระพุทธองค์ก็เข้าฌาน ดำดิ่งลงสู่การดับขันธ์ปรินิพพานอย่างสมบูรณ์  เห็นหรือยังว่า รักแท้ คือ กรุณา นั้น ทำให้พระพุทธองค์ทรงงานจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต การมีชีวิตอยู่ของพระองค์นั้น เพื่อทำให้คนทั้งโลกสมหวังในรสพระธรรม ทรงเป็นพระบรมครูของโลกที่ยิ่งใหญ่อยู่ในใจของคนทั้งโลก

 ในโลกนี้ มีมหาบุรุษคนแล้วคนเล่า เกิดขึ้น แตกดับ แต่มีมหาบุรุษเพียงไม่กี่คน ที่เกิดขึ้น แตกดับแล้ว ชื่อของเขาเหล่านั้น ยังได้รับการบอกเล่าอยู่ทุกๆ วัน 

  อาตมาเชื่อว่า ชื่อของพระพุทธองค์นั้น ถูกกล่าวถึงทุกวัน มีใครในโลกนี้บ้างที่ชื่อถูกเอ่ยอ้างทุกวัน

 คำว่า นโม เป็นคำที่พระ โยม พูดกันทุกวัน  ถ้าพระพุทธองค์ไม่ทรงมี รักแท้ คือ กรุณา ต่อชาวโลก บรรลุธรรมแล้ว คงจะจดลิขสิทธิ์จนต้องตามฟ้องกันทั่วโลก

 แต่ด้วยความที่พระพุทธองค์มี รักแท้ คือ กรุณา นั่นเป็นเหตุให้พระองค์ไม่ทรงเรียกร้องอะไรจากโพธิปัญญา ที่พระองค์ทรงค้นพบ แล้วนำมาแจกจ่ายกับชาวโลก   

 เมื่อเรามี รักแท้ คือ กรุณา ซึ่งเป็นผลจากการเจริญวิปัสสนากรรมฐานขั้นสุดแล้ว  คนทุกคนจะเปลี่ยนแปลงตัวเองทั้งชีวิต แล้วเขาจะไม่เป็นผู้มีความทุกข์ในเรือนใจอีกต่อไป

 ฉะนั้น การที่เรามาเจริญวิปัสสนากรรมฐาน มาฟังธรรม  กล่าวอย่างสั้นๆ เราทุกคน กำลังอยู่บนเส้นทางของการค้นหารักที่แท้ในใจของเรา

 อาตมาภาพ ขออำนวยอวยชัยให้เราทุกคนที่มาฟังธรรมในวันนี้ ทุกๆ ท่าน ให้ได้ค้นพบรักแท้ในจิต ในใจของตัวเอง  อย่างน้อยที่สุด แม้จะยังไม่พบรักแท้ในชีวิตนี้ ก็ขอให้เรียนรู้ที่จะก้าวข้ามความรักทีละขั้นๆ เพื่อไปสู่ความรักที่สูงยิ่งๆ ขึ้นไป

 จากรักตัวกลัวตาย ข้ามไปสู่รักใคร่ปรารถนา จากรักใคร่ปรารถนา ข้ามไปสู่รักเมตตาอารี และขอให้เราทุกคนตั้งเป็นอุดมคติแห่งชีวิตว่า...ชาตินี้ เราจะไปให้ถึง "รักมีแต่ให้" ซึ่งได้แก่ "กรุณา" นั่นเอง

"ว.วชิรเมธี"