ไลฟ์สไตล์

"วานิลลา"กล้วยไม้ที่อาภัพ (16)

"วานิลลา"กล้วยไม้ที่อาภัพ (16)

16 มิ.ย. 2554

ทั้งนี้เนื่องจากวงศ์ไพบูลย์มีจำนวนมากมายอีกทั้งยังไม่มีใครที่จะสังเกตถึงความแปลกปลอม ฉันจึงเดินหลบถอยออกมา จากนั้นแล้วจึงมายืนอยู่ตรงหน้าประตูงานคนเดียวเพื่อรอโอกาสที่จะกลับที่พัก

 “นี่ล่ะภายในภาพรวมดังได้กล่าวมาแล้วมันคืออะไร ถ้าไม่ใช่จิตวิญญาณที่ใช้ศิลปะโดยไม่ทำให้คนอื่นบังเกิดความทุกข์ร้อนเพราะดึงเอาตัวฉันเข้าไปเกี่ยวข้องแบบหัวชนฝา”

 เพราะถัดจากนั้นมาไม่นานก็มีชายคนหนึ่งเดินออกมาจากงานแล้วมาพบเข้าเขาจึงถามว่า “ท่านพักอยู่ที่ไหน จะรอกลับที่พักใช่หรือเปล่า” ฉันรีบตอบกลับไปด้วยความดีใจ หลังจากนั้นชายผู้อารีก็ขับรถนำฉันไปส่งยังโรงแรมที่พัก

 จากประสบการณ์ชีวิตได้ทำให้ตัวฉันเองหลังจากอ่านจดหมายเชิญแล้วก็รู้ได้ว่างานพืชสวนโลกครั้งนั้นเขาได้จ้างบริษัทจากฮ่องกงมาทำ
โดยปกติฉันเป็นคนรักที่จะคบค้าสมาคมกับคนทุกกลุ่ม และมีอัธยาศัยที่มอบให้แต่ละคนร่วมด้วย นับตั้งแต่การติดต่อกันครั้งแรกฉันก็เริ่มสนใจอยากจะรู้ว่าผู้เชิญนั้นเป็นใคร มาจากไหน และมีสถานภาพเกี่ยวกับการจัดงานครั้งนี้เป็นอย่างไร นอกจากนั้นยังพร้อมที่จะมอบจิตใจให้แก่เขา

 ถัดจากนั้นมา ฉันได้ทราบชื่อเขาว่า “ลิน” ซึ่งเป็นหญิงสาวชาวฮ่องกง หลังจากนั้นมาฉันได้พยายามล้วงเข้าไปให้ถึงความจริงต่อไปอีกว่าการเชิญครั้งนั้นเขามีสถานภาพเป็นอย่างไร ในที่สุดก็พอคาดการณ์ได้ว่า ทางเจ้าภาพจัดงานได้จ้างบริษัทจากฮ่องกงมาดำเนินการเกือบทุกสิ่งทุกอย่างและ “ลิน” ก็คือหญิงสาวซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้จัดการอีกทั้งมีแม่เป็นคนจีนทำหน้าที่ให้คำปรึกษาแนะนำและเป็นหลักทางใจอยู่ในครอบครัว

 ความดีความงามภายในจิตใจที่ฉันได้นำปฏิบัติด้วยอัธยาศัยมาแต่แรก แม้จะผ่านการติดต่อโดยจดหมายมาก่อน ในที่สุดหลังจากมาถึงงานแล้ว เราก็ได้พบกัน จนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง ลิน ได้เชิญฉันไปรับประทานอาหารกลางวันที่บ้านพักและมีโอกาสรู้จักสนิทสนมกันกับแม่ของเขาด้วย แต่ครั้งนั้นทำให้ฉันรู้สึกเสียใจมาจนถึงบัดนี้ เพราะฉันควรจะสอบถามที่อยู่ของเขาเพื่อเก็บเอาไว้ติดต่อกันในอนาคต แม้ไม่มีงานที่จะต้องรับผิดชอบเช่นครั้งนั้น ซึ่งเรื่องนี้ฉันได้เคยนำไปปฏิบัติมาแล้วกับแทบทุกคนที่ผ่านมาสู่วิถีชีวิตของตัวเอง แม้ผู้ที่ได้ผ่านการอ่านบทความเรื่องนี้ หลายคนคงยืนยันได้

ศ.ระพี สาคริก