คนรักหมา - แพนด้าหมาอิสระ
แพนด้าอยู่กับเราอย่างมีความสุข แต่พอเธอโตขึ้น เราก็จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงวิธีการเลี้ยงดูในบางประการ...
อย่างที่เล่าให้ฟังแต่ต้นแล้วว่า พื้นฐานของแพนด้านั้นเป็นหมาจากบ้านสวนซึ่งย่อมมีอิสรเสรีแทบไร้ขีดจำกัดในการใช้ชีวิต ก่อนที่เธอจะแยกจากแม่และพี่น้องมาอยู่กับเรานั้น เธอก็ได้มีโอกาสใช้ชีวิต
อิสระแบบนั้นมาแล้ว วิ่งเล่นคลุกฝุ่นอยู่ใต้ถุนบ้านสวน...ร้อนขึ้นมาก็พากันไปโดดน้ำเล่นในท้องร่อง หรือนึกสนุกขึ้นมากกว่านั้นก็วิ่งไล่เป็ดไล่ไก่รวมทั้งสัตว์หน้าตาประหลาดๆ ในท้องทุ่งและดงไผ่
ประสบการณ์แรกในวัยเยาว์เช่นนี้คงซึมซับอยู่ในจิตสำนึกของเธอไม่น้อยทีเดียว
ดังนั้น แม้จะมีชีวิตสะดวกสบายอยู่ในห้องหับสะอาดสะอ้านเป็นสัดเป็นส่วน มีแม่และพี่ๆ คอยประคบประหงม แต่บางครั้งยามหลับใหล แพนด้าคงฝันเห็นบ้านสวนและชีวิตเสรีครั้งก่อนหน้านี้และถวิลหาประสบการณ์ในอดีตเช่นนั้น...
พอโตขึ้นแพนด้าก็เริ่มส่งสัญญาณความต้องการนี้ให้เราได้รับรู้
แพนด้าเริ่มร้องขอให้เราเปิดประตูบ้านบ่อยครั้งขึ้น ที่ที่ไม่ได้มีความต้องการไปปลดทุกข์เหมือนที่ได้รับการอบรมสั่งสอน และครั้นเมื่อออกไปแล้วก็แสดงอาการลิงโลดวิ่งจี๋เหมือนกระต่ายขาวกลางท้องทุ่งไปมาอยู่รอบๆ บ้าน และแสดงท่าทางอิดออดไม่เต็มใจทุกครั้งที่ถูกเรียกให้เข้าบ้าน
แรกๆ ก็เฉพาะกลางวัน แต่มาระยะหลังๆ ค่ำคืนดึกดื่นเธอก็ร้องขอออกนอกบ้านบ่อยครั้งขึ้น ภรรยานำเรื้องนี้มาปรึกษาผมและได้บทสรุปข้อสันนิษฐานด้วยความเชื่อว่า นี่คือสัญชาตญาณของหมาอิสระในบ้านสวนที่ไม่มีความสุขในพื้นที่แคบๆ ใต้ชายคาบ้าน
จนในที่สุด เราก็เห็นตรงกันว่า...จะยอมให้แพนด้าไปนอนนอกบ้านท่ามกลางเสียงคัดค้านอย่างแข็งขันของลูกสาวทั้งสอง แต่เมื่อแม่เล่าทบทวนเรื่องราวต่างๆ โดยละเอียดของธรรมชาติหมาอิสระอย่างแพนด้า พี่สาวทั้งสองของเธอจึงยินยอม
จากนั้นแพนด้าจึงกลับมาสดชื่นมีชีวิตชีวาขึ้นอีกอย่างเห็นได้ชัด แม้เราจะเป็นห่วงเรื่องถูกยุงกัดจนกระทั่งยอมลุงทุนซื้อกรงแข็งแรงที่มีมุ้งลวดล้อมรอบกันยุงมาวางไว้ที่มุมหนึ่งใต้ชายคานอกบ้าน แต่ก็ได้รับการปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงจากหมาที่ไม่ยอมถูกกังขังเช่นแพนด้า
เราจึงต้องทำใจในเมื่อเป็นความสุขของเธอเช่นนั้น
แพนด้าอายุได้เกือบขวบแล้ว ตอนที่ได้พบกับน้องสาวตัวแรกของเธอที่เป็นลูกหลานหมาทหารสายเลือดเข้มข้น
ชื่อของเธอคือ มิดไนท์ ครับ
บัญชร ชวาลศิลป์