บันเทิง

มองโลกแบบวิกรม - มองประเทศลาว (2)

มองโลกแบบวิกรม - มองประเทศลาว (2)

06 พ.ค. 2554

กองรถคารารวานผมได้เดินทางเข้าไปในประเทศลาวโดยใช้เวลาสองสัปดาห์ ( ระหว่างวันที่ 7-22 เมษายน 2554) และถือเป็นครั้งที่สองที่ผมไปประเทศลาว ผมได้สัมผัสกับวิถีชีวิตของคนลาวในเมืองหลวงปัจจุบันคือเวียงจันทน์ และเมืองหลวงเก่าคือหลวงพระบาง และหมู่บ้านอีกหลายแห่ง

  ประเทศไทยกับประเทศลาวที่เหมือนกันมากที่สุด  น่าจะเป็นเรื่องภาษา  นั่นคือคนไทยและคนลาวสามารถพูดด้วยภาษาของตนเอง  แล้วอีกประเทศสามารถเข้าใจกันได้  ผมฟังเพลงลาวหลายเพลงและผมก็ฟังออกได้ประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์  และมีคนลาวเขาบอกว่าเขาเข้าใจเพลงไทย  หรือละครไทยได้ทั้งหมด  มีคนลาวจำนวนไม่น้อยที่เป็นแฟนคลับผม  เนื่องจากว่าเขาดูผมจากรายการทีวีไทย  และโดยเฉพาะดูละครไฟอมตะ  ที่ช่อง 9   และคนลาวปัจจุบันจะซื้อจานดาวเทียมมา  จานละ 1,500-1,700 บาท  และสามารถดูทีวีได้เป็นสิบช่องเลยทีเดียว  โดยเฉพาะทีวีไทย  เขาสามารถดูได้ทุกช่อง  จึงทำให้คนลาวรู้เรื่องคนไทยแทบทุกเรื่องไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี

 เรื่องที่สอง คือเรื่องศาสนา คนลาวนับถือศาสนาพุทธกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของประชากร  ถือได้ว่าเป็นประเทศที่มีสัดส่วนของประชากรนับถือศาสนาพุทธสูงที่สุดเลยทีเดียว  ทำให้คนลาวเป็นคนที่รักสงบ  ไม่มีความคิดสุดโต่ง  ประเทศลาวจึงมีแต่ความสุขสงบ  ผู้คนไม่ขัดแย้งกัน  คนลาวเป็นคนน่ารัก  เอื้ออาทร  ทำให้คนไทยไปท่องเที่ยวที่ลาวเป็นอันดับหนึ่ง  ประมาณหนึ่งล้านเจ็ดแสนคนต่อปี 

 เรื่องที่สาม  คือการกินอยู่ของลาวนั้นไม่ต่างอะไรกับอีสานของไทยเลย  ผมเดินไปในตลาดหาของกินได้ทุกอย่าง  ฉะนั้นโดยภาพรวมแล้ว  อาหารลาวที่ขึ้นชื่ออันดับหนึ่งคือ ไส้อั่ว  ลาบต่างๆ  และเนื้อแดดเดียว  และขนมหวานเรียกได้ว่าแทบจะเหมือนกันเลยทีเดียว  จึงทำให้คนไทยคุ้นเคยกับอาหารลาวไม่ยากเลย  คนลาวที่ข้ามมาไทยก็คงมีความรู้สึกเหมือนกัน 

 ส่วนเรื่องของบ้านเมืองวัดวาอารามนั้นคล้ายคลึงกันมากจนเรียกได้ว่าลาวกับไทยนั้นเป็นคนครอบครัวเดียวกันได้เลย 

 ย้อนกลับไปดูเมื่อสองปีที่ผ่านมา  ไทยคือคู่ค้าที่ใหญ่ที่สุดของลาวมาโดยตลอด  แต่มาปัจจุบันนี้ปรากฏว่าเวียดนามกลับมาแซงไทยไปแล้ว  และตามด้วยจีน  ซึ่งไทยกำลังถดถอยความสำคัญในประเทศลาว  ที่ไทยเคยได้เปรียบทางประวัติศาสตร์  และหากเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ก็เท่ากับว่าเราจะสูญเสียโอกาส  ผมเป็นห่วงว่าเราจะสายเกินไป  เพราะผมได้ฟังคนลาวเขาบอกว่าเวียดนามนั้นประสบผลสำเร็จในการร่วมมือกับคนลาวมากกว่าคนไทย  และคนจีนนั้นก็เข้ามาลงทุนในลาวมากขึ้นทุกปีๆ

 มีคนไทยจำนวนไม่น้อยที่มาค้าขายกับคนลาวมักจะมองว่าคนลาวจะล้าหลังกว่าคนไทย  ซึ่งต่างจากเวียดนาม  ที่ให้ความใกล้ชิด  และจริงใจมากกว่า  ผมไม่อยากให้คนไทยสูญเสียญาติสนิทเช่นลาวไปในอนาคตอันใกล้นี้