ศิลป์แห่งแผ่นดิน - อังกะลุงบ้านเนิน | คมชัดลึก

  โรงเรียนที่ผมทำงานอยู่   (ระหว่างปี พ.ศ. 2521-2535)    จ้างท่านสอนเป็นรายชั่วโมง
ในชั่วโมงกิจกรรมชมรม   ผม  “รู้สึกดี”  ต่อดนตรีไทยมาก  ผมเห็นว่าเด็กที่เรียนดนตรีไทย  มีบุคลิกภาพพิเศษ  ดูสงบเสงี่ยม  มีสมาธิ  สุภาพเรียบร้อย

 ที่โรงเรียนบ้านเนิน  ตำบลโคกหม้อ  อำเภอชุมแสง  มีวง  “อังกะลุง”    ที่มีผีมือในระดับ  “ออกงาน”  ได้   ควบคุมวงโดย  คุณครูรัตนา  แตงนวลจันทร์  พร้อมเพื่อนครู  บุษปรานี  สอนพันธ์  คุณครูนารีรัตน์  สว่างเรืองศรี       วงอังกะลุงโรงเรียนบ้านเนิน     เริ่มก่อตั้งมาตั้งแต่หลัง   2530  เมื่อครั้งคุณครู       ประวิทย์  และครูละม้ายเกตุนุช  ยังอยู่ในราชการ

 ปัจจุบันโรงเรียนบ้านเนิน  เปิดสอนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  ในฐานะ  โรงเรียนขยายโอกาส  และเด็กนักเรียนชั้น ม.1- ม.3  นี่เองที่เป็นสมาชิกของวงอังกะลุง  ที่มีฝีมือดี  มีงานบรรเลงตามงานต่าง ๆ หลายวาระโอกาส  ตลอดทั้งปี

 ด้วยเจตน์จำนง  “บริการชุมชน”  แต่บางงาน  เจ้าภาพมีน้ำใจให้ค่าตอบแทนเป็นกำลังใจแก่นักดนตรีตัวน้อย      และเจียดไว้เป็นงบบำรุงซ่อมแซมเครื่องดนตรีบ้าง      เล็ก ๆ  น้อย ๆ          พอได้ประคับประคองวงให้ดำรงอยู่  และดำเนินต่อไป

 ผมแวะไปเยี่ยมเยือนในช่วงเวลาใกล้จะปิดภาคเรียนแล้ว  เด็ก ๆ       หลายคนเข้ามาเป็นเพื่อนคุย  และเล่นดนตรีให้ฟังในห้องดนตรี  ด้วยรอยยิ้มและอัธยาศัยไมตรีอย่างเด็กชนบท  โรงเรียนเล็ก ๆ  อาคารเรียนไม้ที่น่ารัก  ดูแลความสะอาดอย่างดี   มีบริเวณกว้างให้เด็ก ๆ    ได้วิ่งเล่น  ตั้งอยู่ในชุมชน  ลุ่มแม่น้ำ  มีหนอง  บุ่ง  เรือกสวนไร่นา  เป็นโรงเรียนที่แสนดีสำหรับชาวบ้าน  ที่จะไว้วางใจส่งลูกหลานมาให้ดูแล

 ผมเคยฟังวงอังกะลุงโรงเรียนบ้านเนิน  หลายครั้งในงานต่าง ๆ  โดยเฉพาะ    “งานศพ”

 แม้จะอยู่ในฐานะวงดนตรี  “กิจกรรม”  ของโรงเรียน      แต่วงอังกะลุงโรงเรียนวงนี้  ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชุมชนไปแล้ว   ผมอยากเห็นวงดนตรีไทยประจำโรงเรียนทั่วประเทศได้มี “ชีวิต”  ได้มีส่วนสัมพันธ์กับชุมชน  เป็นเสียงหนึ่งของชนบทประสานกลมกลืนไปกับเสียงนกเสียงกาเสียงไก่  เสียงเครื่องไฟ  เสียงกลองระฆังจากวัด  เสียงรถไถนา  รถอีแต๋น  เสียงพระสวดมนต์  เสียงลม  เสียงฝน  เสียงของผู้คนผู้อยู่ร่วมกันในสังคม

 โรงเรียนบ้านเนิน       มีท่านผู้อำนวยการ  วุฒิ  ยิ้มเทียน  เป็นผู้บริหาร      มีครูบาอาจารย์ชาย-หญิง     ขับเคลื่อนนโยบายการศึกษา   ผมเองแม้ลาออกจากราชการมานาน  แต่หัวจิตหัวใจยังผูกพัน  มักหาโอกาสแวะเวียนไปเยี่ยมเด็ก ๆ  ตามโรงเรียนต่าง ๆ  ทั้งระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษาอยู่เสมอ  ทั้งแบบรับเชิญ  และแบบแอบย่องไปโดยไม่มีใครชวน

 ขอบคุณคุณครู  และเด็ก ๆ โรงเรียนบ้านเนิน  ที่ไม่รังเกียจแขกแปลกหน้า

"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"