จุดโฟกัส-ขาตั้งกล้องยามยาก
เมื่อตัดสินใจเดินทางด้วยกำปั่นเหาะต้นทุนต่ำให้สาสมกับทุนทรัพย์ที่เลือกมากไม่ได้ ต้องรอฟังรายการส่งเสริมการขายของผู้ให้บริการรายต่างๆ ลดทอนความสะดวกสบายต่างๆ ลงไป แถมยังต้องเลือกให้ไว ล่วงหน้านานข้ามหลายไตรมาสกันเลยเชียว เพราะยิ่งจูงใจจนมีคนร่วมเดินทางมาก
จุดประสงค์ของการเดินทางไปท่องเที่ยวต่างพื้นที่แน่นอนต้องมีสัมภาระติดตัวไปด้วย ไหนจะเสื้อผ้าชุดเก่งสำหรับลุยไปทุกที่ ถ้าเดินทางในช่วงฤดูแห้งๆ ก็คงไม่ต้องกันเปียกกันมากนัก แต่ถ้าไปที่หนาวเกินไปชุดหนาๆ น้ำหนักก็เพิ่มมากขึ้นอีก ยิ่งถ้านิยมกิจกรรมดำน้ำลึกด้วยแล้วนั้น น้ำหนักที่มาตรฐานที่ 15 กิโลกรัมนั้น เกินแน่นอน สำหรับคนชอบถ่ายรูป สิ่งที่ต้องถูกตัดออกไปแน่คงไม่พ้นขาตั้งกล้อง แล้วภาพที่สมบูรณ์บางส่วนจึงขาดหายไปบ้าง
แสงสวยๆ หลังพระอาทิย์ตกดินไปแล้ว ท้องฟ้ามีสัสันที่จะบันทึกภาพเก็บเอาไว้เป็นที่ระลึกทำให้นึกถึงขาตั้งกล้องขึ้นมาจนได้ จะเพิ่มความไวฟิล์มขึ้นไปสูงๆ เพื่อจะได้สปีดชัตเตอร์สูงๆ ภาพจะได้ไม่สั่นไหว ก็เกรงว่าจะได้คุณภาพของงามไม่เต็มความสมารถของกล้องเสียอีก การบันทึกภาพด้วยเวลานานกว่า 1 วินาทีจึงต้องหาตัวช่วย
วันนี้ขอเสนอหนทางในการแก้ไขเมื่อไม่มีขาตั้งกล้อง ลองมองหาจุดวางกล้องที่สามารถบันทึกจุดที่เราต้องการได้ อย่างเช่นเก้าอี้นั่งก้อนหินที่มั่นคงพอจะรับน้ำหนักเจ้ากล้องสุดรัดสุดหวงได้ แต่ถ้าไม่ได้ระดับที่ต้องการ ก็ทำการปรับมุมกล้องด้วยการนำผ้านิ่มๆ หรือถ้าหาไม่ได้ก็เสื้อนี่ล่ะ พับไปมารองหนุนกล้องจนได้ระดับก้มเงยที่ใกล้เคียงที่สุดอาจจะเอียงไปบ้างเล็กน้อยก็ยังแก้ไขในขั้นต่อไปด้วยการ ถ่ายภาพให้หลวมๆ ไว้บ้าง เพื่อที่จะได้นำมาตัดบางส่วนทิ้งไป ใช้ระบบหน่วงเวลาถ่ายภาพตัวเองร่วมด้วยช่วยกัน จะได้ภาพที่มีการสั่นไหวน้อยลงด้วย เพียงเท่านี้จินตนาการก็สร้างสรรค์ต่อไปได้แล้ว