โลกในมือแม่ : โดย...มนสิกุล โอวาทเภสัชช์ | คมชัดลึก

          "ตอนตั้งครรภ์ ขายของไป ดูแลลูกไป กว่าลูกสาวทั้งสามจะโตมาได้ก็ต้องอาศัยพ่อเขานี่แหละเป็นกำลัง แม้ว่าพ่อเขายุ่งแค่ไหน ก็ต้องหาเวลามาปฏิบัติธรรมที่สวนโมกข์ เลยเป็นเหตุให้พวกเราได้มีโอกาสมาปฏิบัติธรรมกันเรื่อยๆ เพราะพ่อเป็นคนพามา" สรียา สมแก้ว คุณแม่ยังสาวกับลูกสาวแสนสวยสามคนที่มาปฏิบัติธรรมที่ธรรมาศรมธรรมมาตา สวนโมกขพลาราม อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี เล่าถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้สามารถปฏิบัติธรรมกันได้ทั้งครอบครัว

          การมาปฏิบัติธรรมกันทั้งครอบครัว เป็นเรื่องวิเศษมากในยุคที่ทุกคนต่างนึกถึงเรื่องปากท้องเป็นใหญ่ การทำมาหากินเป็นหลัก แต่สำหรับครอบครัวนี้ ไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับว่ารวยแล้วจึงทำได้ แต่ครอบครัวนี้ต้องให้การปฏิบัติธรรมนำทางชีวิต เพราะ... "พ่อของน้องอี๊ฟ น้องแอ๊น และน้องปุ๊กปิ๊ก เคยบวชที่นี่ 5 พรรษา ตอนบวชเคยช่วยพระบรรยายภาพจิตรกรรมฝาผนังในโรงมหรสพทางวิญญาณตลอด พอสึกออกมาแต่งงาน ตอนที่ตั้งท้องลูกคนแรก ก็ร้องเพลง มะพร้าวนาฬิเกร์กล่อมลูก"

          น้องปุ๊กปิ๊กบอกว่า พอโตขึ้นมาก็คุ้นเพลงกล่อมลูกนี้มาก เพิ่งมารู้ว่า พ่อร้องให้ฟังตั้งแต่อยู่ในท้องนี่เอง แล้วเด็กสาวทั้งสามคนก็ร้องเพลงนี้ให้ฟัง "มะพร้าวนาฬิเกร์ ต้นเดียวโนเน กลางทะเลขี้ผึ้ง ฝนตกไม่ต้อง ฟ้าร้องไม่ถึง กลางทะเลขี้ผึ้ง ถึงได้แต่ผู้พ้นบุญเอย ..." น้องแอ๊นเสริมน้องสาวว่า แล้วพ่อก็ชอบเล่านิทานให้ฟัง โดยเฉพาะนิทานเซน เรื่องลิงล้างหู สนุกมาก และก่อนเล่าเรื่อง พ่อจะเริ่มบอกว่า มังกรทองเอ็นเตอร์เทนเมนท์ วันนี้เสนอเรื่อง ...พ่อเล่าสนุกมาก" "พ่อดุไหม" "พ่อเป็นคนจริงจัง เวลาทำงาน พ่อบอกว่า อย่านอนตื่นสาย ให้มีความรับผิดชอบ พวกเราก็ตื่นเช้ากันทุกคน พ่อปลุกให้ตื่นมาตี ๕ มาอ่านหนังสือ ยิ่งตอนนี้ จะต้องเรียนต่อก็ยิ่งต้องขยันมากขึ้น บางทีก็หลับคาโต๊ะ" น้องอี๊ฟ พี่สาวคนโตบอก 

          "แล้วทำไมคุณพ่อจึงบวชละคะ" คุณแม่ของสามสาวเล่าว่า สมัยก่อนคุณพ่อเกเรมาก เคยเอาขวดเบียร์ไปตีหัวคนในร้านอาหาร คุณหมอก็แนะนำคุณปู่ว่าให้พาพ่อมาวัด มาบวช ตอนนั้นเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย พอบวชห้าปี คุณย่ากลัวว่าไม่สึก เลยมาวัดบอกว่า ให้สึกได้แล้ว พอสึก ก็ไปเปิดร้านขายวัสดุก่อสร้าง

          "จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ไอเอ็มเอฟ ปี ๒๕๔๐ เราเป็นหนี้ธนาคาร ๔๐ ล้าน ทำอะไม่ไม่ถูกเลย เมื่อมาย้อนพิจารณาดู พบว่า ช่วงที่เปิดร้านวัสดุก่อสร้าง ทำมาค้าขายได้ดี มีเงินเยอะ เราเพลิน ไม่ได้วางแผนการเงินว่าจะเอาเงินไปไว้ที่ไหน ก็เอาไปซื้อที่ดิน เพราะไม่รู้ว่าจะเก็บเงินไว้ตรงไหนดี พอเกิดวิกฤตขึ้น ก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เครียดมาก ปกติในห้องนอนเราจะปูเบาะเรียงกันพ่อแม่ลูก ๕ คน พ่อเขาคิดจะเอาปืนมายิงเราทุกคนให้ตายหมด จะได้หนีหนี้ ๔๐ ล้าน แต่ในที่สุดเขาก็เปลี่ยนใจ ไม่ยิงแล้ว นั่นแหละ เป็นจุดที่ทำให้กลับมาปฏิบัติธรรมที่สวนโมกข์อีกครั้ง

          "คุณตาสะอาดซึ่งเป็นผู้ที่คุณพ่อนับถือ เป็นคนมาบอกว่าให้พ่อไปเข้าคอร์สที่สวนโมกข์นานาชาติ พ่อไปถึงก็ตั้งจิตอธิษฐานกับรูปปั้นท่านพุทธทาสว่าจะเลิกเหล้า เลิกบุหรี่ให้หมด พอจบคอร์สก็เกิดความคิดว่าจะต้องแก้ปัญหาตรงนี้ให้ได้ แล้วเราก็ผ่านเหตุการณ์นั้นมาได้ เพราะพ่อเขากลับมาปรึกษาผู้ใหญ่ที่เป็นผู้รู้ ผู้ให้แนวทางในการดำเนินธุรกิจ โชคดีที่เขาให้คำปรึกษาอย่างดี ชีวิตก็พลิกอีก พ่อเลยไปเรียนอย่างที่นักธุรกิจเขาเรียนกัน คือ วิชาเจรจาต่อรอง แล้วก็ไปเจรจาต่อรองกับธนาคาร จนกระทั่งเคลียร์หนี้ออกหมด ใช้เวลาประมาณ ๔-๕ ปี หลังจากนั้นก็ฟื้น "

          คุณแม่สรียาเล่าต่อมาว่า พอฟื้นคราวนี้เราไม่เพลินแล้ว ต้องเก็บไว้ส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งจะไปขยายธุรกิจต่อก็ทำไป แต่สิ่งสำคัญคือ อีกส่วนหนึ่งต้องช่วยสังคม "พ่อเขาจะไปกับเพื่อนๆ ไปอนุรักษ์ป่าชายเลนลุ่มน้ำ จังหวัดนั้นจังหวัดนี้ ค่าเดินทางอะไรก็ออกเอง ไม่ต้องมีใครมาสนับสนุน แต่ละคนมาช่วยกันด้วยใจจริงๆ ตอนนี้งานค่อนข้างจะลงตัวแล้ว ก็มีเวลาช่วยเหลือสังคม อยู่ที่บริษัทพ่อเขาก็เป็นคนทำงานเก็บกวาดขยะเองจนเกลี้ยงทุกวัน เป็นตัวอย่างให้กับพนักงานในบริษัทว่าแม้แต่เถ้าแก่ก็ยังทำงานทุกอย่างเอง"

          อุบาสิกาแพทย์หญิงเสริมทรัพย์ ดำรงรัตน์ ให้ธรรมะกับเด็กๆ ก่อนที่คุณพ่อจะมารับกลับบ้านในวันนั้นว่า เพราะเราอยู่คนเดียวไม่ได้บนโลกนี้ "คนที่มีฐานะก็สามารถช่วยคนอื่นได้มากขึ้น แต่ฐานะก็ไม่ได้ลอยมาจากฟากฟ้า ต้องทำเอานะ คุณพ่อคุณแม่เองก็เหนื่อยมามาก ก่อนนอนอย่าลืมให้มีสติรู้ลมหายใจก่อนหลับตื่นมาจะได้สดชื่น"