"ครู"ผู้มุ่งมั่นทำงานเพื่อภาษาไทยอย่างแท้จริง | คมชัดลึก

          อันดวงจิตของครูผู้สอนสั่ง                ย่อมมุ่งหวังให้ศิษย์สัมฤทธิ์ผล
  ขจัดมืดโมหะในกมล               เพื่อได้ยลแสงสว่างเห็นทางไกล
มีเมตตากรุณาอุตสาหะ               ไม่เลยละชี้แจงแถลงไข
เห็นศิษย์เขลาเศร้าทรวงด้วยห่วงใย  เห็นศิษย์ไววิทยาปรีดาเอย

           หลายท่านอาจเคยฟังเพลงไทยทำนองกล่อมนารี ที่มีเนื้อร้องดังบทกลอนข้างต้นนี้ และมองเห็นภาพของครูผู้มีจิตวิญญาณของความเป็นครูอยู่เต็มเปี่ยม  เช่นเดียวกับลูกศิษย์น้อยใหญ่ของ "รศ.สมถวิล วิเศษสมบัติ"  ที่มองเห็นท่านมุ่งมั่นทำงานเพื่อสอนภาษาไทยมาตลอดเวลา ตั้งแต่ยังเรียนหนังสือ จวบจนได้รับราชการเป็นครูเต็มตัวทั้งที่วิทยาลัยครูนครปฐม  วิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์

           และได้ดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีที่วิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ด้วย วิทยาลัยครูสวนสุนันทา และวิทยาลัยครูพระนคร กระทั่งทุกวันนี้ แม้อยู่ในวัยใกล้จะ 75 ปี ควรจะได้พักผ่อนสบายๆ อยู่กับบ้าน แต่ท่านกลับมิเคยทำเช่นนั้นเลย ท่านยังคงสอนหนังสือเด็กๆ ตั้งแต่ตัวน้อยๆ ทั้งระดับประถมศึกษา วัยรุ่นที่มุ่งจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ ไปจนถึงบุคคลในหลากหลายอาชีพที่ต้องการพัฒนาการใช้ภาษาไทยของตนและองค์กรให้ดียิ่งขึ้น  
   
             ต่างก็ได้รับความเมตตาจาก ย่าหวิล...ป้าหวิล...หรือ อาจารย์สมถวิล ตลอดเวลา นอกจากนั้นก็ยังช่วยไปเป็นวิทยากรให้แก่หน่วยงานต่างๆ ทั่วประเทศอีกด้วย "ดร.อภิรักษ์  อนะมาน" ลูกศิษย์คนหนึ่งของ รศ.สมถวิล วิเศษสมบัติ เล่าให้ฟังถึง “แม่หวิล” ของลูกๆ ชาวสวนสุนันทา (มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาในปัจจุบัน) ว่า ท่านเป็นครูผู้ดูแลการสอนภาษาไทย ดูแลศิลปะ วัฒนธรรม ท่านสอนวรรณคดีได้เก่งมาก จนเรียกกันว่าท่านสอนจนทะลุวรรณกรรมได้ทุกเรื่อง  สอนแล้วก็ต้องให้แสดงออกทางวรรณคดีได้เพื่อจะได้ซึมซับรับอรรถรส ท่องบท ตีบทได้ ไม่ใช่อ่านอย่างเดียว  ต้องจดจำ กำหนดให้เป็นกิจกรรมการแสดงได้ทั้งในและนอกหลักสูตร ท่านเป็นผู้มีจิตวิญญาณของความเป็นครูสูงมาก

         "แม่หวิลของลูกๆ ชาวสวนสุนันทา เป็นทั้งครูตัวหนังสือและครูต้นแบบ  ลูกศิษย์ชื่นชอบ รัก ศรัทธามากจนกล่าวได้ว่าท่านเป็นตัวเร้าให้เกิดการเรียนรู้ที่ดีมาก และท่านได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์วัฒนธรรมของสวนสุนันทาซึ่งเป็นงานสำคัญที่ท่านรัก และทุ่มเททั้งกายใจ ความรู้ ความสามารถทั้งปวงเพื่องานนี้อย่างเต็มที่จนเป็นที่ชื่นชมของทุกฝ่าย"

           ด้วยใจที่ "รักความเป็นครู รักภาษาไทย"  เป็น "ผู้ให้" โดยไม่เคยหวังสิ่งตอบแทน จึงเป็นปัจจัยสำคัญส่วนหนึ่งที่ทำให้มีการก่อตั้ง มูลนิธิเพชรภาษาขึ้น โดยคุณพัชร พุ่มพวง เป็นผู้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ.2536 มี "รศ.สมถวิล วิเศษสมบัติ " ทำหน้าที่เป็น ประธานมูลนิธิเพชรภาษา ทำงานด้วยความทุ่มเทกำลังกายและใจ ในการรวบรวมผู้ที่รักภาษาไทย ทั้งครู และบุคคลในวงการต่างๆ มาร่วมกันจัดกิจกรรมที่หลากหลายทางด้านภาษาไทย เช่น การจัดอบรมและสาธิตการสอนภาษาไทยตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงอุดมศึกษา การถวายความรู้แด่พระสงฆ์เพื่อไปสอนภาษาไทยที่วัดไทยในต่างประเทศทั่วโลก การจัด

          เพชรภาษาสัญจรเพื่อให้ความรู้เรื่องภาษาไทยและสื่อการสอนให้แก่ครูและนักเรียนทั่วประเทศตามคำร้องขอและควบคู่ไปกับการจัดกิจกรรมส่งเสริมการใช้ภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย เช่น การจัดประกวดเรียงความ การอบรมเรื่องการใช้ราชาศัพท์ การจัดอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่องการสมานฉันท์จะเกิดได้ด้วยการใช้วาจาสุภาษิต การจัดลิเกเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเมื่อพระชนมพรรษา 80 พรรษา

        การจัดพิมพ์หนังสือ จารึกแผ่นดินนวมิน-ทราชา เพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หนังสือเพชรภาษาพัสตราภรณ์ เพื่อเผยแพร่กิจกรรมของมูลนิธิเพชรภาษา การจัดงานภาษาไทยกับเพลงโดยการนำเพลงสากลที่นำคำร้องมาจากวรรณคดีไทย ซึ่งล้วนแต่เป็นการแสดงผลงานการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องและเป็นการส่งเสริมวัฒนธรรมไทยโดยแท้

           สำหรับความรู้สึกของผู้ที่ได้รับการคัดกรองเป็น ประกายเพชร ของมูลนิธิเพชรภาษา มีทั้งครู สื่อมวลชน ศิลปิน เมื่อได้เข้ามาร่วมงานสืบทอดเจตนารมณ์ของท่านผู้ก่อตั้ง และได้รับโอกาสทำงานกับ "รศ.สมถวิล วิเศษสมบัติ" แล้ว ทุกคนจะเกิดความศรัทธา ชื่นชม และมีพลังในการร่วมสืบสานคุณค่าภาษาไทยอย่างเต็มกำลังของทุกคน เพราะท่านสอนเก่งจริง ตั้งใจทำงานอย่างเสียสละจริงๆ เป็นแก่นของวิชาชีพครูจริงๆ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ   
  
           กระทั่งวันนี้ แม้ "รศ.สมถวิล วิเศษสมบัติ" ยังไม่เคยได้รับรางวัลใดๆ จากองค์กรใดเลย...แต่ท่านยังอุทิศกำลังกาย กำลังสติปัญญา ทำหน้าที่ "ครู" ถ่ายทอดวิชาความรู้ "วิชาภาษาไทย" ให้ลูกศิษย์ เป็นตัวอย่างในการทำงานที่ดีเยี่ยม แม้สูงวัย สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง แต่ท่านก็ยังทำงานทุกวัน เพื่อเตรียมการจัดกิจกรรมคัดกรองประกายเพชรประจำปี 2554 ซึ่งจะจัดเป็นพิเศษเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเจริญพระชนมพรรษา 84 พรรษา 

           ในโอกาสวันที่ 29 กรกฎาคม ของทุกปีเป็น "วันภาษาไทยแห่งชาติ" ผู้เขียนขอน้อมรำลึกถึงพระคุณของคุณครู "รศ.สมถวิล วิเศษสมบัติ" ประธานมูลนิธิเพชรภาษา ในฐานะ "ครู" ผู้มุ่งมั่นทำงานเพื่อการอนุรักษ์ สืบสานภาษาไทยอย่างแท้จริง