
พรมแดนของโลกมายา - คนบลูส์รุ่นใหม่ ณ กำแพงเมืองจีน
อัลบั้มดีวีดี Live from the Great Wall of China/Doyle Bramhall II อีริค แคลปตัน ในบทสัมภาษณ์กล่าวแนะนำศิลปินหนุ่มนักกีตาร์ ดอยล์ บรามฮอลล์ II. คนนี้ว่าเป็นตัวจริงของแท้ ดนตรีของเขาออกมาจากหัวใจ ไตเติ้ลเปิดตำนานนักกีตาร์บลูส์ยอดฝีมือ อาทิ จิมมี่ เฮนดริก
I Wanna Be ดอยล์เล่นกีตาร์จังหวะกับกลองนำมาก่อน เขาเป็นคนถนัดซ้ายและเล่นกีตาร์ไม่กลับสาย ร่วมกับกลองและเบสรวมแล้ว 3 คน สีสันของการแสดงค่อนข้างจริงจังไร้จริต เนื้อร้องไม่เน้นถ้อยคำมาก แนวทางการเล่นของเขาค่อนข้างถ่อมตัว สมถะและเรียบง่ายไม่หวือหวา พอจบเพลงตัดภาพที่อีริคพูดถึงแนวทางการเล่นกีตาร์ของ ดอยล์ บรามฮอลล์ว่า ได้รับอิทธิพลจากศิลปินนักกีตาร์บลูส์รุ่นก่อนว่ามีใครบ้าง
Chariot สีสันของความเป็นบลูส์ชัดเจนมาก ดอยล์ร้อง Voice ทำนองตามเสียงกีตาร์ของเขา เข้าใจว่าได้รับอิทธิพลแนวทางเพลงของจิมมี่ เฮนดริกซ์มาเหมือนกัน จบท่อนแรกเข้าใจผิดว่าจบเพลง เขาเล่นต่อ ร้อง Voice เลียนทำนองเพลงไปเรื่อย กลองและเบสยืนจังหวะตาม แล้วตั้งหลักด้นทำนองเร้าอารมณ์ไปพักใหญ่ แทบจะไม่ได้ยินเนื้อร้องเป็นภาษา จบเพลงตัดภาพมาที่สัมภาษณ์ ดอยล์พูดถึงอีริคบ้างกับภาพ Crossroad Festival
Smoke Stack แนวบลูส์รุ่นพ่อ ดอยล์เล่นกีตาร์คลอเสียงร้องของตนเอง พวกคนบลูส์ด้วยกันน่าจะเข้าใจดีว่า เขาได้รับอิทธิพลมาจากศิลปินบลูส์รุ่นก่อนหน้าว่ามีใครบ้าง จบท่อนเขาพยายามโซโล่ท่อนสั้นๆ Sound กีตาร์ค่อนข้างเก่าแทบจะไม่ได้ยินเสียงเอฟเฟ็กต์ สังเกตดูเขามีสมาธิดีทีเดียว การเล่นของเขาไม่ได้เน้นเทคนิคพิศดารอะไรนัก จบแล้วตัดมาที่บทสัมภาษณ์เขาพูดถึง โรเจอร์ วอเตอร์ กับเขา เล่นด้วยกันใน Comfortably Numb’
Who I Am เล่นไล่เสียงจากคอร์ดร้องด้วยน้ำเสียงเหงาๆ เพลงบัลลาดเบาๆ ร้องคลอตามจังหวะกลอง เพลงนี้น่าจะได้รับอิทธิพลจาก อีริค แคลปตัน มาไม่น้อย จบท่อนใช้เสียงคอร์ดกีตาร์แทนทำนองแล้วร้องต่อ จบเพลงไปดื้อๆ โดยไม่มีท่อนโซโล่สรุปเพลง จบเพลงตัดภาพไปที่บทสัมภาษณ์ เขาพูดถึง เชอรีล โครว กับภาพคอนเสิร์ต
Flesh พอขึ้นจังหวะร้องทันทีเล่นกีตาร์คลอตาม ดนตรีค่อนข้างเรียบไร้สีสัน เหมือนกำลังเขียนภาพร่าง เขาคงอยากจงใจให้ผู้ฟังจดจ่อกับคำร้องมากกว่า จบท่อนแล้วเล่นสไลด์กีตาร์แล้วร้องท่อนต่อไป จบท่อนโซโล่เขาแตกทำนองออกไปอย่างมีสมาธิ อีกสักพักก็พยายามสรุปเพลง สัมภาษณ์ ดอยล์เล่าว่าเขาเริ่มกีตาร์ตอนอายุ 14 ปี
Time ขึ้นเพลงเบาๆ ทำนองเหงามาก เล่นกีตาร์เฉื่อยเนือย กลุ่มจังหวะเริ่มโหมหนักขึ้น ดอยล์ร้องบ่นไปอีกพักใหญ่ โซโล่กีตาร์เสียงแตก โดยหันกีตาร์จ่อตู้ลำโพง เทคนิคของนักกีตาร์รุ่นพ่อ จิมมี่ เฮนดริกซ์
Green Light Girl เพลงนี้ค่อนข้างดิบ ดอยล์ร้อง Voice คลอทำนองเพลง ทำเสียงกีตาร์ยาว ยืด เล่นทำนองซ้ำไปมา หันไปเล่นหัวกับเพื่อนร่วมวงบ้าง แตกทำนองแล้วกลับมาที่เก่า จังหวะดนตรีคึกขึ้นเป็นร็อก แล้วร้องต่อ ตัดภาพไปที่ผู้ชมบ้างสนุกกันใหญ่หายง่วง เนื้อร้องไม่มีอะไรมาก ทางกีตาร์เอามาจากของเก่า แต่ adlib เขาคิดขึ้นใหม่ จบเพลง ดอยล์กล่าวขอบคุณผู้ชมและยกมือไหว้
ในภาคพิเศษมีแถมให้ ดอยล์เล่นกับอีริค, เชอริล และโรเจอร์ พร้อมบทสัมภาษณ์
" วีระศักดิ์ สุนทรศรี "



