
ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ชุมชนโบราณบ้านคูเมือง
ชีวิตชนบทไทยอิงอาศัยลำน้ำทำเกษตรกรรม ปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ จับปลา ทอผ้า จักสาน ปั้นดิน
ชนบทไทยภาคกลางโดยเฉพาะบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำสายใหญ่ เจ้าพระยา ถูกจัดให้อยู่ในระดับ “ชนบทพัฒนา” โดยมองภาพรวมว่าเข้าเกณฑ์คุณสมบัติครบ มีสาธารณูปโภคพร้อม ถนน ไฟฟ้า ประปา มีองค์กร หน่วยงาน ครอบคลุม สนองความต้องการทุกด้าน จนส่งผลให้ประชาชนกินดี อยู่ดี มีคุณภาพชีวิตที่ดี ก็พัฒนากันไปตามยุทธศาสตร์การพัฒนา ไปๆ มาๆ ก็เกิดคำถามว่า ยิ่งพัฒนาดูจะยังหลงทางเตลิดเปิดเปิงไปหรือเปล่า จนเกิดกระแสความคิด ความรู้สึกถวิลหาอดีต จนต้อง “ย้อนยุค” กัน จนแทบจะเป็นแฟชั่นไปเสียอีก
ในด้านการเกษตรนั้น ถือเป็นเรื่องสำคัญที่เราต้องหวนกลับไปใช้ภูมิปัญญาบรรพชน ที่ดำเนินชีวิตสอดคล้อง และเป็นมิตรกับธรรมชาติ ก็เพราะการเกษตรแบบทุนนิยม ปัจจุบันได้ทำลายธรรมชาติสิ่งแวดล้อมไปจนยับเยินเกือบจะเกินเยียวยา กุ้ง หอย ปู ปลา สูญหายไปจากแหล่งน้ำธรรมชาติ
น่าอนาถที่แม้แต่คนที่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำลำคลองยังต้องซื้อปลา (ที่เพาะเลี้ยงในฟาร์ม) กิน
ในยุคที่หนทางข้างหน้ามองไม่เห็นอนาคต มนุษย์จึงต้องมองย้อนกลับทางเก่า ซึ่งก็ดูลางเลือนพอกัน เพราะเราได้กลบรอยเท้าของบรรพชนไปหมด ก็คงจะเหลือแต่เพียงความหวนหา (หรือจะใช้คำว่า “โหยหอน” ก็ได้) ซึ่งปรากฏเป็นรูปธรรมให้เห็นคือ บรรดา “ย้อนยุค” ทั้งหลาย รำวงย้อนยุค กาแฟโบราณ เป็นต้น
ในบางมิติของวัฒนธรรมปัจจุบันอันสับสนอลหม่าน การย้อนยุคก็ถือเป็น “แฟชั่น” กระแสหนึ่ง
ผมได้แวะไปเที่ยวชุมชนโบราณบ้านคูเมือง ที่ตำบลบางชัน อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ที่นี่จัดให้เป็นวนอุทยานด้วย
เป็นชุมชนโบราณยุคทวารวดี พุทธศตวรรษที่ 11-16 มีแหล่งโบราณสถานกระจายตัวอยู่บริเวณรอบ ๆ แนวคูเมือง ชุมชนคูเมืองมีลักษณะเป็นเนินดินที่ชาวบ้านในยุคนั้น ได้ขุดคูขึ้นโดยรอบ แล้วนำดินที่ขุดมาถม ทั้งด้านในและทำเป็นคันกำแพง อีกทั้งยังขุดคลองซอยแบบก้างปลา นำน้ำจากลำน้ำใกล้เคียงมาใช้ในชุมชน ทั้งยังเป็นการแก้ปัญหาบรรเทาอุทกภัยไปพร้อมกัน
ผมขับรถวนรอบวนอุทยาน เดินชมพันธุ์ไม้ แวะดูบ้านเก่าแก่หลังหนึ่ง ซึ่งคุณลุงเจ้าของบ้านปัจจุบันบอกว่า บ้านนี้อายุกว่า 80 ปีแล้ว ออกจากบริเวณคูเมือง ขับรถไปตามทางดินเล็ก ๆ ผ่านหมู่บ้านเข้าไปกลางทุ่งนา ไปถึงเนินดินขนาดกว้างใหญ่ ปกคลุมด้วยหมู่ไม้รกชัฏ ที่นี่มีซากสถูปโบราณเหลือเพียงฐานอิฐที่ถูกขุดค้นจนเป็นหลุมลึกลงไป ชาวบ้านเรียกที่นี่ว่า “วัดโคก”
มีการขุดค้นพบโบราณวัตถุ ประเภทลูกปัด พระพิมพ์ เครื่องดินเผา เก็บรักษาไว้ตามวัดต่างๆ ปัจจุบันอยู่ในระหว่างก่อสร้างอาคารถาวร
เด็กๆ ของผม (ลูกชาย 2 คน) ไม่กล้าลงจากรถตอนที่ผมไปชมซากโบราณสถานวัดโคกทั้งสองหน่อบอกว่า “กลัวผี” ผมก็ได้แต่รำพึงเบาๆ ว่า ที่นี่ไม่มีผี เพราะผีมันไปอยู่ในเมืองหมดแล้ว
"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"



