คมเคียวคมปากกา - น้ำตาชายเหนือ | คมชัดลึก

 แต่ผู้เขียนกลับนึกถึงเพลงชีวิตอย่าง “น้ำตาชายเหนือ” ที่คัมภีร์ แสงทอง แต่งและขับร้องไว้ มันสะท้อนภาพสังคม การโยกย้ายถิ่นและเรื่องของการ ”ตกเขียว” ได้อย่างน่าเศร้านัก

  “แฟนจ๋าแฟน แฟนอ้าย เจ้าไปไหนหล้า
 ลืมไร่นาหอมเกรียมกระเทียมแห้งแล้ง
 อาชีพเคยทำเจ้าเปลี่ยนหรือไร ลำไยหน้าแล้ง
 สาวเนื้อแน่นแฟนอ้าย ลืมชายเว้าวอน”

 การเรียบเรียงเสียงประสานดนตรีของเพลงนี้ ไพเราะไม่รกรุงรัง บรรเลงพร้อมๆ กับคนร้อง งามแบบง่ายๆ ท่อนที่ที่นึกถึงยามเทศกาลสาดน้ำ คือท่อนสอง
  “เสียงพิณก้องแซ่ซ้อง เสียงซึงเสียวซ่าน
 วันสงกรานต์ชาวบ้าน ออกมารำฟ้อน
 ลำเจียกก็มี ลิ้นจี่ก็มาแม่ขนตางอน
 ไม่มีขวัญอ่อน คำหล้าเจ้ามาหายไป”
 แล้วก็มาเฉลยในตอนท้ายอย่างสะเทือนใจว่า
  “ไอ้หนุ่มภาคเหนือมันต้องร้องไห้ หัวใจรอนรอน
 สาวเนื้ออ่อนบ้านอ้าย เจ้าขายตัว”

 เพลงนี้โด่งดังราวๆ 30 ปีที่แล้ว และก็มีเพลง”น้ำตาชายเหนือ” ภาค2 ออกมาอีก โดยคนขับร้องคนเดียวกัน ทำนองเหมือนเดิม แต่ไม่กินใจเหมือนภาคแรก เป็นเรื่องที่ไอ้หนุ่มเหนือลงมาจากเชียงใหม่ เพื่อหาแฟนที่กรุงเทพฯ จนพบหน้าแถวบาร์ย่านถนนเพชรบุรี
  “เสียงเพลงก้องเมื่อมอง จึงเจอน้องหล้า
 ได้เห็นหน้าคำหล้า เจ้าอย่าหลบหนี
 เมื่อผิดไปแล้วเจ้าอย่าเสียใจอ้ายยังปรานี
 ลืมเสียที่ผ่านไป เลิกขาย ตัว”
 จบแบบพระเอกเป็นสุภาพบุรุษลูกทุ่งโดยแท้ ไม่แคร์แม้ว่าอดีตของสาวเจ้าจะเป็นเช่นไร

 เพลง ”น้ำตาชายเหนือมีเพลงร้องแก้ด้วย ชื่อเพลง” น้ำใจคำแก้ว ”ร้องโดยพุ่มพวง ดวงจันทร์ แต่เนื้อเพลงไม่ได้แทนความรู้สึกคำหล้า แต่กลายเป็นสาวที่ชื่อ ”คำแก้ว” ที่อาสามาดามหัวใจให้หนุ่มแทน
  “แฟนจ๋าแฟน แฟนอ้ายเปิ้นไปไหนล่า
 พอพบหน้า บ่นหาว่าแฟนอ้ายหนี
 ข้าเจ้าคำแก้ว ก็เห็นใจแฟนอ้ายไม่มี
 สาวเหนือที่ อยู่ใกล้ทำไมไม่แล”

 เพลงนี้สังเกตให้ดีว่า สาวสมัยนั้นไม่ได้ไวไฟวิ่งไล่จีบผู้ชายง่ายๆแบบทุกวันนี้ เพราะยังมีคำว่า”ยางอาย”
  “เสียงซึงก้อง เหม่อมองเห็นอ้ายก้มหน้า
 เช็ดน้ำตา อ้ายจ๋าคำแก้วใจหาย
 อยากเข้าไปทัก แต่ว่าเป็นหญิงจึงอายแสนอาย
 เห็นอ้ายร้องไห้ รู้ไหมใจคอไม่ดี”
 แล้วมาจบตรงท่อนปลอบใจ(ปนแช่งคนอื่น ดูเป็นนางร้ายยังไงไม่รู้) ที่ว่า
  “ลืมเสียว่า คำหล้าเปิ้นตายไปแล้ว
 ยังมีคำแก้ว อยู่ใกล้อ้ายต่อไปนี้
 ข้าเจ้าเห็นใจ ผู้ชายฮักจริงบ่ทิ้งหน่ายหนี
 น้ำตาอ้ายที่ หลั่งแล้วคำแก้วซับเอง”
 จึงไม่อาจทราบได้ว่า ชะตากรรมของ คำหล้า อาจจะมีจุดจบเหมือนสาวน้อยในเพลง”แม่สาย”ของคาราบาวที่ฟังครั้งใดทำเอาน้ำตาซึมก็เป็นได้

"เคียวจันทร์ คว้านใจ"