
มองผ่านเลนส์คม -สนุกกับ "ความห่วย" !!
ดู Suckseed ห่วยขั้นเทพ 2 รอบ...
ครั้งแรก ตั้งใจดูเพื่อทำการบ้าน ก่อนไปสัมภาษณ์ "น้องพีช" พชร จิราธิวัฒน์ ไฮโซยังบลัด และครอบครัวอันอบอุ่น ในรายการ "มาดาม แมงโก้" ทางแมงโก้ ทีวี
ต้องบอกว่าเป็นโอกาสดีเหลือเกิน ที่ได้พูดคุยกับบ้านนี้อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
เพราะคุณพ่อ...ธีรยุทธ เป็นถึงผู้บริหารโรงแรมเครือเซ็นทารา และ "แม่ส้ม" ชนัดดา ก็เป็นเซเลบริตี้เจ้าของธุรกิจเพชรไดมอนด์ทูเดย์ พี่สาว "แพร" พิมพิศา ก็ใช่ย่อย เข้าวงการก่อนน้อง เธอเป็นนักร้องค่ายสมอลล์รูม
สรุปแล้ว "น้องพีช" เป็นหลานปู่เจ้าสัวเซ็นทรัล...สุทธิเกียรติ จิราธิวัฒน์
น่าสนใจว่า พวกเขาเลี้ยงดูลูกหลานอย่างไร ถึงได้เดินเข้าวงการบันเทิงอย่างติดดินขนาดนี้ !!
ยังคิดว่าการดูรอบนี้ คงดูด้วยอาการเกร็ง แต่เปล่าเลย ดิฉันดูอย่างสนุก และหัวเราะดังมาก
คนรอบข้าง มีทั้งคนทำงาน เด็กวัยรุ่น และเด็กเล็ก อารมณ์คงไม่ต่างจากดิฉัน พวกเขาหัวเราะกับฉากโดนๆ ปรบมือถูกใจกับคำพูดแสบๆ และเงียบงัน เมื่อถึงคราวที่ "คนหนึ่ง" เล่นเบสและร้องเพลงทั้งน้ำตา เพื่อดึงความเป็นเพื่อนให้กลับคืนมา
ถึงตอนนั้นดิฉันก็แอบปาดน้ำตาป้อยๆ แล้ว
รอบ 2 ไปดูพร้อมครอบครัว...ที่ไป ก็เพราะอยากให้เด็กๆ ได้ดูหนังดีๆ
ครั้งนี้ บอกตรงๆ ว่า สนุกน้อยกว่าครั้งแรก แต่น่าแปลกที่กลับมีความสุขมากกว่า...
อาจเพราะได้ยินเสียงหัวเราะข้างๆ หูจากคนใกล้ตัวชัดเจนเหลือเกิน ได้เห็นน้ำที่เอ่อล้นขอบตาพวกเขาเป็นประกายวิบวับ
“Suckseedฯ” เป็นหนังฟีลกู้ด ที่ชวนให้ "อิน" กับวันวานอย่างไม่ยัดเยียด
อารมณ์คล้ายกับเอาหนัง "แฟนฉัน" ประกบกับ "เพื่อนสนิท" (แต่ไม่ได้จบลงที่..."รักแห่งสยาม")
ความ "ห่วย" ของเด็กวัยรุ่น 3-4 คน ที่ล้มเหลวกับหลายๆ เรื่อง จนคิดว่าชาตินี้คงสะกดคำว่า "สำเร็จ" ได้ยาก
ความเหยาะแหยะ ขี้เบื่อ เอาแต่ใจตัวเอง ขี้หลี กลายเป็นความฮา โดยมีหัวโจก อย่าง "คุ้ง" ที่แสดงโดย "น้องพีช" สุดหล่อได้อย่างถูกตัวจริงๆ
ส่วนบท ขี้อาย ขี้เกรงใจ และรักเพื่อน ที่ "น้องเก้า" จิรายุ ละอองมณี เล่น ก็ทำได้ดี โดยเฉพาะตอนท้ายเรื่อง
ยังมี "น้องแนท" ณัฐชา นวลแจ่ม นางเอกของเรื่อง ก็น่าจับตามอง เพราะคงไม่ใช่แค่ความเป็นลูกสาว "แหลม มอริสัน" กีตาร์เทพ เท่านั้น ทว่าเธอยังฝีมือ(เล่นกีตาร์) มีเสน่ห์และน่ารักไม่เบา โดยเฉพาะการพูดจาและสัมมาคารวะ
นอกจากนักแสดงจะกลมกลืนลงตัวแล้ว ยังต้องยกนิ้วให้กับ ผู้กำกับ-ผู้เขียนบท อย่าง "หมู" ชยนพ บุญประกอบ อดีตสจ๊วตที่ไม่ได้ขายหน้าตา ก็รุ่งแบบผีพุ่งใต้ด้วยเหมือนกัน
พล็อตที่เอา "ดนตรี" ผูกโยงเรื่องราว ไม่ได้มีอะไรซับซ้อน แต่การเลือกที่จะเทน้ำหนักไปที่ความสัมพันธ์ระหว่าง "เพื่อน" นั้นทำได้ดีทีเดียว
ดูแล้ว อาจอยากนึกถามตัวเองว่า เคยมีความทรงจำอะไรที่ประทับใจบ้างมั้ย
สิ่งที่เคยเกิดขึ้น อาจเรียกรอยยิ้มให้กลับมาอีกครั้ง...หลังจากดูเรื่องนี้!!
"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"



