เล่นหูเล่นตา-รวย | คมชัดลึก

ตั้งแต่ ขอให้รวย… บ้านนี้อยู่แล้วรวย… ร้านนี้ค้าขายรวย… กูให้มึงรวย ฯลฯ อ่านทีไรอดนึกในใจไม่ได้ว่า... “กูก็อยากรวย!" จะรวยเอง หรือมีผัวรวยก็ขอให้ได้สักอย่าง คอยดูนะ จะทำป้ายติดหน้าบ้านใหญ่ยักษ์แบบคัตเอาท์บนทางด่วน ใช้สปอตไลท์ส่องตอนกลางคืนว่า “บ้านนี้มีผัวรวย" (ถ้ามี)

 ระหว่างความรวยกับคนรวย ฉันขอเลือก “ความรวย“ เลือกที่จะรวยด้วยตัวเอง เพราะไม่ชอบอยู่ภายใต้คำสั่งของคนรวย ยกเว้น “เงินถึง“ ความรวย... เราใช้มัน ส่วนคนรวย... มันใช้เรา! อำนาจของเงินรวมกับอารมณ์ของคน (รวย) บางทีก็ทำให้เรื่องยากเป็นเรื่องง่าย เพราะกล้าจ่ายทั้งๆ ที่เศรษฐกิจเข้าขั้นวิกฤติ แต่สำหรับคนรวยแล้ว... จะสนมั้ยล่ะ!

 “ห้องนี้ 3 ห้องนอนครับ พื้นที่ใช้สอย 120 ตารางเมตร ตกแต่งพร้อมด้วยอุปกรณ์ และวัสดุนำเข้าทุกชิ้นเลยนะครับ

 ฉันหันไปตามสิ่งที่พนักงานคนขายบรรยาย ห้องกว้างสีขาว เฟอร์นิเจอร์สีขาว พื้นห้องแกรนิตโต้นำเข้าจากอิตาลีก็ยังสีขาว เรียบหรู จนอยากอยู่ แต่พอถามราคา... ไม่มีปัญญา!

 “20 ล้านครับ มีที่จอดรถให้ 4 คันครับ กรรมสิทธิ์ของที่จอดรถก็เป็นของเจ้าของเลยนะครับ ของใครของมัน เรามีทั้งหมด 69 ยูนิต บนตึก 11 ชั้น ส่วนของที่พักอาศัยมี 8 ชั้นครับ ที่จอดรถ 3 ชั้น ทุกอย่างผ่านการคิดคำนวณของอาจารย์ฮวงจุ้ยชื่อดัง..."

 “มีห้องไซส์เล็กกว่านี้มั้ย" (ถามไปงั้น)

 “มีครับ 1 ห้องนอน 8 ล้านบาท 2 ห้องนอน 16 ล้านบาทครับ"

 “วุ้ย... ชิวๆ รอพี่หาผัวรวยให้ได้ก่อนนะ หรือว่าไม่ทันแล้ว... หือ “ฉันพูดแก้ขวย แล้วหันไปมองอาซ้อ อาซิ้มที่นั่งซดบัวลอยน้ำขิงอยู่บนโซฟาส่วนรับแขก นั่งฟังรายละเอียดของคอนโดจากพนักงานขายใส่สูทที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น... มองเผินๆ นึกว่า “คังเต๊“ ยกน้ำชาขอลูกสาว อาอึ้ม อาซิ้ม ใส่แหวนเพชรเม็ดเป้ง ใหญ่กว่าลูกกะตาฉันซะอีก

 “แล้วขายได้มั้งรึยัง" ฉันหันไปถามพนักงานคนเดิม

 “วันนี้ก็มีคนมาวางเงินจองแล้วครับ เขาซื้อห้อง 20 ล้าน เพราะอยากได้ที่จอดรถ คือ เขาต้องมาโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ที่เยาวราช แล้วหาที่จอดรถไม่ได้ อารมณ์เสียทุกที...“

 ฉัน นุช และเกด 2 ผู้ช่วย หันมามองหน้ากันแล้วพูดพร้อมกันว่า

 “ไฮโซ...ว"

 จ่ายเงิน 20 ล้าน ค่าที่จอดรถ คอนโดถือเป็นของแถม... เฮ้อ... รวยซะให้เข็ด

 ฉันเดินสำรวจบริเวณโดยรอบโครงการ แค่ไร่กว่าๆ แต่คนรวยแถวนี้ก็มาจับจองกัน ด้วยความเชื่อที่ว่า “เสริมบารมี“ มีเงินอย่างเดียวซื้อไม่ได้ต้องมีบารมีด้วย (เขาว่างั้น) ส่วนฉันได้แต่ดูเฉยๆ เพราะเงินก็ไม่มี บารมีก็ไม่ถึง

 “ทำไมคนมาดูโครงการน้อยจัง“ ฉันถามคนจัดงาน

 “อ๋อ...เขาเปิดให้ลูกค้ากลุ่มนี้จองก่อนครับ" ห้องที่ให้จองก็จะล็อกเลขดีๆ ฮวงจุ้ยดีที่สุดไว้ให้เลือกก่อน“

 “แล้วทำไมต้องให้ลูกค้ากลุ่มนี่ก่อนล่ะ“ ฉันสงสัย

 “เป็นลูกค้าที่ทางแบงก์ที่ร่วมกับโครงการเขาเลือกเชิญมาครับ ลูกค้าพวกนี้มีเงินฝากในบัญชี 100 ล้านขึ้นไป"

 “โอ้โห..." จู่ๆ ขากรรไกรก็ค้าง เท่าที่สงสัย สังเกตดูด้วยตาเปล่า อาซ้อ อาซิ้ม ที่แต่งมาเต็มเหนี่ยว พอเข้าใจได้ว่ารวย แต่อาเฮีย อาเจ๊ก อาแปะ บางคน สวมเสื้อยืด กางเกงทรงเฮียๆ ลากแตะมา ดูยังไงก็ไม่รู้ว่ารวย แต่ขอโทษรถที่จอดหน้าโครงการล้วนแล้วแต่

 “ลกเบ๊งท้างน้าง"

 สัญลักษณ์ดาว 5 แฉก มองจากซีรีส์แล้ว 5 ล้าน ถึง 15 ล้าน  โอ้แม่เจ้า!    เจ้าของกิจการในเยาวราช สำเพ็ง ทั้งนั้น... ชอบจริงๆ เล้ย ความรวยเนี่ย!

 “ใครๆ ก็บอกว่า ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ จะโดนผลกระทบจากเศรษฐกิจมากกว่าธุรกิจอื่นๆ ทีแรกก็คิดว่างั้น แต่ตั้งแต่ต้นปีก็มีลูกค้ามาให้สร้างบ้านหลายหลังแล้ว แต่ละหลังไม่ต่ำกว่า 10 ล้าน" พี่สถาปนิก เจ้าของบริษัทรับสร้างบ้านที่มีชื่อเสียงคุยให้ฉันฟัง

 “โหพี่! บ้านไม่ใหญ่ยังกะวังเหรอ" (ฉันถาม) “ก็ไม่เท่าไหร่หรอก เพราะวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้มันของนอกทั้งนั้น ราคามันก็สูง บางคน 50 ล้าน ยังสร้างได้หลังกะติ๊ดเดียว แล้วแต่เลือกใช้ของแบบไหนมากกว่า

 “เอกสิทธิ์ และอภิสิทธิ์ เหนือใคร" ยังคงเป็นข้ออ้าง หรือเหตุผลที่คนขายจะสร้างและผลิตสิ่งต่างๆ มาเสนอสนองคนรวย ทำให้ผู้คนอึ้งและอิจฉาที่สุดแล้ว ทุกสิ่งก็ยังเป็นเพียง “สิ่งสมมติ" ที่ไม่สามารถครอบครองได้ชั่วนิรันดร์ ตราบใดที่ความรวย ยังเป็นแค่ “การใช้ชีวิตเหนือใคร" ไม่ได้หมายความว่า

 “มีชีวิตที่เหนือใคร“

 เพราะยังไงก็หนีความตายไปไม่พ้น … (จบแบบนี้เลย!)