
ว่าด้วยเรื่องเกียร์ออโต้ (1)
ผมเองก็จำไม่ได้ว่าระบบขับเคลื่อนแบบเกียร์อัตโนมัติ นั้นเข้ามาในบ้านเราตั้งแต่เมื่อไร ที่จำได้ก็เมื่อรถติดมากๆ และเริ่มเป็นที่นิยมก็สักยี่สิบปีมาแล้ว ส่วนใหญ่ก็จะเริ่มที่รถหรูๆ ราคาแพงๆ มาถึงวันนี้รถกระบะ รถมอเตอร์ไซค์ก็มีใช้กันเป็นที่ถูกอกถูกใจ
ในทุกวันนี้ พูดได้ว่า หลายๆ คนที่ขับรถอยู่ นั้นขับรถเกียร์ธรรมดา(ที่ต้องใช้เท้าซ้ายด้วย)กันไม่เป็นแล้ว ตัวผมเองรู้จักคุ้นเคยกับระบบขับเคลื่อนแบบเกียร์อัตโนมัติก็โน่นต้นๆ ทศวรรษที่70 ของศตวรรษที่แล้ว แต่เป็นเกียร์ที่ใช้กับเครื่องจักรที่ใช้ในการสร้างทางประเภทรถไถดิน หรือแทรกเตอร์ตีนตะขาบ รถตักดิน และรถอื่นๆ ที่ใช้ในงานสร้างถนน
ในถนนบ้านเรายุคนั้นยังเป็นยุคของรถอเมริกัน คันหนึ่งๆ ยาวสามวากว้างแปดศอก เป็นรถเก๋งที่ใช้เกียร์อัตโนมัติที่ช่างรุ่นพี่เรียกกันว่า ฟุตไดรฟ์ ก็อดแกว่งปากถามลูกพี่ไม่ได้ว่า มีรถอะไรมั่งที่ไม่ต้องใช้เท้าช่วยขับ ช่วงนั้นยังไม่รู้เรื่องระบบการทำงานหรือได้เห็นไส้ใน รวมทั้งไม่มีใครบอกใครสอนกันบ้างว่าเกียร์ออโต้ของรถยนต์เป็นอย่างไร แต่ก็ยังอวดดีคุยกับใครๆ เขาได้ว่าคงไม่ต่างจากเกียร์รถไถดินสักเท่าไร
จนล่วงปลายยุค 70 มีโอกาสได้ไปเป็นลูกจ้างเมืองแขกตะวันออกกลางที่นายจ้างเป็นฝรั่ง หัวหน้างานเป็นแขกอินเดีย เพื่อนร่วมงานเป็นชาวปาเลสไตน์มั่ง ซูดานมั่ง ศรีลังกามั่ง จึงได้มีโอกาสจับรื้อจับผ่าเกียร์ออโต้ของรถเก๋งสามวาแปดศอกของอเมริกัน ก็ไม่มีใครบอกใครสอนอีกนั่นแหละ เอาเกียร์เป็นครูโดยอาศัยพื้นฐานจากที่เคยผ่าเกียร์ออโต้ของรถไถดินมาบ้าง ก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไร(เบากว่าเกียร์แทรกเตอร์เยอะเลยจะบอกให้)
เกียร์ออโต้ของรถอเมริกันในยุคนั้นเป็นเกียร์มือ หรือ เกียร์คอ คันเกียร์จะอยู่ที่คอพวงมาลัย ตำแหน่งของเกียร์ก็จะอยู่บนแผงหน้าปัด การซ่อมทำได้ง่ายมากเพราะการสั่งอะไหล่ซ่อมเกียร์(ที่เสียตามปกติ)ทุกชิ้นจะมาเป็นเซตใส่กล่องมาเป็นชุดเหมือนกล่องพิซซา สั่งตรงรุ่นรับรองถ้ารื้อเองประกอบได้ไม่ผิด โดยเฉพาะรถอเมริกันเมื่อซื้อรถมาคันหนึ่ง จะมีหนังสือคู่มือแถมมาหนึ่งเล่ม เป็นคู่มือที่ใช้ซ่อมรถได้ทั้งคัน ขอเพียงมีใจเป็นช่างและเปิดดิกชันนารีเป็นก็ซ่อมให้รถวิ่งได้แล้ว
ร้างราจากรถอเมริกันโดดไปเต็มตัวกับรถญี่ปุ่นยี่ห้อหนึ่งเจอกับเกียร์ออโต้บ้างประปราย แต่ขอบอกว่าเกียร์ออโต้ของรถญี่ปุ่นเป็นเกียร์ที่ซ่อมยากที่สุดในโลก(ในสายตาของผม) และในช่วงเวลานั้นในบ้านเรายังไม่ค่อยมีใช้กันแม้รถญี่ปุ่นจะครองตลาดอย่างเบ็ดเสร็จไปแล้ว ที่โน่น(ในตะวันออกกลาง)เกียร์ออโต้มีใช้กันแพร่หลายทั้งสามเกียร์(รถเล็กซีซีน้อย)และสี่เกียร์เดินหน้า ขนาดกลางหรือหรูหราอย่าง โตโยต้าคราวน์ ต้องยอมรับว่า(ในสายตาของช่าง)เกียร์ออโต้ของรถพวกนี้กินยาก ซ่อมยาก วินิจฉัยยากและสั่งอะไหล่ยากเพราะต้องสั่งทีละชิ้น
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ใช้รถแล้วไม่ว่าจะเป็นฝรั่งมังค่าแขกคลุมผ้าหรือว่าคนไทยด้วยกันเองเมื่อมีโอกาสได้ใช้แล้วจะติดใจ ไม่ไปใช้รถเกียร์ธรรมดากันอีกต่อไป เกียร์ออโต้สิ่งที่ได้มาคือความสะดวกสบายในการขับ ขาข้างซ้ายได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ไม่ว่ารถจะติดหนักสักแค่ไหน แต่เมื่อเริ่มใช้กันใหม่ๆ ก็มักจะได้รับการค่อนขอดว่าเกียร์ออโต้อืด จุกจิก ดูแลบำรุงรักษายาก ซ่อมแพง ใช้ไม่ทน ขับไม่สนุก กินน้ำมัน แต่ในความเป็นจริงแล้วคำค่อนขอดนั้นมีส่วนจริงอยู่บ้าง เช่น อืด กินน้ำมัน แต่นั่นก็เป็นการวัดจากคนที่เคยขับแต่เกียร์ธรรมดามาตลอด มีเพียงโอกาสได้ขับเกียร์ออโต้เพียงน้อยนิด พูดง่ายๆ ว่ายังไม่รู้จักเกียร์ออโต้ดีพอ เพราะจริงๆ แล้วถ้ารู้จักกับเกียร์ออโต้ คุ้นเคยกับมันสักระยะหนึ่ง และรู้จักเล่นกับเท้าขวาบนแป้นคันเร่ง เกียร์ออโต้ขับได้สนุกไม่แพ้เกียร์ธรรมดา
มาจนถึงวันนี้ ไม่มีใครพูดแล้วว่าเกียร์ออโต้อืด ขับไม่สนุก ไม่ทน เพราะเกียร์ออโต้ทุกวันนี้ถูกพัฒนาตามเทคโนโลยีของเครื่องยนต์ และเมื่อพูดถึงเกียร์ออโต้ในวันนี้ก็ต้องทำความเข้าใจว่าแม้จะเรียกว่าเกียร์ออโต้แต่ก็แตกลูกแตกหลานออกเป็นสามสี่แบบ สัปดาห์ต่อๆ ไปผมจะพาท่านไปรู้จักกับเกียร์ออโต้ในแต่ละแบบที่มีใช้กับรถที่วิ่งอยู่บนถนนในบ้านเรา ครับ รู้จักเอาไว้เพราะเราต้องใช้มันเราจ่ายเงินเพื่อได้มันมาและยังต้องจ่ายเพื่อที่จะต้องเลี้ยงดูให้มันรับใช้เราไปอีกนาน



