"ความเก่า"เล่าเรื่อง“หมอแอ้”สุนิดา | คมชัดลึก

"หมอแอ้" ดร.สุนิดา ยุทธโยธิน ผู้อำนวยการสถาบัน นิดา คลีนิกซ์ แอนด์ เลเซอร์ อินสติติวท์ ที่ยินดีมาเปิดกรุของรักของหวงและถ่ายทอดความเป็นมาให้เราอย่างละเอียดยิบ โดยถึงแม้จะคร่ำหวอดอยู่ในวงการเทคโนโลยีด้านผิวหนังมามากกว่า 10 ปี แต่ในอีกด้านหนึ่งเมื่อกลับมาถึงบ้าน หมอสาวคนนี้ขอนั่งชื่นชมภาพวาดโฆษณาน้ำหอมเก่าและขอแง้มดูเครื่องทองโบราณสมบัติล้ำค่าที่ได้มาในวันแต่งงานสักนิดหน่อยเพียงเท่านี้ก็ทำให้มีความสุขไปได้ทั้งวันแล้ว

 เมื่อเดินทางมาถึงบ้านอันแสนอบอุ่นของในคอนโดสุดหรูย่านสุขุมวิท หมอแอ้ก็พาเรามาพูดคุยกันที่บริเวณสระว่ายน้ำโดยมี "หมอเอ็ม" พ.ต.ท.นพ. ปิยะ และ "น้องปริญญ์" ธรรศ รังรักษ์ศิริวร สามีและลูกชายคนเล็กวัย 8 เดือนแวะลงมาทักทาย  ส่วน "น้องปัญญ์" วรฐ รังรักษ์ศิริวร ลูกชายคนโตในวัย 4 ขวบนั้นถูกส่งไปเรียนตั้งแต่เช้ากะให้โตขึ้นจะได้ได้เฉลียวฉลาดเหมือนพ่อแม่เลยทีเดียว พอจัดวางภาพวาดเรียบร้อยเจ้าตัวก็ขอเปิดให้ดูเครื่องทองโบราณนับร้อยปีให้ดูก่อนเป็นอันดับแรกพร้อมอธิบายที่มาให้ฟังว่า เป็นสมบัติที่สืบทอดกันมาตั้งแต่ปลายสมัยรัชกาลที่ 5 ที่ได้มาในวันสำคัญของชีวิต

 “จริงๆ แล้วได้ของชิ้นนี้มาครอบครองเป็นเวลา 12 ปี เป็นมรดกที่ตกทอดมาจากคุณทวดหมอ ได้ใส่ในวันที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ พระราชทานน้ำสังข์ให้ในวันแต่งงานในปี พ.ศ.2542 ตอนนั้นคุณยายเป็นคนมอบให้หลังจากนั้นก็ไม่ได้ใส่อีกเลย แต่ก็มีคนสนิทมาขอยืมใส่ในวันพระราชพิธีบ้าง และก็เคยมีหน่วยงานมายืมไปออกโรดโชว์จิวเวลรี่ไทยที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 2 เดือนด้วย ถ้าเป็นของโบราณจริงข้างหลังงานจะเป็นชั้นๆ เหมือนใช้มือประกอบมาทั้งหมด ไม่ได้พิมพ์มาเป็นอันเดียวเหมือนของปัจจุบัน เข็มกลัดเครื่องทองเก่าจะไม่แหลมมากสามารถเปลี่ยนใช้เป็นอุบะแทนได้ หรือใช้เป็นหัวเข็มขัดก็ได้ ส่วนสายเข็มขัดทองจะถูกถักด้วยมืออย่างละเอียด และด้วยความที่ถูกประกอบมาชิ้นต่อชิ้น ทำให้ตอนนี้ส่วนประกอบและเพชรบางส่วนมันก็เหมือนใกล้จะหลุดออกมา ถ้าพังตอนนี้ก็คงหาช่างซ่อมไม่ได้แล้ว

“ เมื่อเข้าสู่รัชกาลที่ 6 สังคมมีการเปลี่ยนแปลงเยอะมาก ผู้คนเลิกใส่เครื่องทอง เลิกใส่ชุดไทย มานิยมใส่เพชรแทน บางบ้านก็เก็บเครื่องทองไว้ บางที่ก็เอาไปขายจากนั้นก็คงถูกนำไปหลอมใหม่ให้มีรูปแบบเข้ากับแต่ละสมัยจน ตอนนี้มีของดั่งเดิมเหลือนน้อยมาก ส่วนที่เห็นกันวันนี้จะอยู่ในช่วงระหว่างปลายสมัย ร.5 -ร.6 สังเกตุได้ว่าเขาจะไม่ใช้ทองล้วนๆ เริ่มมีเพชรเข้ามาประดับบ้าง เมื่อก่อนเครื่องทองชุดนี้จะมีสีสนิมทองดำๆ ที่เกิดขึ้นจากกาลเวลาแต่มีเพื่อนแม่ขอยืมไปแล้วเขาคงเห็นว่ามันเก่ามากเลยเอาไปชุบทองให้ (หัวเราะ) ตอนนั้นตกใจมากเพราะส่วนตัวชอบดูความเก่าจริงๆ มากกว่า และความที่มันเปราะบางมากเลยไม่กล้าเอาไปชุบน้ำยาให้มันเก่าเหมือนเดิม ช่างทองบอกว่าต้องปล่อยไว้สัก 80 ปี สีสนิมถึงจะปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง ” หมอแอ้ กล่าวถึงเรื่องราวที่ซ้อนอยู่ภายในของมีค่าชิ้นนี้

 จากนั้นก็เดินมาชมภาพวาดที่หมอแอ้ชื่นชอบ ทั้งหมดเป็นโฆษณาที่ถูกแปะอยู่ตามร้านน้ำหอมชั้นนำในสมัยก่อนที่ใช้คนวาดใบต่อใบ โดยภาพที่เก่าที่สุดถูกวาดไว้เมื่อปีค.ศ.1940 ในรูปของหนุ่มสาวในโฆษณาน้ำหอม Bourjois  และก็มีแบรนด์อื่นๆ  อาทิ  Chloe, Nena Richy ฯลฯ โดยคุณหมอสาวบอกให้ฟังว่าภาพเหล่านี้สามารถบอกอดีตอันสวยงามของเมืองปารีสที่ตนเองชื่นชอบได้ดี

 “คอลเลกชั่นที่ได้มาจะแบ่งเป็น 2 ช่วง คือช่วงที่นิยมแบบเป็นคนผิวขาว และช่วงที่นิยมแบบเป็นคนผิวสี ช่วงก่อนมีลูกได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ปารีส เวลาเราเดินเล่นตามทางก็จะมีร้านขายหนังสือ ขายภาพเก่าๆ ส่วนมากที่เห็นจะเป็นโฆษณาเครื่องสำอางค์ น้ำหอม เสื้อผ้า แต่ละรูปก็จะมีการเขียน ปี ค.ศ.ที่วาดเอาไว้ พอเราไปเห็นก็ชอบเลยโดยเฉพาะโฆษณาน้ำหอม เพราะเขามักใช้พรีเซ็นเตอร์เป็นผู้หญิงที่ดูสง่า เย่อหยิ่ง ซึ่งหมอเป็นคนที่ชอบคนที่มีบุคลิกแบบนี้เป็นพิเศษ พื้นหลังส่วนมากจะมีวิวแม่น้ำแซน และโบสถ์นอร์ทเทรอดามอยู่ข้างหลัง เรื่องราวของแต่ละภาพบอกถึงอารมณ์ของปารีสในยุคนั้นได้ว่าเขาแต่งตัวทำผมยังไง ธรรมเนียมที่สมัยก่อนผู้ชายต้องถอดเสื้อคลุมให้ผู้หญิงก่อนเข้างานราตรีก็มีอยู่ในรูปเหล่านี้

 "ส่วนภาพที่หมอชอบที่สุดก็จะเป็นรูปของผู้หญิงสวมเสื้อโค้ดเตรียมตัวไปขี่ม้า ซึ่งความจริงเสื้อของผู้หญิงคนนี้จะเป็นสีแดงแต่ด้วยกาลเวลาทำให้ตอนนี้กลายเป็นสีดำไปแล้ว หมอไม่ได้มองว่าชอบโฆษณาของยี่ห้ออะไรแต่จะดูเรื่องราวชีวิตที่สวยงามในภาพซะมากกว่า เคยกลับไปปารีสอีกครั้งเพื่อให้ช่างว่าภาพเราให้เหมือนโฆษณาพวกนี้ด้วยนะ (หัวเราะ) แต่ก็ได้มาไม่เหมือนภาพดั่งเดิม ที่สำคัญคือตอนนี้หาซื้อเพิ่มก็หาไม่ได้แล้วเลยมีไว้ในครอบครองอยู่แค่ประมาณ 12 รูปเท่านั้น ” คุณหมอสาว บอกถึงเสน่ห์ของภาพวาดทั้งหมดตรงหน้า

 ถึงแม้วันนี้ของสะสมของหมอแอ้จะแทบหาซื้ออีกไม่ได้ แต่ขอบอกว่าเรื่องราวและร่องรอยความเก่าแก่จากของเท่าที่มีอยู่นั้น สามารถเล่าต่อให้คนอีกหลายรุ่นได้ฟังอย่างไม่มีเบื่อแน่นอน

เรื่อง / ณุวภา แตรวรฤทธิ์
ภาพ / สุกล เกิดในมงคล