คันฉ่องและโคมฉายธรรมะสำหรับนักบริหาร (11)-ความสำเร็จที่แท้จริง | คมชัดลึก

ประหลาดๆ ทรงเจ้าเข้าผี เปลี่ยนชื่อ ไปหาสิงโตมาตั้งหน้าบริษัท บอกว่าย้ายฮวงจุ้ยบ้างอะไรบ้าง หาปี่เซียะมาบูชาแล้วก็เริ่มทำตัวประหลาดๆ
ในขณะที่ผู้บริหารไม่เป็นตัวของตัวเองเพราะขาดความมั่นอกมั่นใจในธุรกิจ รู้ไหมถ้าลูกน้องสังเกตเห็นเข้าเสียขวัญไหม ขวัญไม่เหลือแล้ว นี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่าวุฒิภาวะ จะได้สิ่งนี้มาไม่ใช่จากการจัดสรร แต่มาจากความจัดเจนในการใช้ชีวิต
ดังนั้นผู้บริหารอย่ามัวแต่บริหารอย่างเดียว ต้องทำความเข้าใจโลกเข้าใจชีวิต เพื่อแสวงหาความจัดเจนด้วย บางคนบริหารงานอย่างเดียวแต่ไม่ได้บริหารชีวิตนั่นก็เป็นเหตุให้เก่งมากในเรื่องบริหารงานแต่พอมาถึงชีวิต ทำอะไรไม่เป็น
ตัวอย่างที่เห็ะนชัดมากก็คือ ไมเคิล แจ็กสัน ในด้านของการทำงานนั้นเขาได้ปริญญาเอก แต่เรื่องปริญญาชีวิตนั้นเขาได้ปริญญาตรี อาตมาสรุปว่า ไมเคิล แจ็กสัน นั้นปริญญาเอกทางดนตรี แต่ปริญญาตรีทางวิชาชีวิต เพราะว่าเขาขาดทักษะการบริหารจัดการชีวิต
เขาเก่งมากในเรื่องของดนตรี เวลาที่เขาอยู่บนเวที ทุกคนจะรู้สึกเลยว่าคนนี้เป็นเทพ แจ็กสันเคยพูดเอาไว้ว่า เมื่อแสดงคอนเสิร์ตแต่ละครั้งเขาจะไปนอนบนเวที เพราะเขารู้สึกว่าเขา top form ที่สุดตอนอยู่บนเวที แต่พอเขาลงมาแล้ว เขาไม่รู้ว่าการ์ดคนไหน พี่เลี้ยงของลูกคนไหนจะเอาความลับเขาไปขาย เขาบริหารจัดการอะไรไม่ได้ แล้ววันหนึ่งเมื่อเขาค้นพบว่าเขาถูกเอาเปรียบสุดๆ จากพวกนักธุรกิจ เขาลงทุนทำห้องอัดเสียงเอง แต่เขาไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ทำทุกเรื่อง ก็ขาดทุนไปพันกว่าล้าน นั่นก็เป็นที่มาของหนี้และก็ปัญหาทับถมมากมายนับไม่ถ้วน สุดท้ายก็ต้องพึ่งยานอนหลับกันเป็นกำๆ
ฉะนั้นผู้บริหารนั้นต้องไม่ลืมนะว่า เก่งในเรื่องการบริหารงานสุดท้ายก็ต้องไม่ลืมการบริหารชีวิตด้วย ทำอย่างไรงานกับชีวิตจะต้องไปด้วยกัน
อาตมาขอให้หลักง่ายๆ ว่า จุดที่งานประสานกับคุณภาพของชีวิต นั่นคือผลสัมฤทธิ์ของการเป็นนักบริหาร เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณประสบความสำเร็จในงานนักบริหารแต่ชีวิตของคุณนั้นเต็มไปด้วยปัญหา ก็ถือว่าคุณประสบความสำเร็จเพียงด้านเดียว ผู้บริหารที่ดีนั้นนอกจากบริหารงานแล้วจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องบริหารชีวิตด้วย มิเช่นนั้นแล้วก็จะกลายเป็นนักบริหารที่ประสบความสำเร็จในด้านบริหารแต่กลับล้มเหลวในฐานะมนุษย์ นอกจากเป็นนักบริหารแล้วควรเป็นมนุษย์ด้วย

ว.วชิรเมธี