คนรักหมา - ของฝากจากสนามรบ | คมชัดลึก

          ช่วงที่เรามีโอกาสได้ต้อนรับสมาชิกสี่ขาหน้าใหม่ทั้งสองคือ แพนด้า-สาวบ้านสวน กับ มิดไนท์-หมาทหาร นั้น ผมติดยศพันเอกแล้ว หลวงท่านจึงจัดบ้านเดี่ยว พร้อมสนามหญ้าพื้นที่ประมาณ 200 ตารางวาให้สมกับฐานะ จะได้ไม่อายชาวบ้านเขา แต่สิ่งที่คนรักหมาอย่างผม ภรรยา และลูกสาวทั้งสองคิดตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายก็คือ คราวนี้จะได้เลี้ยงหมาให้สมอยากเสียที เพราะที่ผ่านมาอยู่แฟลตบ้าง ห้องแถวบ้าง ไม่สะดวกเลยสำหรับการเลี้ยงหมา

           ด้วยเหตุนี้เราจึงลงทุนล้อมรั้วรอบให้แก่พื้นที่ 200 ตารางวานี้ แล้วหมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องหาหมามาเพิ่มนอกเหนือไปจากสองสาวแพนด้ากับมิดไนท์

           หมาตัวที่สามคราวนี้จะมาจากยะลาครับ เป็น “สาวยะลา”

           เมื่อปี 2526 ที่ผมได้ลูกหมาตัวที่ 3 เข้าบ้านนี้ ปักษ์ใต้โดยเฉพาะปลายด้ามขวานยังคงรบกันหนัก ผมร่วมขบวนกับท่านแม่ทัพหาญ-พลโทหาญ ลีนานนท์ ไปเปิดยุทธการใต้ร่วมเย็นหมายเลข 11 ที่ อ.เบตง จ.ยะลา

           คุณอาจเคยได้ยินตำนานประเภทหนึ่งของทหารไทยเจ้าเสน่ห์ที่ไปรบที่ไหนไม่ว่าจะเป็นเกาหลีหรือเวียดนามเป็นต้องไปพบรักที่นั่น แถมบางทีก็เที่ยวไปไข่ทิ้งเรี่ยราดจนเดือดร้อนไทยรัฐต้องช่วยให้พ่อลูกพบกันในอีก 20-30 ปีต่อมา

           แต่เรื่องของผมกลับแปลกไป เพราะจะได้ลูกหมากลับมาฝากคนที่บ้าน

           ไปรบที่เบตงครั้งนั้น ผมได้รับมอบหมายให้นำกำลังส่วนบัญชาการของกองทัพภาคที่ 4 ส่วนหน้าไปเข้าที่หมาย ณ กองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนอำเภอเบตง โดยแบ่งการเคลื่อนย้ายเป็น 2 ขั้นตอน เนื่องจากเบตงอยู่ไกลและถนนหนทางไม่สะดวกนัก ขั้นแรกเคลื่อนที่จากนครศรีธรรมราชอันเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการใหญ่กองทัพภาคที่ 4 มาพักกลางทางที่ค่ายสิรินธรใกล้อำเภอเมืองยะลา แล้วพอวันรุ่งขึ้นจึงสมทบกับกำลังส่วนอื่นๆ เคลื่อนที่ต่อไปยังอำเภอเบตง...

           ผมนำกำลังในส่วนรับผิดชอบเข้าที่พักแรมค่ายสิรินธรเสร็จตั้งแต่ก่อนเที่ยง หลังจากดูแลความเรียบร้อยของลูกน้องที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันเสร็จแล้วก็บอกให้พวกเขาพักผ่อนกันตามสบาย ใครจะไปไหนก็เชิญ ใครจะเข้าเมืองก็ตามสบายแต่ให้กลับเข้าที่พักก่อน 6 โมงเย็น เพราะพรุ่งนี้จะต้องออกเดินทางร่วมกับกำลังส่วนใหญ่ตั้งแต่เช้ามืด

           โดยเฉพาะพลขับรถต้องพักผ่อนให้มากเป็นพิเศษ เพราะเส้นทางจากยะลาสู่เบตงนั้นไดชื่อว่ามหาโหด ผมได้ยินมาว่ารถที่จะมาทำแท็กซี่ประจำเส้นทางนี้ต้องเบนซ์อย่างเดียวเท่านั้น และดูเหมือนจะเป็นแท็กซี่สายเดียวในโลกที่มีการแจกถุงรองรับอาเจียนของผู้โดยสารด้วย

           พอปล่อยลูกน้องไปเที่ยวเสร็จ ผมจึงชวนพลขับรถประจำตัวว่า ไปเที่ยวในเมืองกันบ้างดีกว่า