การเดินที่ไร้ซึ่งจุดหมาย | คมชัดลึก

          ณ หมู่บ้านเล็กๆ ที่สงบสวยงาม ซีเกลบรุ๊ค (Ziegelbrücke) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ลงทางใต้ประมาณ ๖๐ กม.จากเมืองซูริก ชายชาวสวิส วัย ๗๓ ปี นิมนต์ให้มาพักที่บ้าน ช่วงหน้าร้อนดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าประมาณ ๔ ทุ่ม เย็นนี้ทั้งครอบครัวไปทานอาหารเย็นนอกบ้าน หลวงพี่ตั้งใจไปเดินขึ้นเขา รับอาหารทางจิตวิญญาณ ได้เริ่มเดินตอน ๕ โมงเย็น เพราะวันนี้ฝนตกเกือบทั้งวัน ไม่แน่นอน ตอนเดินฝนอาจตก แต่ก็ได้เตรียมใจที่จะเดิน

          การเดินครั้งนี้เป็นการเดินที่ไร้ซึ่งจุดหมาย เดินเพื่อเดิน เพราะไม่ทราบจริงๆ ว่าจะไปที่ไหน เดินผ่านหมู่บ้าน ก็หาทางเพื่อจะเดินขึ้นเขา เดินหลงบ้างก็ดี ได้เดินมากขึ้น จนในที่สุดเจอทางเดินที่เป็นสัญลักษณ์ว่าสามารถเดินได้ เป็นเส้นสีขาวแดงคู่กัน ซึ่งจะมีทั่วไปในยุโรป สะดวกสำหรับผู้ที่ชอบเดินสัมผัสธรรมชาติ เมื่อเริ่มเดินขึ้นเขาได้ไม่เท่าไรฝนเริ่มตกปรอยๆ เย็นสบายดี น้ำทิพย์จากฟ้า ตลอดทางแต่ละจุดจะมีไม้กางเขนปักเป็นระยะ และมีชื่อนักบุญเขียนติดอยู่ เป็นเหมือนทางเดินแสวงบุญในสมัยก่อน

          เดินขึ้นภูเขายิ่งชัน แม้ตามลมหายใจก็ยังเหนื่อย เพราะถ้าภูเขาไม่ชันมาก หรือเดินทางเรียบ ถ้าเดินตามลมหายใจไปด้วย การเดินทุกครั้งจะไม่เหนื่อย แถมยังเบาสบาย แต่ก็พิจารณาไปด้วย เมื่อเหนื่อยมากๆ ร่างกายนี้ไม่ใช่ของเรา มีเสียงค้านขึ้นมาว่า ไม่ใช่ของเราทำไมเหนื่อยจัง เสียงก็ตอบอีกว่า เพราะยังยึดว่าของเราไง เราเหนื่อย แค่ไม่มีเรา ก็ไม่เหนื่อย เอ้อ จริง พอวางลง เหมือนได้พลังมาจากไหนไม่รู้ เดินสบาย ทั้งที่ทางยังชันอยู่ แม้ร่างกายจะล้า แต่ใจเบา เมื่อมองลึกๆ ที่เหนื่อย เพราะหลายครั้งใจไปถึงยอดเขาก่อน เมื่อแหนมองขึ้นไป มันเหมือนยิ่งไกล ใจยิ่งเหนื่อย เพราะใจมันดิ้น อยากไปให้ถึง แต่กายยังอยู่ตรงนี้ ทั้งที่ตั้งใจจะเดินอย่างไร้จุดหมาย แต่ก็ยังมีจุดหมายจนได้ ทำให้กายยิ่งล้า หมดแรงทั้งกายใจ เพราะใจไม่อยู่กับแต่ละก้าวที่ประทับลง ทำให้มีโอกาสได้เห็นความมหัศจรรย์มากมายจากการทำงานภายใน ความยึดมั่น ความโง่ ความหลง รู้แล้วปล่อย กลับมาเฝ้าสังเกตลมหายใจได้ดียิ่งขึ้น

          ใจเห็นอย่างรู้เท่าทันขึ้น บางครั้งเมื่อยจนขาสั่น เหนื่อย แต่อยากลองฝืนดูว่าจะเป็นอย่างไร เจ็บแค่ไหน เหนื่อยแค่ไหน เมื่อยมากมั้ย ก็เห็นความจริงว่า ไม่มีอะไรแน่นอน เหนื่อย เจ็บ เมื่อย ก็หายได้ เมื่อใจสงบ ทุกอย่างก็ เช่นนั้นเอง

          ทุกย่างก้าวที่ประทับบนผืนโลกด้วยใจสงบ คือสิ่งทรงคุณค่าที่มอบให้ตัวเอง และโลก

มา ไป ไร้การมา ไร้การไป สงบ เย็น
ยึด เหนื่อย ทุกข์ ดิ้นรน
ปล่อย วาง โล่ง เบา สบาย