บันเทิง

ไลฟ์สไตล์ของสินค้าอังกฤษ ผ่านหนัง, ฟุตบอลและวรรณกรรม

ไลฟ์สไตล์ของสินค้าอังกฤษ
ผ่านหนัง, ฟุตบอลและวรรณกรรม
เกาะติดข่าวสาร >> คมชัดลึก ออนไลน์
logoline

ก่อนนกเหล็กของเอมิเรสต์ฯ จะร่อนลงที่สนามบินของแมนเชสเตอร์ราวๆ 15 นาที ผมเอากล้องขึ้นมาถ่ายท้องฟ้าสีครามทางหน้าต่าง ไล่ๆ กับเสียงของกัปตันบอกว่า เช้าวันนั้นในกลางเดือนพฤษภาคม อากาศอยู่ที่ 7 องศา

 เคยโชคดีได้มาดูบอลที่อังกฤษอยู่หลายครั้งแล้ว อากาศเท่านี้จึงเป็นเรื่องปรกติสำหรับกะเหรี่ยงบางนาซอมซ่อ ที่บ้านเราอากาศอยู่แถวๆ 40 องศา ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้นัก

 แต่การเดินทางครั้งล่าสุดนี้ แม้จะไปด้วยงบส่วนตัวทั้งหมด แต่มันแตกต่างไปจากทริปอื่นๆ ตรงที่ได้มีเวลา “ตักตวง” ประสบการณ์ด้านต่างๆ อย่างเต็มที่ เพราะแพลนตารางเอง และยืดหยุ่นโปรแกรมเองได้หมด เมื่อเป็นเช่นนั้น จะไปกี่เมืองในช่วงเวลาเกือบ 20 วันแบบลากแบกกระเป๋าสไตล์ “แบ็กแพ็ก” ช่วยเหลือตัวเอง จึงมีเวลาเชื่องช้า อ้อยอิ่งกับสิ่งต่างๆ และน่าสังเกตว่าครั้งนี้ อังกฤษในหลายเมืองมีวัฒนธรรมสินค้าที่สะท้อนผ่านหนังกับฟุตบอล และวรรณกรรมมากขึ้น

 จู่ๆ ในร้าน HMV และสโตรซีดีหลายแห่งก็ขนเอาบทหนังดีๆ มาวางขายหลายมุม ตั้งแต่รุ่นคลาสสิกสายเจน ออสตินมาจนถึงมาร์ค ทเวน ลามมาถึงรุ่นใหม่แบบ looking for eric ซึ่งดูจะขายดีสุดในราคา 7 ปอนด์(350 บาท) และหมดเกลี้ยงในหลายร้าน ผมเชื่อว่าคนที่ซื้อหนังสือเล่มนี้ เป็น “แฟนฟุตบอล” มากกว่า “คอภาพยนตร์” บทหนังที่อังกฤษเป็นเล่มๆ แบบนี้ ขายกันในราคาไม่เกิน 7-10 ปอนด์ มากกว่านี้ถือว่าแพง (แต่มาถึงบ้านเราพุ่งถึง 20 ปอนด์หรือ 1,000 บาทก็มีหลายเล่ม)

 ออกจากแมนเชสเตอร์ ไปเดินเล่นที่สถานีรถไฟและสนามบิน ก็พบว่าหนังเรื่องใหม่ที่กำลังสร้างโดยฮอลลีวู้ด อันว่าด้วยงานสมรสยิ่งใหญ่ เจ้าชายวิลเลี่ยมและนางฟ้าเคทนั้น สินค้าหลายไอเท็มได้ล่วงหน้าเกลี้ยงไปก่อนแล้ว โดยเฉพาะชา limited กระป๋องดำ ที่บูมกองขึ้นมาและมีราคาอยู่ที่ 7 ปอนด์หรือ 350 บาทเช่นกัน น่าสังเกตว่า แม้ของหลายอย่างจะอิงถึงงานสมรส แต่ชาจะขายดีสุด เพราะรากเหง้าของอังกฤษผูกพันกับ “การดื่มชา” จนเป็นวัฒนธรรม
 
 และขณะเดียวกัน การดื่มชาจนถึงการเลือกรสชาตินั้น บ่งบอกถึง class ของสังคมอังกฤษได้พอสมควร คล้ายๆ กับว่าถ้าอยากจะอยู่ในชนชั้นสูงนั้น มันต้องมาจากเนื้อใน ไม่ใช่มาจากจริต (นี่เริ่มตั้งข้อสังเกตแล้วว่า ราคาจ่ายที่สินค้าในอังกฤษ ตั้งไว้ช่างฉลาดนัก เพราะ 7 ปอนด์คือเงินที่ไม่มากไม่น้อย และยอมจ่ายได้แม้ใกล้จะแตะค่าเงินที่มากแล้ว สำหรับสินค้าหนึ่งชิ้น) แต่วันที่ผมชอบ คือวันที่ไป Portobello ซึ่งเป็นชื่อถนนเส้นหนึ่งในย่าน notting hill

 มาอังกฤษเกือบ 20 ครั้งเรื่องงานและเที่ยว มากกว่าครึ่งหนึ่ง ชอบมาเดินที่ย่านนี้ทุกเช้าวันเสาร์ มันเหมือนตลาดของเก่าและมีอารมณ์แบบปากคลองบ้านเรา แต่สะอาด ผลไม้สวย อาภรณ์งาม และมีกระเป๋าน่ารักน่าซื้อกลับไปฝากผู้คน ซึ่งย่านหนึ่งในบริเวณนี้ก็คือ โลเคชั่นถ่ายหนังรักที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งอย่าง notting hill

 ที่นั่นมีทั้งชาวต่างชาติ เข้าไปทำการค้าเช่าแผงลอย มีคนอินเดียขายสมุนไพร มีชาวปากีสถานขายกระเป๋า มีผัวเมียชาวอิตาเลี่ยนขายสร้อย และมีคนฝรั่งเศสขายเครป ฯลฯ ร้านหนังสือที่อยู่ในหนัง เหมือนถูกปิดกิจการรื้อถอนไปแล้ว เพราะอยู่ไม่ได้ แต่ไม่ว่าอย่างไร คำว่า notting hill นั้น ไม่ว่าจะอยู่กับอะไรมันขายเสมอ

 รวมทั้งสินค้าฮิตสุดๆ และอินเทรนด์ก็คือ กระเป๋าย่ามเป็นผ้า สกรีนคำว่า the notting hill shopping bag เพื่อเอาใส่ของกระจุกกระจิกที่ซื้อหา ปรกติวันที่ฮิตๆ จะเป็นเช้าวันเสาร์ แต่ล่าสุดที่นั่นมีการเพิ่มขึ้นมาอีกวันคือ วันศุกร์

 ราวๆ บ่ายโมง ผมเจอแฟนอาร์เซน่อลใส่เสื้อยืดล้อเลียน ตอร์เรส ว่าเป็นเกย์ผ่านหนัง bruno ที่ฮิตเมื่อ 2 ปีก่อน แต่ไม่ดังในบ้านเรา เป็นการล้อเลียนเชิงแดกดันที่น่ารัก เป็นธรรมดาของแฟนทีมปืนใหญ่ ที่เป็นคู่แข่งของทีมเชลซี ยังมีวัฒนธรรมอีกมากมาย ที่เก็บเกี่ยวและตักตวงมาจากที่อังกฤษ เป็นสิ่งที่ผมตั้งใจค้นหา นอกเหนือเวลาว่างในการตะลุยดูบอลนั่น 4 นัด

 ถ้าว่างๆ จะมาเล่ากันใหม่ และตอนนี้ขอกลับไปดูหนัง notting hill อีกสักครั้ง

"นันทขว้าง สิรสุนทร"

logoline
แท็กที่เกี่ยวข้อง