คมเคียวคมปากกา - ใครฆ่าลูกทุ่ง? (จบ) | คมชัดลึก

  ผมได้ยินคนลูกทุ่งพูดประโยคนี้บ่อยครั้ง ฟังเผินๆเหมือนจะใช่ แต่ในอีกมุมหนึ่งค่อนข้างมองเห็น "ด้านลบ" มากเกินไป และไม่ให้ความเป็นธรรมแก่ศิลปินมากนัก

 กรณีคอนเสิร์ต 7 ทศวรรษลูกทุ่งฯ ไม่มีใครตำหนิความปรารถนาดีของรัฐมนตรี ปลัดกระทรวง อธิบดี รวมถึงผู้ดำเนินงานทั้งหลาย ซึ่งหวังจะอนุรักษ์และส่งเสริมเพลงลูกทุ่งให้ยืนยาวสืบไป

 แต่ผลงานที่ฟ้องอยู่ทนโท่ ถือว่าเป็นบทเรียนหนึ่ง ซึ่งอยากฝากให้ผู้เกี่ยวข้องได้พิจารณา
 กระทรวงวัฒนธรรม จะอนุมัติ "เงินภาษีประชาชน" ให้ใครไปทำกิจกรรมอะไรก็ควรพินิจพิเคราะห์ให้ถ้วนถี่ และต้องติดตามกำกับการใช้จ่ายเงินทองอย่างเคร่งครัด

 เงินล้านกว่าบาท แต่ผลงานออกมา มันสูสีกับคอนเสิร์ตชมรมอนุรักษ์เพลงลูกทุ่งไทยที่ใช้งบฯประมาณ 3-4 หมื่นบาท

 โดยเฉพาะการคัดสรรนักร้องมาร่วมงาน เห็นรายชื่อแล้ว ดูอนาถวาสนาวงการลูกทุ่งไทย ที่มันหานักร้อง "เกรดเอ" หรือ "เกรดบี" มาขึ้นเวทีเฉลิมฉลอง 6 ทศวรรษลูกทุ่งไทยไม่ได้

 นักร้องเกรดเอบางคน ที่ประกาศไว้ตอนแถลงข่าวเสียใหญ่โต พอถึงวันจริงก็ไม่มีสักคน บางคนก็มาในอาการสะลึมสะลือ ละเมอขึ้นไปร้องเพลง นึกว่างานเลี้ยงรุ่น

 พร้อมกันนี้ ขอติง สสส. จะอนุมัติ "เงินภาษีประชาชน" ให้ใครไปทำกิจกรรม ต้องมองดูที่ "เนื้องาน" ไม่ใช่ "หนังหน้า" ว่าเป็นพรรคพวกกันหรือไม่?

 สดใส รุ่งโพธิ์ทอง รักษาชื่อเสียงมายาวนานกว่า 3 ทศวรรษ และเป็นคนรับใช้ประชาชน ก็อย่าให้มัวหมอง เพราะเรื่องเล็กๆน้อยๆ 

 จึงฝากบอก "สดใส" ด้วยรักและชื่นชอบในการร้องเพลงเป็นส่วนตัว มิควรนำเอา "นิสัยนักการเมือง" มาใช้กับเพื่อนพ้องน้องพี่

 อย่างไรก็ตาม สดใสยังเป็นนักร้องขวัญใจของผม แต่เรื่องการทำงานใน "หัวโขน" อื่นๆ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ต้องวิจารณ์กันไปตามเนื้อผ้า
 
 บังเอิญผมเป็นคนบ้านนอก เป็นเด็กนครนายก เป็นคนจังหวัดเดียวกัน(แต่คนละอำเภอ) กับกานต์ การุณวงศ์ และกาเหว่า เสียงทอง พูดตรงประเด็น ไม่มีนอกมีใน ไม่รับทรัพย์หรือตบทรัพย์ใคร?

 อีกเรื่องหนึ่งที่อยากฝากไว้ให้คิดต่อคือ "องค์กรคนลูกทุ่ง" หรือ "องค์กรศิลปินคนดนตรี" ในสถานการณ์ธุรกิจเพลงผันผวนรวดเร็วเช่นนี้ ควรช่วยกัน "พิทักษ์ผลประโยชน์ศิลปิน" ที่ถูกเอารัดเอาเปรียบจาก "นายทุนค่ายเพลง" จะดีกว่า

 อย่าคิดเพียงว่าองค์กรของศิลปิน เป็นดั่ง "ร่วมกตัญญู" คอยแต่จะช่วยเหลือยามเจ็บไข้ได้ป่วย และแย่งกันจัดคอนเสิร์ตหาทุนรักษาพยาบาล

 อย่าคิดเพียงว่าองค์กรของศิลปิน เป็นดั่ง "ฌาปนกิจสงเคราะห์" คอยวันที่จะจัดงานเผาศพ และจัดคอนเสิร์ตหาทุนให้ครอบครัวคนตาย

 ศิลปินน้อยใหญ่ที่ "ตายทั้งเป็น" เพราะนโยบายรีดเลือดปูของนายทุนค่ายเพลง ไม่คิดจะหาทางช่วยเหลือกันบ้างหรือ?

 อย่างที่ทราบกัน ตลาดเพลงมันเปลี่ยนแบบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน "ขายแผ่น" ก็ไม่ได้ "ดาวน์โหลด" ก็ลุ่มๆดอนๆ นายทุนจึงต้อง "รีด" จากค่าตัวนักร้อง ด้วยหวังจะเอา "เนื้อหนู" มาโปะ "เนื้อช้าง"

 ฝากถึงสดใสอีกครั้ง เพลงลูกทุ่งมันเป็นวัฒนธรรม และลงรากลึกไปแล้ว อย่าไปกังวลเรื่องมันจะกลายพันธุ์หรือไม่?

 หันหน้ามาช่วยกัน ร่วมแรงร่วมใจแก้ไขปัญหา "รีดเลือดปู" ให้ศิลปินนักร้องเรารอดพ้นจากภาวะ "ตายทั้งเป็น" มันน่าจะเป็นการส่งเสริมวงการลูกทุ่งไทยอย่างแท้จริง

 เริ่มต้นกันใหม่เถิด หันหน้ามาเป็นปากเสียงพี่น้องอย่างจริงจัง ถ้าทำสำเร็จ ใครก็กราบตีน "สดใส" ได้สนิทใจ!

"บรรณวัชร"