
ศิลป์แห่งแผ่นดิน - บอกเล่าเรื่องลาว
มูลนิธิเสฐียรโกเศศ-นาคะประทีป ได้ส่งเอกสารโครงการ บอกเล่าเรื่องลาว นิทรรศการแสดงภาพถ่าย ภาพเขียน พัวพันวิถี สานวัฒนธรรมบ้านพี่เมืองน้อง มาถึงผม
ซึ่งในรายละเอียดโครงการมีรูปแบบกิจกรรมซึ่งมีผมเกี่ยวข้องอยู่ด้วย ในฐานะผู้ร่วมเดินทางล่องเรือศึกษาวัฒนธรรมของประเทศเพื่อนบ้าน ร่วมกับ สุชาติ สวัสดิ์ศรี ศรีดาวเรือง และ บุญเกษม แซ่โค้ว (จิตรกรฝีมือดีแห่งเมืองกระบี่ ผู้มีส่วนสำคัญในการร่วมก่อกำเนิดหอศิลป์ร่วมสมัยที่ จ.กระบี่)
กิจกรรมในวันงาน 25 เมษายน 2552 มีการแสดงผลงานศิลปะ ภาพวาด และภาพถ่าย ที่สร้างสรรค์ขึ้นในระหว่างการเดินทางและสืบเนื่องจากการเดินทาง เป็นภาพสีน้ำบ้าง วาดเส้นบ้าง แสดงพร้อมกับผลงานของศิลปินรับเชิญท่านอื่นๆ อาทิ หงส์จร เสน่ห์งามเจริญ สุรชัย จันทิมาธร เสกสรรค์ ประเสริฐกุล นิรมล เมธีสุวกุล ฯลฯ (รายนามศิลปินนี้ผมคัดลอกจากเอกสารโครงการนะครับ)
กิจกรรมที่น่าสนใจอีกรายการคือ การเสวนา หัวข้อ “ง่ายงามในความเป็นลาว” ซึ่งมีนัยสำคัญให้ตระหนักถึงการก้าวเดินอย่างมั่นคงยั่งยืน โดยไม่หลงใหลไปในทางวัตถุ บริโภคนิยมแบบสุดโต่ง
นักเขียนฝั่งไทย มีสุชาติ สวัสดิ์ศรี แต่งเรื่อง เป็นอ้ายและเอื้อย ร่วมด้วย ธีรภาพ โลหิตกุล นักเขียนนักถ่ายภาพสารคดี ศรันย์ บุญประเสริฐ ผู้เขียนหนังสือ “หลวงพระบาง” อัครพงษ์ ค่ำคูณ อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านอุษาคเนย์ (ผู้บัญญัติศัพท์อุษาคเนย์ คือ คุณไมเคิล ไรท์ ครับ) นักเขียนฝั่งลาว มีแม่หญิงดวงเดือน บุนยาวง หรือ ดอกเกด นักเขียนซีไรต์ของลาว จากเรื่อง “อาถรรพ์แห่งพงไพร” ปี พ.ศ.2549 และแม่หญิงดารา กัลยา หรือดวงจำปา กวี และนักเขียนของลาว สถานที่จัดงาน คือ ที่อาคารอเนกประสงค์ (ชั้น 4) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เวลา 13.30-19.00 น. ของวันเสาร์ที่ 25 เมษายนนี้ โดยมีท่านเอกอัครราชทูตลาวประจำประเทศไทย เป็นประธานเปิดงาน
กิจกรรมเริ่มด้วยการเปิดนิทรรศการภาพเขียน-ภาพถ่าย ตามด้วย “เพลงขลุ่ยแห่งมิตรภาพ” โดยกวีรัตนโกสินทร์ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เสาวนา “ง่ายงามในความเป็นลาว” และ “ดนตรีพัวพันวิถีมิตรภาพสองฝั่งโขง” โดยศักดิ์สิริ มีสมสืบ ลาวเป็นชาติที่สืบเชื้อสายบรรพบุรุษเดียวกับชาวไทย ความสัมพันธ์ ไทย-ลาว สืบสายอยู่ในเลือดเนื้อ ชีวิต และวัฒนธรรมสองฝั่งโขง (ลาวเรียกน้ำของ) แม้รัฐในปัจจุบันจะแบ่งประเทศด้วยแผนที่ และเขตแดน แต่ความสัมพันธ์แห่งจิตวิญญาณไม่มีเส้นแบ่งแยกเราออกจากกัน “ความเป็นลาว” ในแง่วิถีชีวิตนั้น ดำรงอยู่ในความเป็นไทยด้วย เช่น วิถีแห่งลาวโซ่ง ลาวพวน ตลอดจนลาวอื่นๆ ในประเทศไทย นี่เป็นเครื่องยืนยันว่า ไทยกับลาวนั้นผูกพันกันแนบแน่นเพียงใด
ผมเองรู้สึกยินดีปรีดาถึงขั้นปราโมทย์ เป็นที่ยิ่ง ที่ได้มีโอกาสเยี่ยมยามลาวอย่าง “เป็นเรื่องเป็นลาว” เมื่อปลายปี พ.ศ.2551 ในโครงการ “สบายดีลาวเหนือ” และผลสืบเนื่องที่เป็นรูปธรรม จากการไปเยี่ยมยามลาวครั้งนั้น ก็คือ ภาพเขียนกว่า 40 ชิ้นของผม ซึ่งแม้จะเป็นเพียงรูปขนาดเล็กๆ (ใหญ่กว่าโปสต์การ์ดนิดเดียว) แต่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก “รัก” ครับ ผมต้องสารภาพว่าผม รักประเทศลาว...รักในความ “งามอย่างง่าย” “ง่ายงามอย่างลาว” คือเสน่ห์ที่ผมประทับใจ ผมเองก็อยากจะเห็นภาพเขียน และภาพถ่ายของพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ศิลปินที่ร่วมงานในครั้งนี้ และผมก็จะได้พบ (แม่หญิง) ดวงเดือน บุนยาวง และ (แม่หญิง) ดารา กัลยา พี่เอื้อยซึ่งดูแลต้อนรับเราด้วยอัธยาศัยอันงาม เมื่อครั้งเราไปเยี่ยมยาม
ผมขออนุญาตลงภาพวาดผลงานของผมที่จะนำไปแสดงในงานนะครับ เพราะขณะเขียนต้นฉบับ ผมไม่มีรูปผลงานของศิลปินท่านอื่นอยู่ในมือ ซึ่งท่านที่สนใจจะต้องไปชมในวันงานครับ
"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"



