"ศิลปะ-ธรรมชาติ สื่อรักหนุ่มยุ่น-สาวปาย" | คมชัดลึก

          "เราอยู่กันด้วยความเคารพเหตุผล รัก เข้าใจ และอภัย ร้านกาแฟเล็ก-เล็ก เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราพบกัน ที่นี่จึงเป็นมากกว่าร้านกาแฟ หรือที่พัก แต่ที่นี่คือความทรงจำของเราทั้งสองคนด้วย"
 
          “ประภาพร ยมกวาง” หญิงสาวในวัย 36 ปี เจ้าของร้านเล็ก-เล็ก ชื่อร้านที่ตั้งขึ้นตามชื่อเล่นของเธอเอง เล่าให้ฟังถึงจุดเริ่มต้นพบรักกับ โทชิโร ยามากูชิ หรือที่เล็กเรียกว่า โทชิ หนุ่มญี่ปุ่นวัย 39 ปี ที่เดินทางไปเรียนต่อที่นิวยอร์ก อเมริกา และใช้ชีวิตทำงานที่นั่นนานกว่า 17 ปี
 
          เมื่อ 6 ปีก่อน "เล็ก" ตัดสินใจเดินทางออกจากเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพฯ มาเปิดร้านขายกาแฟ อาหารว่าง ของที่ระลึก และโปสการ์ด ซึ่งล้วนแต่เป็นภาพถ่ายฝีมือของเธอเอง ที่ทางขึ้นวัดพระธาตุแม่เย็น บ้านแม่เย็น ต.แม่ฮี้ อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน
 
          เมื่อเริ่มต้นเข้าสู่ฤดูหนาว ที่ ร้านเล็ก-เล็ก จะมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ แวะเวียนมานั่งดื่มกาแฟ พูดคุยกับเจ้าของร้าน รวมถึงเลือกซื้อโปสการ์ด ฝากส่งให้คนที่รักด้วย แต่เมื่อย่างเข้าเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม นักท่องเที่ยวน้อยลง "เล็ก" ก็จะมีเวลาว่างมากขึ้น หลังจากที่เหนื่อยมาหลายเดือน
 
          "โทชิ" นักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย โดยเลือกเดินทางขึ้นเหนือ จุดแรกคือ จ.เชียงใหม่ จากนั้นเพื่อนหลายคนแนะนำให้เขามาเที่ยวต่อที่ อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน อำเภอเล็กๆ ที่นักท่องเที่ยวต่างชาตินิยมเดินทางมาสัมผัสธรรมชาติสวยงาม ดูวิถีชีวิตผู้คนที่ยังสวยงามอยู่มาก
 
          ความชื่นชอบในการนั่งสมาธิ ทุกเย็น "โทชิ" จะเดินขึ้นไปบนวัดพระธาตุแม่เย็น เพื่อหามุมสงบทำสมาธิ ขณะที่ร้านเล็ก-เล็กก็อยู่ตรงบันไดทางขึ้นวัด ภาพถ่ายจากโปสการ์ดที่เป็นฝีมือของเล็กที่แขวนไว้กับผนังร้าน ทำให้โทชิสนใจแวะเข้ามาดูโปสการ์ดพร้อมกับพูดคุยด้วย ส่วนเล็กเองก็ดูแลเหมือนลูกค้าทั่วไป เมื่อพูดคุยถูกคอ จึงทำให้รู้ว่าโทชิเป็นช่างภาพถ่ายหนัง สารคดี และคอนเสิร์ตที่นิวยอร์ก
 
          จากความตั้งใจอยู่เที่ยว อ.ปาย เพียง 4-5 วัน โทชิตัดสินใจอยู่ปายต่ออีกหนึ่งเดือน จนกลายเป็นลูกค้าประจำที่ร้านเล็ก-เล็ก ทั้งสองคนจึงมีโอกาสไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น มีโอกาสได้ทำสมาธิ ตระเวนถ่ายภาพและแลกเปลี่ยนความรู้มุมมองด้านการถ่ายภาพ เดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ ร่วมกัน
 
          นอกจากนี้ยังได้ทำกิจกรรมเพื่อสังคมสอนหนังสือให้นักเรียนในพื้นที่ห่างไกล ยิ่งทำให้ทั้งสองคนรู้จัก คบหากันฉันเพื่อนฝูง
 
          ตลอด 1 เดือน จึงได้เรียนรู้นิสัยใจคอกันแบบค่อยเป็นค่อยไป เล็กเองก็รู้สึกดีและประทับใจกับโทชิ ซึ่งไม่ต่างจากโทชิที่สบายใจเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ กับเล็ก
 
          ทั้งสองคนเดินทางไปเที่ยว ส.ป.ป.ลาวด้วยกันต่ออีก 1 เดือน จึงลองคบกัน ทำความรู้จักกันมากขึ้น ทำให้ได้เห็นรายละเอียดนิสัยใจคอปลีกย่อยของแต่ละคน จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
 
          “ระยะเวลา 2 เดือนที่เรียนรู้กัน ทำให้ประทับใจในตัวเขามากขึ้น ตอนนั้นก็ยังไม่แน่ใจว่าคบกันจริงจัง เพราะต่างคนต่างอยู่ไกลกัน กลัวว่าจะเป็นนักท่องเที่ยวอื่นๆ ที่มาแล้วก็ไป ยังไม่คิดคบกันจริงจัง จนโทชิเดินทางกลับไปทำงานที่นิวยอร์ก เขาโทรศัพท์กลับมา บอกว่าคิดถึง และขอคบเป็นแฟนอย่างจริงจัง” เล็กเล่า
 
          ตลอด 4 ปีที่โทชิเดินทางกลับมาพบเจอกับเล็กที่ปาย ทำให้ทั้งสองคนมีโอกาสใช้ชีวิตด้วยกันไปพร้อมกับการเรียนรู้ข้อดี ข้อเสียของแต่ละฝ่าย ซึ่งจะรอให้ทริปนั้นจบ แล้วจึงจะคุยกันว่าแต่ละคนชอบหรือไม่ชอบอะไร เพื่อปรับตัว ปรับความคิด การอยู่ไกลกันก็ไม่ได้สร้างปัญหา เทคโนโลยีทั้งอีเมล เฟซบุ๊ก และสไกด์ ทำให้ได้พูดคุยกันตลอด เหมือนได้อยู่ใกล้กัน
 
          ทั้งสองคนเลือกใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ใจ พอถึงปลายปีโทชิก็จะมาเยี่ยม อยู่เมืองไทย 3-4 เดือน จะมาช่วยที่ร้าน เข้าหน้าโลว์ซีซั่นก็เดินทางท่องเที่ยวทำกิจกรรมด้วยกัน เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์
 
          ความต่างทั้งภาษา วัฒนธรรม และการสื่อสาร ที่บางครั้งไม่เข้าใจกัน จนถึงขั้นมีปากเสียง บางครั้งทะเลาะรุนแรงจนแทบจะเลิกคบกัน ยิ่งทำให้มานั่งทบทวนว่า ทั้งสองคนจะใช้ชีวิตร่วมกันได้หรือไม่
 
          แต่เมื่อทบทวนข้อดีของทั้งสองฝ่าย คือ จะฟังเหตุผลซึ่งกันและกัน เมื่อต่างคนต่างอารมณ์เย็นลงก็จะมาพูดคุยกันว่า สาเหตุของปัญหาที่ทำให้ไม่เข้าใจกันคืออะไร ความพยายามในการปรับตัวของทั้งสองคน เกิดขึ้นเพราะความรักแท้ ที่ต่างมีให้กันและกันเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทั้งสิ้น
 
          “วันที่โทชิขอแต่งงาน เป็นวันที่เราทะเลาะกันรุนแรง คุยกันตั้งแต่เช้าจนถึง 5 โมงเย็น ว่าหากยังทะเลาะกันก็คงไม่มีประโยชน์ที่จะแต่งงานกัน แต่ที่สุดเราก็ได้ข้อสรุปว่า ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน เราก็จะหาสาเหตุได้ และพร้อมที่จะปรับตัวใช้ชีวิตร่วมกันและเมื่อห่างกันก็ยังรู้สึกรักและคิดถึงกันเหมือนเดิม พอช่วงบ่ายได้ขี่มอเตอร์ไซค์ไป จ.เชียงใหม่ ระหว่างทางก็พูดคุยปรับความเข้าใจ แต่รถมอเตอร์ไซค์เกิดเสียระหว่างทาง ช่วงนั้นเย็นแล้วพระอาทิตย์กำลังจะตก บรรยากาศโดยรอบดีมาก โทชิจึงขอแต่งงาน” เล็กกล่าว
 
          ปัจจุบันเป็นเวลา 4 เดือนแล้ว ที่ทั้งสองคนตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน ได้เรียนรู้เรื่องความรักต่างเชื้อชาติ ที่แม้มีปัญหาเรื่องพื้นฐานของแต่ละคน แต่ขอเพียงอยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข ต่างคนต่างช่วยเหลือกันด้วยความจริงใจ ที่สำคัญอยู่กันด้วยความเคารพเหตุผล รัก เข้าใจ และอภัย ถ้ารักกันทุกอย่างก็จะผ่านไปได้
 
          วันนี้เล็กตั้งครรภ์ได้ 2 เดือนแล้ว ความรู้สึกถึงครอบครัวยิ่งเหนียวแน่นขึ้น ทำให้รักและผูกพันกันมากขึ้น ทั้งสองเตรียมขยับขยาย เตรียมอนาคตใช้ชีวิตร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อ แม่ ลูก
 
          "เล็ก" คิดว่าจะคลอดลูกที่เมืองไทย เพราะอบอุ่น รายล้อมไปด้วยญาติพี่น้อง ส่วนในอนาคตถ้าเป็นไปได้อยากเดินทางไปมาระหว่างอเมริกาและเมืองไทย เพราะโทชิเองต้องเดินทางทำงานทั้งในยุโรป แคนาดา และอเมริกาใต้ หลังจากนั้นช่วงปลายปีมาอยู่ด้วยกัน เพราะต่อไปต้องให้เวลาครอบครัวเป็นหลัก ส่วนร้านเล็ก-เล็ก ก็อาจจะมีคนมาทำต่อ
 
          "ไม่ทิ้งแน่นอน เพราะที่นี่เป็นมากกว่าร้านกาแฟ แต่เป็นร้านในความทรงจำของเรา" ทั้งสองคนกล่าว