คมเคียวคมปากกา - สู้เด้อพี่น้อง | คมชัดลึก

 ที่น่าสนใจมากไปกว่าเรื่องของนักการเมืองคือ "คนอีสานพลัดถิ่น" ได้โทรศัพท์ไปบอกญาติพี่น้องที่หมู่บ้านให้เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อร่วมการชุมนุมใหญ่ตามคำเรียกร้องของอดีตนายกฯ ทักษิณ ในวันที่ 8-10 เมษายนศกนี้

 ภาพสะท้อนจากหมู่บ้านได้บอกให้เราได้ทราบว่า คนรากหญ้ายังนิยมชมชอบทักษิณอยู่มาก ทั้งคนที่อาศัยอยู่ในป่าปูน และป่าไพร

 ดังที่เราทราบกันว่าคนอีสานเป็นนักรบแรงงาน ที่เดินทางเข้ามาแสวงโชคในเมืองหลวงและปริมณฑล รวมถึงหัวเมืองใหญ่ๆ

 จึงมีบทเพลงลูกทุ่งสะท้อนภาพชีวิตคนขายแรงมากมาย และบางเพลงก็ได้รับความนิยมอย่างสูง
 ท่ามกลางอุณหภูมิการเมืองร้อนแรง ผมได้ฟังเพลงเพลงหนึ่งทางทีวีดาวเทียมช่องแฟนทีวี จึงรู้สึกอยากแนะนำเพลง "สู้เด้อพี่น้อง" ร้องโดย ไผ่ พงศธร และประพันธ์เพลงโดย วสุ ห้าวหาญ นักเพลงเพื่อชีวิตรุ่นใหม่

 "เปิดทีวีก็มีแต่ข่าวปลุกม็อบ ที่ยังไม่มีคำตอบให้แก่สังคม ชีวิตลูกจ้างอย่างเฮา ก็เลยปลิวตามลม พายุเศรษฐกิจพัดจนตกไกล ค่าน้ำมัน ค่าแก๊ส ขึ้นไม่ยอมลง นายจ้างก็คอยแต่โกง ค่าแรงร่ำไป ลาบก้อย ส้มตำ ก๋วยเตี๋ยวขึ้นราคาใจหาย ก็ช่วยๆกันไปเด้อพี่น้อง.."

 ผมชอบคำแรกที่เปิดหัวเพลง "เปิดทีวีก็มีแต่ข่าวปลุกม็อบ ที่ยังไม่มีคำตอบให้แก่สังคม"
 เพราะตั้งแต่ปี 2549 จนถึง พ.ศ.ปัจจุบัน ข่าวทีวีเมืองไทยไม่เคยขาดข่าว "ม็อบ" ในหน้าจอทีวี ไม่ม็อบเสื้อเหลือง ก็ม็อบเสื้อแดง

 ขณะที่ชีวิตความเป็นอยู่ของคนเดินดิน ต้องเผชิญกับ "สงครามเศรษฐกิจ" หนักหนาสาหัสขึ้นเรื่อยๆ

 "วสุ" คงตั้งใจเขียนเพลงนี้ เพื่อเป็นกำลังแรงใจให้พี่น้องผู้ขายแรงงานจากทุกภาค ไม่เฉพาะภาคอีสานอย่างเดียว

 หลังจากเขาเคยเขียนเพลง "คนบ้านเดียวกัน" ให้ ไผ่ พงศธร ร้องจนโด่งดังไปทั่วบ้านทั่วเมือง ในเพลงนี้เขาก็ย้ำถึงความเป็นคนบ้านเดียวกันอีกครั้ง

 "เฮาเป็นคนบ้านนอกแม่นบ่ ทุกข์ยากมานำกันแม่นบ่ เป็นแฮงใจให้กันได้บ่ มีแต่พวกเฮาที่จะดูแลกัน"

 แต่ในอีกมิติหนึ่ง ความเป็นคนบ้านเดียวกันในทางการเมือง ก็กลายเป็นแรงจูงใจให้คนขายแรงทั้งในชนบทและในเมืองใหญ่จำนวนหนึ่ง กระโจนเข้าร่วมขบวนม็อบเสื้อแดง 

 ฉะนั้น การเมืองกับบทเพลงเพื่อสังคม จึงแยกกันไม่ออก สุดแท้แต่ว่าจะถูกตีความอย่างไร? ซึ่งตัวศิลปินเองก็ไม่มีหน้าที่ไปชี้นำใคร?

 ที่แน่ๆ ในสงครามแย่งชิงอำนาจ...ประชาชนก็มีค่าเสมอ "เบี้ย" บนกระดานหมากรุกการเมือง?

"บรรณวัชร"