
มองผ่านเลนส์คม - รสนิยม บนเวที "สุพรรณหงส์"
"รสนิยม" เป็นเรื่องที่วัดกันยากเหมือนกัน...
เหตุผลอยู่ที่ความชอบ และทัศนคติส่วนตัว
ในค่ำคืนของการมอบรางวัล สุพรรณหงส์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา หลายคนได้ดูบรรยากาศผ่านจอ ต้องบอกว่าครั้งนี้ทำได้ดีทีเดียว
ทั้งผู้ประกาศ พิธีการ การถ่ายทอด รวมทั้งความอลังการของเวที ฯลฯ ให้รู้สึกว่าให้เกียรติผู้เดินขึ้นมารับรางวัลและผู้ร่วมงานอย่างแท้จริง
แต่กระนั้นก็ยังมีข้อถกเถียง
มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงบางรางวัล...เหมือนอย่างที่ "คม ชัด ลึก อวอร์ด" เองก็เคยเจอ
ทำไม "หม่อมน้อย" ไม่ได้รับรางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม
ทำไมไม่ให้รางวัลนักแสดงนำหญิง แก่ "พลอย" เฌอมาลย์ แต่กลับเป็น "หนูนา" หนึ่งธิดา แห่งกวนมึนโฮ
แม้แต่ตัวคนรับเอง ก็ยังไม่เชื่อด้วยซ้ำ
เว้นที่พูดถึงหม่อมน้อย เพราะความสามารถของท่านอยู่เหนือรางวัลใดๆ แล้ว
สำหรับผลที่เกิดขึ้น อาจไม่ตรงกับการคาดเดาของหลายคน ก็ต้องบอกว่านี่เป็นเรื่อง "รสนิยม" ของคนหลุ่มหนึ่ง ซึ่งดิฉันเชื่อว่าท้ายที่สุดแล้วย่อมตั้งอยู่บนพื้นฐานที่หลักการแสดงพึงมีด้วย
"หนูนา" อาจได้ชื่อว่าแสดงได้เป็นตัวของตัวเอง ทำให้คนดูเชื่อว่าเธอเป็นสาวไทยธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ชื่นชอบซีรีส์เกาหลีเป็นชีวิตจิตใจ จนทำให้กล้าเดินทางไปถึงจุดหมาย แม้จะขลุกขลัก อับจนและเสียใจก็ตามที
ส่วน "พลอย" เป็น "นักแสดง" ที่เป็นนักแสดงจริงๆ
เธอไม่สนใจว่าจะเป็นนางเอก หรือนางร้าย แต่เธอทำให้เราเห็นถึงคนที่มีเลือดเนื้อ มีหัวใจ และมีความเป็นมนุษย์ ไม่ว่าจะสวมอยู่ในบทบาทไหนก็ตาม
พลังที่ขับออกมาจากภายในมีมากมาย แต่เธอนำออกมาในแบบที่พอดีพอเหมาะ
ต้องขอชื่นชมไปถึงตัวหม่อมน้อย ที่สะกิดความพอเหมาะพอควรในตัวของพลอย ให้เป็นความกลมกล่อมและกลมกลืน
ขณะที่หนังของ "จีทีเอช" ก็มีข้อดีในตัวเหมือนกัน
คนกลุ่มนี้เขาอาจไม่สามารถกำหนดหนังให้พอดีกับคนดูได้ แต่เขากำหนดความพอดีของตัวเองได้
การทำหนังให้อยู่ในใจของผู้ชม จึงไม่มีสูตรสำเร็จ อยู่ที่ความชอบ และรสนิยม
จึงไม่รู้ว่าจะเถียงกันทำไม เพราะที่สุดแล้ว ถ้าเพียงเราได้ดูในสิ่งที่เราอยากดู และคนทำหนังได้สร้างสิ่งที่เราต้องการเห็น ขณะที่บางครั้งได้ทำในสิ่งที่เขาอยากทำได้ด้วย ก็น่าจะแฮปปี้แล้วมิใช่หรือ
รางวัลนั้นมาปลายทาง ซึ่งอาจการันตี "รสนิยม" ของเรา... ก็เท่านั้น
"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"



