
พรมแดนของโลกมายา - ดนตรีป๊อปของ พอล ไซม่อน
อัลบั้มดีวีดี Paul Simon Live, 7 October 1980 at the Tower Theatre in Philadelphia เห็นอัลบั้มดีวีดีคอนเสิร์ตในอดีตของพอล ไซม่อน ชุดนี้ และอีกหลายชุดและศิลปินรุ่นใกล้เคียงกับเขา วางบนแผงในตลาดซีดีสำหรับกลุ่มคอเพลงคนไทยคนรุ่นเก่า โดยบริษัทจัดจำหน่ายคนไทยซื
Me And Julia Down By The Schoolyard พอล ไซม่อน ก้าวขึ้นเวทีพร้อมกับกีตาร์ไฟฟ้าเปิดเผยตัวตนทางดนตรีของเขาว่าคือดนตรีป๊อป เป็นถนนดนตรีสายธุรกิจที่เขาไม่อาจหลีกเลี่ยง เพลงนี้ก็ออกมาก่อนหน้านี้หลายปี การเล่นกีตาร์ของเขายังติดอยู่กับการเล่นกีตาร์อะคูสติกเดิมๆ มือกีตาร์โซโลคือ อีริค เกล มือกลองคือ สตีฟ แกดด์ เบส โทนี่ เลวิน ริชาร์ด ที เล่นเปียโนไฟฟ้า ดนตรีเล่นไม่ผิดจากแผ่นนัก
Still Crazy After All These Years พอเปียโนเล่นนำมาฟังออกเลยว่าเพลงนี้ไม่คุ้นหู พอลเหมือนอยากระบายความในใจถึงห้วงปีที่ผ่านมาของเขาในช่วงเวลานั้น มีสีของแจ๊สเล็กๆ ตอนที่แซกโซโฟนเข้ามาโซโล
Ace In The Hole สตีฟ แกดด์ ขึ้นกลองนำมาก่อนกีตาร์เล่นตาม พอพอลร้องรู้สึกไม่คุ้นหูอีกนั่นแหละ พอถึงอีกท่อน ริชาร์ด ที มือเปียโนร้องร่วม รู้สึกว่าเข้ากับเพลงมากกว่า เห็นลีลาดนตรีและสำเนียงดนตรีแล้วคิดถึงช่วงเวลานั้น ตอนนั้นยังเล่นเทปคาสเซ็ตราคา 20 กว่าบาทอยู่เลย ตอนนี้หาเจอก็ไม่มีเครื่องเล่นแล้ว
Something So Right พอลเพิ่งสลับมาจับกีตาร์อะคูสติกร้องมีเปียโนเล่นดนตรีพื้น เข้าใจว่าเพลงนี้ไม่ดังเช่นกัน ช่วงหลังไม่เคยเห็นนำมาเล่นอีก ดนตรีจังหวะเข้ามาช่วยในตอนหลัง
One Trick Pony พอลจับกีตาร์ไฟฟ้าเพลงจังหวะสนุก พอดนตรีเข้าที่เขาค่อยเล่น
Jonah ฟังตอนแรกเข้าใจว่าแฟนเพลงของเขาคงรับได้ยาก พอฟลุตโซโลผลกลับตรงกันข้าม
Fifty Ways To Leave Your Lover ชื่อเพลงน่าจะเป็นชื่อหนังสือแนวที่บ้านเรานิยมอ่านกัน แนวทางดนตรีและจังหวะ เท่าที่ติดตามดูเป็นแนวทางที่พอลไซม่อน ยึดถือมาจนเท่าทุกวันนี้ มีกลุ่มเครื่องเป่า 4 คน
Late In The Evening เพลงจังหวะสนุกแบบละติน อารมณ์เพลงย้อนอดีต เป็นเพลงดังอีกเพลงหนึ่ง
American Tune บางคนอาจผิดหวังที่เขาไม่เปลี่ยนเล่นกีตาร์อะคูสติก แต่ก็สะท้อนความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวเดียวดายได้ เปียโนเข้าช่วยพื้นให้แน่นขึ้น กลองก็เช่นกัน เพลงนี้คุ้นหูกันในหมู่แวดวงปัญญาชนแคบๆ
The Boxer เพลงดังที่ผู้ชมทุกคนตั้งตารอคอย ดนตรีเล่นกันค่อนข้างเบา แต่เสียงปรบมือดังมาก
Sounds Of Silence พอลถอดเสื้อหนังออกแล้วถามผู้ชมว่าอยากขอเพลงอะไร คำตอบคือเพลงนี้ ผู้ชมนั่งฟังอย่างสงบ เขาเล่นคนเดียว เห็นหญิงสาวคนหนึ่งร้องพึมพำตาม บางคนน้ำตาซึมอย่างไม่รู้สึกตัว ในยุคแสวงหาเพลงนี้มีความหมายมาก ทุกวันนี้เชื่อว่าอารมณ์ความรู้สึกแบบนั้นคงหลงเหลืออยู่น้อยมาก
ขอให้ผู้อ่านทุกท่านผ่านปีเก่าไปอย่างมีสติ และเริ่มต้นปีใหม่อย่างใคร่ครวญ.
"วีระศักดิ์ สุนทรศรี"



