บันเทิง

มองผ่านเลนส์คม -  พ่อของพวกเรา

มองผ่านเลนส์คม - พ่อของพวกเรา

16 พ.ย. 2553

‘พ่อของพวกเรา’ ชื่อเรื่องสั้นเขียนโดย ‘ตงซี’ ตีพิมพ์ในหนังสือ ‘ดอกไม้สองแผ่นดิน’ รวมผลงานของกวีและนักเขียนชาวไทยและจีน (มณฑลกว่างซี) ซึ่งเป็นความสำเร็จของสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย สมัย ชมัยภร แสงกระจ่าง เป็นนายกสมาคม และ เจน สงสมพันธุ์ เป็นเลขาฯ บทกวีแ

 ตงซีเล่าเรื่องผ่านตัวละคร ‘ผม’ ซึ่งเป็นลูกชาย ที่พ่อเดินทางจากบ้านนอกมาเยี่ยมในขณะภรรยาของเขากำลังตั้งครรภ์ พ่อติดบุหรี่ต้องออกไปสูบที่ระเบียง ส่วนผมต้องตามหัวหน้าไปดูงานต่างจังหวัดหลายวัน ทิ้งพ่อให้อยู่กับสะใภ้ ไปดูงานแท้จริงก็คือหัวหน้าไปติดสาวคาราโอเกะที่โรงแรมใหญ่  ต้องไปนั่งร้องเป็นเพื่อน หัวหน้าสัญญาจะเลื่อนตำแหน่งให้  

 ผมกลับถึงบ้านพ่อหายไป ภรรยาเล่าสาเหตุที่คลาดเคลื่อนกับความจริง  พ่อไปบ้านพี่สาวที่พี่เขยเป็น ผอ.รงพยาบาลประจำอำเภอ ไปถึงขณะครอบครัวกำลังล้อมวงกินข้าวมื้อค่ำ พี่สาวชวนพ่อร่วมวง พี่เขยผู้เฉยชากินเสร็จบอกต้องรีบไปผ่าตัดคนไข้ พ่อบอกมาเยี่ยมลูกแล้วจะรีบกลับ พี่ไม่บอกว่าพ่อหายตัวไปเพราะอะไร ผมรู้ภายหลังว่าขณะทานข้าวตะเกียบทุกคนพี่สาวเช็ดแอลกอฮอล์ให้  ยกเว้นของพ่อ

 ผมไปหาพี่ชายคนโตซึ่งเป็นผู้กำกับสถานีตำรวจประจำอำเภอ บอกว่าพ่อหายไปตั้งแต่ออกบ้านพี่ พี่ไม่รู้ว่าพ่อมา จนพี่สะใภ้บอกว่าพ่อมาเคาะประตูตอนดึกถามหาลูกชาย พี่สะใภ้บอกไม่อยู่ พ่อก็ไป บอกจะไปบ้านน้องสาวที่สะใภ้กำลังจะคลอดลูก

 สองวันต่อมาผมพบหลานชายในตัวอำเภอ ปู่ของหลานเป็นพี่ชายของพ่อ เขาเข้ามาทำงานฝังศพในเมือง เขาบอกสิบวันก่อนเพิ่งฝังไปศพหนึ่ง ศพห่อเสื่อเอาเขี่ยด้วยเท้าลงหลุม จำได้ว่ารองเท้าที่สวมคล้ายๆ ของพ่อ ศพมาจากห้องดับจิตโรงพยาบาลที่พี่เขยเป็น ผอ.

 ผมกับหลานไปห้องดับจิต พบย่ามที่มีตัวหนังสือ ‘หนึ่งไม่กลัวลำบาก สองไม่กลัวตาย’ คัดจากสรรนิพนธ์ของเหมา เจ๋อตุง จำได้ว่าเป็นย่ามพ่อ สาเหตุพ่อตายสถานีตำรวจต้องลงบันทึกประจำวัน ผมกับพี่และหลานไปสถานีตำรวจ พบบันทึกประจำวันว่ามีคนชายชราหกล้มที่สี่แยกทางลาดชัน คนถีบสามล้อนำโรงพยาบาล ซึ่งโรงพยาบาลแจ้งว่าพ่อเสียชีวิตก่อนมาถึง บันทึกที่สถานีตำรวจลงนามรับโดยพี่ชายซึ่งไม่ได้รู้เห็น

 ลูกๆ เขย สะใภ้ และหลานช่วยกันแบกโลงศพเตรียมขุดศพไปฝังให้ถูกต้องตามประเพณี แต่ศพพ่อหายไปแล้ว “พ่อของพวกเราไปไหน” ตงซีจบเรื่องด้วยประโยคนี้ 

 อ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้จบ ผมนึกถึงหนังเรื่อง The Story of Qiu Ju ของผู้กำกับ จาง อี้โหมว (1992) ทันที ท่วงทำนองเรื่องอาจคล้ายๆ กัน แต่เนื้อหาแตกต่างกัน ผู้เขียนเสียดสีเมืองจีนยุคปฏิวัติวัฒนธรรม โดยจงใช้ปักสรรนิพนธ์ไว้ที่ย่ามพ่อ

 เรื่องนี้ตงซี-ผู้ประพันธ์ตั้งใจให้พ่อตาย 2 หน หนแรก-ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่ถูกลูกทอดทิ้ง ไม่มีอะไรต้องพรรณนา หนสอง-เมื่อขุดหลุมไม่พบศพพ่อ หมายความว่า-ซากพ่อหรือจิตวิญญาณของความเป็นพ่อได้หายไปจนไม่มีโอกาสอาจประกอบพิธีที่ถูกต้อง ทิ้งความทุกข์ไว้ในใจลูกทุกคน

 ‘ดอกไม้สองแผ่นดิน’ มีกวีนิพนธ์กับเรื่องสั้นไทย-จีน น่าอ่านร่วม 30 ชิ้น สำนักพิมพ์นานมี จัดพิมพ์

"จำลอง ฝั่งชลจิตร"