
มองโลกแบบวิกรม - มองประเทศลาว (2)
กองรถคารารวานผมได้เดินทางเข้าไปในประเทศลาวโดยใช้เวลาสองสัปดาห์ ( ระหว่างวันที่ 7-22 เมษายน 2554) และถือเป็นครั้งที่สองที่ผมไปประเทศลาว ผมได้สัมผัสกับวิถีชีวิตของคนลาวในเมืองหลวงปัจจุบันคือเวียงจันทน์ และเมืองหลวงเก่าคือหลวงพระบาง และหมู่บ้านอีกหลายแห่ง
ประเทศไทยกับประเทศลาวที่เหมือนกันมากที่สุด น่าจะเป็นเรื่องภาษา นั่นคือคนไทยและคนลาวสามารถพูดด้วยภาษาของตนเอง แล้วอีกประเทศสามารถเข้าใจกันได้ ผมฟังเพลงลาวหลายเพลงและผมก็ฟังออกได้ประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์ และมีคนลาวเขาบอกว่าเขาเข้าใจเพลงไทย หรือละครไทยได้ทั้งหมด มีคนลาวจำนวนไม่น้อยที่เป็นแฟนคลับผม เนื่องจากว่าเขาดูผมจากรายการทีวีไทย และโดยเฉพาะดูละครไฟอมตะ ที่ช่อง 9 และคนลาวปัจจุบันจะซื้อจานดาวเทียมมา จานละ 1,500-1,700 บาท และสามารถดูทีวีได้เป็นสิบช่องเลยทีเดียว โดยเฉพาะทีวีไทย เขาสามารถดูได้ทุกช่อง จึงทำให้คนลาวรู้เรื่องคนไทยแทบทุกเรื่องไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี
เรื่องที่สอง คือเรื่องศาสนา คนลาวนับถือศาสนาพุทธกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของประชากร ถือได้ว่าเป็นประเทศที่มีสัดส่วนของประชากรนับถือศาสนาพุทธสูงที่สุดเลยทีเดียว ทำให้คนลาวเป็นคนที่รักสงบ ไม่มีความคิดสุดโต่ง ประเทศลาวจึงมีแต่ความสุขสงบ ผู้คนไม่ขัดแย้งกัน คนลาวเป็นคนน่ารัก เอื้ออาทร ทำให้คนไทยไปท่องเที่ยวที่ลาวเป็นอันดับหนึ่ง ประมาณหนึ่งล้านเจ็ดแสนคนต่อปี
เรื่องที่สาม คือการกินอยู่ของลาวนั้นไม่ต่างอะไรกับอีสานของไทยเลย ผมเดินไปในตลาดหาของกินได้ทุกอย่าง ฉะนั้นโดยภาพรวมแล้ว อาหารลาวที่ขึ้นชื่ออันดับหนึ่งคือ ไส้อั่ว ลาบต่างๆ และเนื้อแดดเดียว และขนมหวานเรียกได้ว่าแทบจะเหมือนกันเลยทีเดียว จึงทำให้คนไทยคุ้นเคยกับอาหารลาวไม่ยากเลย คนลาวที่ข้ามมาไทยก็คงมีความรู้สึกเหมือนกัน
ส่วนเรื่องของบ้านเมืองวัดวาอารามนั้นคล้ายคลึงกันมากจนเรียกได้ว่าลาวกับไทยนั้นเป็นคนครอบครัวเดียวกันได้เลย
ย้อนกลับไปดูเมื่อสองปีที่ผ่านมา ไทยคือคู่ค้าที่ใหญ่ที่สุดของลาวมาโดยตลอด แต่มาปัจจุบันนี้ปรากฏว่าเวียดนามกลับมาแซงไทยไปแล้ว และตามด้วยจีน ซึ่งไทยกำลังถดถอยความสำคัญในประเทศลาว ที่ไทยเคยได้เปรียบทางประวัติศาสตร์ และหากเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ก็เท่ากับว่าเราจะสูญเสียโอกาส ผมเป็นห่วงว่าเราจะสายเกินไป เพราะผมได้ฟังคนลาวเขาบอกว่าเวียดนามนั้นประสบผลสำเร็จในการร่วมมือกับคนลาวมากกว่าคนไทย และคนจีนนั้นก็เข้ามาลงทุนในลาวมากขึ้นทุกปีๆ
มีคนไทยจำนวนไม่น้อยที่มาค้าขายกับคนลาวมักจะมองว่าคนลาวจะล้าหลังกว่าคนไทย ซึ่งต่างจากเวียดนาม ที่ให้ความใกล้ชิด และจริงใจมากกว่า ผมไม่อยากให้คนไทยสูญเสียญาติสนิทเช่นลาวไปในอนาคตอันใกล้นี้



