ลูกคุยโทรศัพท์นาน | คมชัดลึก

 กินเสร็จก็รีบขึ้นห้องไปคุยต่อ เรื่องที่คุยกันส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงเรียนบ้าง เรื่องเพื่อนๆ บ้าง ไม่เห็นคุยเรื่องเรียนเลย
 ฟังแล้วก็ไม่มีพิษภัยน่าเป็นห่วง แต่เห็นว่าไม่เป็นประโยชน์ พ่อเตือนเพราะเห็นว่าพูดนานมาก และเตือนหลายครั้ง ลูกก็อ้างว่า โปรโมชั่นโทรฟรี แต่แม่เห็นว่าเป็นเรื่องเสียเวลา อยากคุยกับลูกบ้าง อยากให้ลูกช่วยงานบ้านบ้าง ลูกก็ว่าง ไม่มีเวลาว่างที่จะคุยกับพ่อหรือแม่เลย จึงอยากทราบว่า กรณีนี้ควรจะทำอย่างไรดี
 วิมล
 ตอบ
 ดร.ขัตติยา รัตนดิลก นักจิตวิทยาคลินิกชำนาญการ หัวหน้าส่วนงานวิจัยและพัฒนา กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน แนะนำในเรื่องนี้ว่า การพูดคุยโทรศัพท์สำหรับเด็กวัยรุ่นนั้น เป็นเรื่องคู่กัน และเป็นเหมือนกันทั่วโลก ในยุคปัจจุบันนี้ เพราะวัยรุ่นเป็นวัยที่กำลังเรียนรู้ รวมถึงการปรับตัวเข้ากับสังคมสิ่งแวดล้อมและเตรียมจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ การพูดคุยโทรศัพท์เสมือนเป็นการปรึกษาหารือกับกลุ่มคนที่เขาไว้วางใจในเรื่องปัญหาต่างๆ ที่พวกเขาประสบพบเจอในแต่ละวัน เป็นการระบายความเครียดที่คนอื่น (พ่อแม่) (ไม่มีทาง) เข้าใจ และอาจมองเป็นเรื่องไร้สาระ
 อยากให้คุณพ่อ หรือแม่ ได้มองว่า ผู้ใหญ่เองก็มีลักษณะการคุยแบบนี้เช่นกัน เพียงแต่ไม่มากเท่ากับวัยรุ่น และผู้ใหญ่ก็อยู่ในขั้นพัฒนาการที่มีเป้าหมายในการพูดคุย คุยกันเสร็จแล้วก็จบ ไม่เยิ่นเย้อ มีหัวข้อที่จะคุย เมื่อคุยเสร็จก็จบกัน และส่วนใหญ่ผู้ใหญ่จะคุยกันในเรื่องงาน เรื่องความสำเร็จในชีวิต การมีครอบครัว
 ขณะที่วัยรุ่นจะคุยกันไปเรื่อย โดยใจความแล้ว น่าจะเป็นการพยายามอัพเดทข้อมูลข่าวสารระหว่างเพื่อน ซึ่งถือเป็นการเรียนรู้และเข้าใจชีวิตว่า ควรจะทำตัวอย่างไร และอยู่อย่างไรในสังคม เป็นวัยที่ตามเพื่อน ติดเพื่อน ในวัยนี้คนที่มีอิทธิพลสำคัญต่อเขาก็คือเพื่อน
 ส่วนกรณีที่ลูกสาวมัวแต่คุยโทรศัพท์จนไม่มีเวลาทำการบ้าน ไม่ช่วยงานบ้าน ไม่คุยกับพ่อแม่เลยนั้น ก็นับว่าเป็นปัญหาที่จะต้องได้รับการแก้ไข โดยพ่อแม่อาจจะต้องอธิบายให้ลูกเข้าใจถึงบทบาทหน้าที่ของตัวเองด้วย ไม่ใช่ห่วงแต่คุยโทรศัพท์เพียงอย่างเดียว
 ลุงแจ่ม