มองนอกดูใน - บวชเพื่อเรา...บวชเพื่อโลก | คมชัดลึก

  ธรณีพิบัติภัยและสึนามิที่ประเทศญี่ปุ่น
 แผ่นดินไหวที่ประเทศพม่า ซึ่งกระเทือนถึงจังหวัดทางภาคเหนือของไทย

 กรุงเทพฯ สัมผัสได้ถึงการไหวของแผ่นดินเช่นกัน แม้จะไม่รุนแรงจนเกิดความเสียหาย แต่ใจคนก็หายอย่างปฏิเสธไม่ได้

 ฝนตกที่ต่อเนื่อง เป็นผลให้น้ำท่วมหนัก ดินโคลนถล่มในหลายจังหวัดทางภาคใต้ของเรา อาทิ นครศรีธรรมราช ชุมพร  สุราษฎร์ธานี 

 ความสูญเสียและความจากพรากเกิดขึ้นอย่างประเมินค่าไม่ได้ 
 แต่ละเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องจนควรจะพอจะทำให้เราตระหนักได้ว่า...ชีวิตมีค่าที่สุด!
 ไม่ใช่เงินทอง ชื่อเสียง ลาภสักการะ
 ไม่มีอะไรมีค่าเท่าชีวิตอีกแล้ว!

 และถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะเตรียมตัวอยู่บนความไม่ประมาท ความไม่หวาดกลัว และความระมัดระวัง เห็นอยู่กับตาในเวลาไล่เลี่ยกันแล้วว่า คนเราตายเมื่อไรก็ได้...คนเราตายได้ในทุกนาที เพราะวันนี้โลกกลับมาท้าทายมนุษย์แล้ว เราคงต้องอยู่กับโลกอย่างถูกโลกท้าทาย

 เพราะปฏิเสธไม่ได้ว่าพฤติกรรมของมนุษย์ในยุคสมัยของเราแสวงหาผลประโยชน์จากโลกมากเสียจนกระทั่งทำให้เราต้องขอโทษคนอีกรุ่นหนึ่ง...ซึ่งเป็นรุ่นที่ต้องรับผลแห่งการกระทำแม้จะไม่ได้เป็นผู้ก่อ

 วันนี้เสถียรธรรมสถานจึงชวนคนอีกรุ่นหนึ่งซึ่งมีอายุตั้งแต่ 7 ขวบขึ้นไปมาบวชเรียน  แต่เด็กๆ ที่อายุน้อยกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ก็สมัครเข้ามาบวชเช่นกัน รวมแล้วกว่า 50 ชีวิต...

 โครงการ ‘บวชพุทธสาวิกา (แม่ชีศีล 10) ภาคฤดูร้อน ครั้งที่ 2’ นี้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 6-18 เมษายน พิธีบวชวันที่ 9 เมษายน 2554 เวลา 09.00 น.

 และเมื่อวันที่ 1 เมษายนที่ผ่านมา ผู้ปกครองของเด็กๆ พา ‘ว่าที่พุทธสาวิกา’ กว่า 50 ชีวิต มาเข้าร่วมการปฐมนิเทศ กระบวนการ KM (Knowledge Management) และเริ่มฝึกวินัยเบื้องต้นของการบวช อาทิ การฝึกการพิจารณาอาหารในภาชนะเดียว อาสนะเดียว ฝึกความพร้อมเพรียง ฝึกการให้พรก่อนพิจารณาอาหาร

 หากเปรียบเด็กๆ ต่างวัย ต่างจิต ต่างใจ ต่างที่มา ต่างการเลี้ยงดู เป็นดอกไม้หลากสี หลากชนิด เมื่อถูกนำมาร้อยด้วยเส้นเชือกที่ชื่อว่า ‘ธรรมวินัย’ ก็ย่อมจะได้มาลัยดอกไม้ที่งดงาม 

 และถ้าเด็กๆ ช่วยเหลือตัวเองได้...ก็พึ่งตัวเองได้
 เมื่อพึ่งตัวเองได้...ก็ช่วยเหลือผู้อื่นได้...ช่วยเหลือโลกได้
 การบวชนี้จึงไม่ใช่การบวชเพื่อตัวเองเท่านั้น
 แต่บวชเพื่อ...ตัวเองรอด และโลกก็รอดและเป็นการบวชเพื่อให้จิตหลุดพ้น …

 เด็กที่อายุน้อยที่สุดคือ 5 ขวบ และหนึ่งในนั้น คือ เด็กหญิงนาโน ซึ่งเป็นลูกหลานในโครงการ ‘จิตประภัสสรตั้งแต่นอนอยู่ในครรภ์’ นาโนสวดบทขอบวช คือ เอสาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ, ตัง ภะคะวันตัง สะระณังคัจฉามิ, ธัมมัญจะ ภิกขุสังฆัญจะ, ปัพพัชชัง มัง ภันเต, สังโฆธาเรตุ, อัชชะตัคเค ปาณุเปตัง, สะระณัง คะตา. (ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าขอถึงสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า แม้เสด็จดับขันธปรินิพพานนานแล้ว กับทั้งพระธรรมและพระสงฆ์ว่าเป็นสรณะที่พึ่งที่ระลึก ขอพระสงฆ์จงจำข้าพเจ้าไว้ว่าเป็นผู้บวชในพระธรรมวินัย ผู้ถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะตลอดชีวิต ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป) ได้คล่องแคล่วอย่างน่ามหัศจรรย์ และที่น่าชื่นชมคือ เหตุผลในการบวชในครั้งนี้ของเด็กน้อย คือ

 “หนูอยากบวชให้หลุดพ้นจากการเกิด แก่ เจ็บ ตาย” 
 ธรรมะยิ่งมีในเด็กมากเท่าไรยิ่งดีเท่านั้น เมื่อเด็กส่วนใหญ่ใฝ่ในเรื่องที่ดีงาม การให้โอกาสพวกเขาแสดงความดีงามออกมาจึงเป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่ทุกคน โดยการแสดงความดีงามของเด็กแต่ละคนนั้นย่อมจะแตกต่างกันไป พวกเราจึงต้องให้โอกาสและให้เวลาเขา...อย่างไม่ปิดกั้น

ธรรมสวัสดี 
"แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต"

 ***ขอเชิญร่วมอนุโมทนาบุญในการบวชพุทธสาวิกาในวันที่ 9 เมษายน เวลา 09.00 น. และร่วมเป็นเจ้าภาพถวายอาหารพุทธสาวิกาน้อย ระหว่างวันที่ 9-18 เมษายนนี้ สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เสถียรธรรมสถาน 02-519-1119