ศิลป์แห่งแผ่นดิน - เสียงจากครูดอย | คมชัดลึก

 ในฐานะผู้ควบคุมวงดนตรี “วงรวมไทยนานาถิ่น” ที่รวมตัวขึ้นเฉพาะกิจ โดยนักดนตรี นักร้อง นักเต้น ฟ้อนรำจากหลายชีวิต “ครูภูมิปัญญาไทย” และ “ครูชนเผ่า” จากพื้นที่พิเศษ (ตะเข็บชายแดน) เป็นผลสืบเนื่องจากโครงการเพลงดนตรีเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนภาษาไทย ที่ริเริ่มโดย อ.บุษบา ประภาสพงศ์ แห่งสำนักวิชาการ ที่จัดอบรมเชิงปฏิบัติการขึ้นหลายครั้งที่เชียงใหม่ อุดรธานี กาญจนบุรี โดยระดมครู นักเรียน จาก “พื้นที่พิเศษ” จากดงดอย แดนกันดารอันห่างไกล หลากหลายชนเผ่าชาติพันธุ์ ทั้งปกากะญอ ม้ง ลีซอ อาข่า ลัวะ โซ่ง ทางอีสานเหนือ อีสานใต้ก็มี กูย และเผ่าบรู ชนเผ่าชาวน้ำที่ฝากชีวิตไว้กับแม่ของ (แม่น้ำโขง)

 คนทั่วไปคุ้นเคยกับคำว่า “ครูดอย” “ครูบ้านนอก” และ “ครูชายขอบ” แต่น้อยคนจะยินเสียง ได้เห็นแววตา ได้สัมผัสใจ พวกเขายิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ เหน็ดเหนื่อย อ่อนล้า บางคราก็ท้อแท้ แต่พวกเขายังคงต่อสู้ ยังอยู่คียงข้างเด็กๆ ในอ้อมกอดแห่งป่าเขา

 ด้วยสถานภาพด้านตำแหน่งหน้าที่ที่ครึ่งๆ กลางๆ เหนื่อยยากอ่อนล้าทั้งกายใจ หนทางข้างหน้าช่างเวิ้งว้าง เพียงหยาดฝนน้ำพระราชหฤทัยจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สายพระเนตรที่งามประดุจดวงดาวทอประกายห่วงใยจากฟากฟ้ามายังพวกเขา พระองค์ท่านเสด็จฯ ไปเยี่ยมเยือนถึงพื้นที่ที่พวกเขาหยัดยืนอุดมการณ์อยู่ ยังความปลื้มปีติซาบซึ้งถึงก้นบึ้งหัวใจจนเอ่อท้น

 ใช่เพียงขวัญกำลังใจ พระองค์ยังพระราชทานหลายสิ่งหลายอย่างทั้งนามธรรมและรูปธรรมต่อเนื่องยาวนานมา เหลือเพียงความใส่ใจอย่างมีวิสัยทัศน์และยุทธศาสตร์นโยบายจากภาครัฐ

 วันนี้ พวกเขาเดินทางมาจากชายขอบ มาส่งเสียงผ่านเพลง ดนตรี และศิลปะการร่ายรำทำเสียงของภูเขา สายลม ลำธาร เสียงนก เสียงกา เสียงสัตว์ เสียงของเด็กๆ ครูและผู้คนจากดินแดนที่ห่างไกล มาให้ท่านสดับรับฟังเสียงเพลงแห่งชนเผ่าหลากหลาย เสียงกรุ๊งกริ๊งของเครื่องประดับ สีสัน ลวดลายของเครื่องแต่งกาย ภาษาถิ่นแต่ละภาษาที่คนทั่วไปไม่คุ้นหู ท่าเต้นรำในจังหวะและลีลาแห่งชีวิตของพวกเขา

 สองสามวันกับการแสดงบนเวทีใหญ่ “ระดับชาติ” ที่เมืองทองธานี ได้ผ่านไป ยังความประทับใจแก่ผู้คนที่มาชม หวังว่าเสียงเพลงของพวกเขาจะไม่เลือนหายไปจากใจรวดเร็วนัก อย่างน้อยเมื่อใครได้ยินเสียงนกเสียงกา หวังว่าคงเตือนใจให้คิดถึงพวกเขาบ้าง

"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"