เลียบค่าย : มัธยัสถ์ อินมา | คมชัดลึก

เลียบค่าย : มัธยัสถ์ อินมา [email protected] บทเรียนที่ต้องจดจำ วันนี้สถานการณ์การเมืองได้คลี่คลายลงไปเปลาะหนึ่ง พันธมิตรประกาศยุติการชุมนุม คืนทำเนียบรัฐบาลที่ยึดไว้นานเป็นแรมเดือน คืนสนามบินสุวรรณภูมิและดอนเมืองที่ต้องหยุดให้บริการไปนาน 10 วัน คนเสื้อแดงยุติการเคลื่อนไหวเผชิญหน้า ทุกอย่างกำลังกลับคืนสู่สภาพปกติ แต่เราเองล่ะได้เรียนรู้อะไรจากเหตุการณ์ครั้งนี้บ้าง เราได้เรียนรู้ว่าทำเนียบรัฐบาลสถานที่ทำงานของคณะรัฐมนตรี (ครม.) หากใครไม่พอใจอะไรนึกจะยึดก็ยึดได้กระนั้นหรือ เราได้เรียนรู้ว่าสนามบินที่ขึ้นชื่อว่ามีระบบรักษาความปลอดภัยเข้มงวดที่สุดในโลก หากใครไม่พอใจใครนึกจะปิดล้อม จนสายการบินต้องหยุดให้บริการก็ทำได้กระนั้นหรือ เปล่าเลย ! สิ่งที่เราได้เรียนรู้มากกว่านั้นคือ หากเราคิดจะทำหรือเลือกทำในสิ่งที่ควรทำ และเลือกที่จะไม่ทำในสิ่งที่ไม่พึงทำแล้วเราก็สามารถทำได้ เหมือนกับที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองเราในช่วง 10 วันที่ผ่านมานี่แหละ นายกฯ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ยอมรับคำตัดสินยุบพรรคพลังประชาชน โดยตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ พ้นจากการเป็นนายกรัฐมนตรีโดยสมบูรณ์ แกนนำพันธมิตรทั้ง 5 คนเองก็ยอมรับและประกาศยุติการชุมนุมคืนพื้นที่สำคัญ ให้การบริหารราชการบ้านเมืองดำเนินไปตามครรลองคลองธรรม สิ่งที่ทุกคนกริ่งเกรง ทั้งการเผชิญหน้าของพี่น้องร่วมชาติ การปฏิวัติรัฐประหาร หรือแม้แต่การใช้กำลังตำรวจสลายการชุมนุม จบลงในชั่วพริบตาเดียว นั่นหมายถึงทุกคนได้เลือกทำในสิ่งที่ควรทำแล้ว ขณะเดียวกันก็เลือกที่จะไม่ทำในสิ่งที่ไม่พึงทำ คือ การดื้อดึงแข็งขืนที่จะชุมนุมต่อไป หรือเลือกคนที่ไม่เหมาะสมขึ้นมาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แม้ว่าตอนนี้จะบอกว่าเร็วเกินไปที่จะสรุปเช่นนี้ ก็ได้แต่หวังว่าบทเรียนที่ผ่านๆ มาจะช่วยทำให้พรรคพลังประชาชนหรือพรรคเพื่อไทย ได้ตระหนักข้อเท็จจริงนี้ให้มาก ส่วนตำรวจเองแม้จะผ่านช่วงวิกฤติมาได้แล้ว แต่อย่าลืมว่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาเปรียบไม่ผิดอะไรกับมิคสัญญี เกิดการยิงถล่มด้วยระเบิดเอ็ม 79 หลายครั้งหลายครา ต้องตรวจสอบหาที่มาที่ไปให้ได้ น่าแปลกไหมเวลาสถานการณ์ปกติทุกอย่างก็เรียบร้อยดี พอเกิดเรื่องขึ้นระเบิดมาจากไหนไม่รู้ให้วุ่นไปหมด คนเจ็บต้องได้รับความเป็นธรรม คนตายต้องมีคนรับผิดชอบ อย่าปล่อยให้เลยตามเลย ไม่เช่นนั้นบทเรียนครั้งนี้อาจจะไม่มีอะไรให้จดจำเลย แม้แต่ชีวิตและเลือดเนื้อของผู้สูญเสียเหล่านี้ก็ไร้ค่า...เมื่อเวลาผ่านไป !?!